Boekenpraat week 9 “17

Boekenpraat
door Femke Liemburg en Daan Nijman

Iedere maand gaan we u verrassen met een column. Met daarin centraal het boek waar wij zo van houden. We laten u meegenieten van de boeken waar wij enthousiast over zijn.  De pareltjes die u in onze ogen echt niet mag missen. Maar ook vertellen we over het boekenvak, de boekhandel in Roden en over ontwikkelingen die we u niet willen onthouden. We ontvangen graag reacties op deze column. Heeft u een vraag, is er iets dat u altijd al zou willen weten, of een opmerking? Reacties kunt u sturen naar info@daannijman.nl. Laat u meenemen, overrompelen maar bovenal verrassen. Wij zijn vol van boeken, u toch ook?

Slaan we de krant open, lezen we vandaag over de nieuwste ontwikkeling in het boekenvak: de lancering  van een boeken-abonnementsdienst. Met het abonnement kun je voor een vast bedrag per maand onbeperkt digitaal boeken lezen. Bijzonder dat ze dat hier uit de doeken doen, zult u denken. Valt mee, het is  een mooie gelegenheid om u te kunnen vertellen dat wij het e-book altijd hebben omarmd en er ook voor open staan. Wij verkopen met plezier een e-reader en e-books. Maar de ontwikkeling is voor ons ook een extra drijfveer om nog beter te luisteren naar u als gast van onze boekhandel.
Keer op keer vertellen onze klanten dat ze boeken zien als een bezit, een cadeau voor zichzelf of voor een ander. Een boek is om blij van te worden. Een boek is om jezelf in te verliezen en de tijd te vergeten. Een boek is om vlekken in te maken, misschien zelfs ezelsoren. Of om zuinig op te zijn en zo nu en dan eens uit de kast te pakken. Zoals een boek toch hoort te zijn. Wij bewegen graag mee en staan open voor uw advies zodat wij u de mooiste boeken aan kunnen blijven bieden, liefst gewoon op papier.
In deze column scheiden we het kaf van het koren en brengen de mooiste pareltjes onder de aandacht. Deze eerste keer is de keuze gevallen op het boek Als we elkaar terugzien van Kristin Harmel.

Wat een prachtig boek. Toen ik begon met lezen, verloor ik mezelf en vergat ik alles en iedereen om me heen. Dit is zo’n pageturner, waarbij je maar door en door wilt lezen (Femke)
Het is zo’n meeslepende familiegeschiedenis waarvan ik hoopte dat er weer eens één voorbij zou komen. Haar naam was Sarah en De bakkersdochter staan nog in mijn geheugen gegrift, maar een tijd lang vond ik geen boek dat hierbij in de buurt kwam. Totdat ik nog maar kort geleden begon in Als we elkaar terugzien.
Het boek begint met het verhaal van Emily. Emily is een columniste en heeft net haar baan verloren, al langer is ze haar familie kwijt net als haar grote jeugdliefde.  Net op het moment dat ze er helemaal doorheen zit, ontvangt ze een mysterieus schilderij  Ze ziet in het portret van de vrouw meteen de gelijkenis met haar grootmoeder, die onlangs overleden  is. Haar grootmoeder was een van de weinige familieleden, met wie ze een goed contact onderhield.
Het pakket met het schilderij heeft geen afzender, er is alleen een handgeschreven briefje bij met de woorden: Hij bleef altijd van haar houden. Als journaliste besluit Emily zichzelf te herpakken en op onderzoek uit te gaan. Van wie komt dit schilderij? Waarom heeft zij het gekregen? Is het daadwerkelijk haar grootmoeder, de vrouw die ze daar in een rode gerafelde jurk in een soort maïsveld ziet staan? Wie heeft dit schilderij gemaakt? Kende de schilder haar grootmoeder?

Al snel komt ze tot ontdekking dat haar grootmoeder een verschrikkelijke tijd heeft gehad in haar jonge jaren, de periode die voor veel anderen de bloei van het leven is. Emily komt erachter dat de vrouw in Amerika een relatie heeft gehad met een Duitse krijgsgevangene. Tijdens de zoektocht blijken er steeds meer overeenkomsten te zijn met het leven van Emily.  Het beangstigt haar, maar ze gaat de confrontatie met het verleden niet uit de weg.
Het verhaal is zo  beeldend,  dat je het voor je ogen ziet afspelen. Een aanrader voor de liefhebbers van boeken als Haar naam was Sarah, De bakkersdochter en Het familieportret.