De boer op met familie Smeenge

 

De Ongenode Gast is op vakantie. Een mooi excuus voor een zomerrubriek. In ‘de boer op’ maakt de Krant kennis met verschillende boeren uit de regio. Zij praten over hun leven, hun passie en uiteraard hun vak. Een portret van één de oudste beroepen ter wereld, beoefend door vaklieden met hart voor de zaak. De boer in al zijn glorie. 

Het is warm in Lieveren. In het dorp, aan de rand van de gemeente Noordenveld, heerst vooral rust en kalmte. Aan de Nijlandseweg vinden we het bedrijf van de familie Smeenge. Vader Hendrik (55) staat al te wachten. ‘Ik zag je voorbij scheuren, dus ik denk: ik ga maar even bij de weg staan’, lacht hij.

Nog geen vijf minuten later staan er twee koppen koffie op tafel. Voor de grote stal van de familie Smeenge is het goed toeven. De stal is vrij nieuw, een resultaat van een geslaagd vijfjarenplan. Een plan dat werd uitgedokterd door zijn zoon, Roelof. ‘Roelof zit samen met mij in de maatschap van het bedrijf’, vertelt Hendrik. ‘In 2012 kreeg hij de opdracht vanuit school, om een vijfjarenplan te schrijven voor ons boerenbedrijf. Dat plan was echter zo goed, dat we ermee naar de bank zijn gegaan. Met wat aanpassingen hier en daar, konden we uiteindelijk aan de slag.’ Het resultaat mag er zijn. De uitgebreide boerderij herbergt momenteel tussen de 120 en 130 koeien.

Hendrik is langzaamaan bezig om de verantwoordelijkheid voor het bedrijf meer en meer over te dragen aan zoon Roelof. ‘Ik ga niet minder werken hoor’, zegt hij, ‘maar het is belangrijk om steeds meer verantwoordelijkheid aan Roelof te geven. Als hij straks de boel in zijn eentje moet opknappen, dan komt er aardig wat op je af. Vooral op het gebied van regelgeving.’

Hendrik is trots op zijn bedrijf. Een familiebedrijf dat al jaren in Lieveren gevestigd is. Eerst meer richting het centrum, maar al een aantal decennia lang aan de Nijlandseweg. De verhuizing ging vrij snel, zo laat Hendrik weten. Uiteindelijk leidde een kavelruil tot de verhuizing. Tekenend voor het bedrijf, dat altijd bezig is met ontwikkelingen. Dat heeft vooral met het ondernemende karakter van Hendrik zelf te maken. Al op de middelbare landbouwschool zetelde hij in een jongerenorganisatie. Momenteel is hij al twaalf jaar gemeenteraadslid in Noordenveld voor Gemeentebelangen en zetelt hij in de programmaraad van RTV Drenthe. ‘Die raad houdt zich bezig met het behoud van de Drentse cultuur op RTV Drenthe’, legt Hendrik uit. Vanaf zijn zestiende heeft hij eigenlijk altijd in verschillende raden en organisaties gezeten, bijna allemaal op agrarisch gebied.
Ook bedrijfstechnisch is de familie Smeenge ondernemend. ‘Als een ander het eerder doet, ben je te laat’, luidt het motto van Hendrik. ‘Als je je als bedrijf wilt ontwikkeling en je tegelijkertijd maatschappelijk bezig wilt zijn, moet je voor proeven openstaan’, meent hij. Zo loopt er al vanaf 2010 een proef in samenwerking met onder andere Staatsbosbeheer. Het project loopt in de Roeghoorn, een beekdallandschap langs het Oostervoortsche Diep. Het project is er op gericht om de fosfaat op die plek sneller af te voeren. Een technisch verhaal, maar Hendrik kan er in geuren en kleuren over vertellen. Het project is slechts één voorbeeld van het bedrijf dat telkens in beweging is.

De wisselwerking met zoon Roelof bevalt hierin uitstekend. ‘Je moet een lange termijn-beeld en een korte termijn-beeld hebben’, zegt Hendrik. ‘De korte termijn zijn de dagelijkse bezigheden, de lange termijn is de toekomst. Met dat laatste ben ik meer bezig.’ Daarbij gaan de dagelijkse bezigheden gewoon door. Dat houdt in dat er dagelijks altijd om 5:15 uur gemolken wordt. ‘Doordeweeks doet Roelof dat vaak, maar ’s weekends ben ik doorgaans aan de beurt. ’s Ochtends moet je de slag maken. Dat houdt in dat je op tijd moet beginnen, zodat je – mocht de dag wat tegenvallen – je om zes uur ’s avonds nog één en ander kunt inhalen.’ Wekelijks maakt hij naar schatting zo’n 60 à 70 werkuren. Dat is veel en daarom vindt hij het belangrijk dat hij om zes uur ’s avonds het werk gedaan heeft. ‘Zodat je nog aan je gezin toekomt.’

Tijdens een rondje over zijn boerderij, ontdek je vrij snel dat Hendrik een vertrouwensmens is. Dat geeft hij zelf ook toe. ‘We werken al jaren met dezelfde bedrijven samen en daarbij gaat het vooral om de personen. Je moet een goed netwerk hebben, weten wie je over de vloer krijgt en wat je aan diegene hebt. Dat is heel belangrijk.’
Gasten ontvangen op de boerderij vindt hij daarnaast geen straf. Hendrik is een goede gastheer en laat graag zijn boerderij zien. Zo kwamen er laatst nog twee groepen statushouders langs. Dit werd georganiseerd door Welzijn in Noordenveld. ‘Voor het inlevingsvermogen is dat heel goed’, meent Hendrik. ‘Aan het eind kregen alle deelnemers wat melk mee naar huis. Later kreeg ik foto’s. Hadden ze er thuis Syrische kaas van gemaakt. Dat zijn mooie dingen.’