‘Het vak is veel meer evidence based geworden, behandelingen moeten wetenschappelijk onderbouwd zijn’

Fysiotherapeut Sam van Veen neemt afscheid

RODEN – Na 33 jaar fysiotherapie verruilt Sam van Veen zijn behandeltafel voor z’n hardloopschoenen, skeelers en schaatsen. U leest het goed. Geen zwart gat voor de fysiotherapeut die jarenlang met plezier zijn vak uitoefende bij Maatschap voor Fysiotherapie en Manuele Therapie in Roden. Nee zeg, het werk was leuk, geweldig zelfs, maar nu is het tijd voor een andere fase in zijn leven, vertelt Sam van Veen aan de Krant. “Het moet nog even landen, nu ik echt weg ben. Maar dat gaat zeker goed komen. Bovendien heb ik heel veel hobby’s en een dochter die net een baby’tje heeft gekregen. Ik ga me zeker niet vervelen.”

Vrijdag 2 februari werd zijn afscheid uitbundig gevierd in de fysiotherapiepraktijk aan de Rietdekker. Bijna de hele familie was er, behalve Sam’s dochter uit Zeist, want dat is met een baby van een week oud niet te doen, zijn zoon kwam speciaal voor de gelegenheid vanuit Italië overvliegen. Al Sam’s collega’s waren er, net als z’n opvolger, Mark Goedegebure.

Ruim een jaar is Sam van Veen bezig geweest om een geschikte kandidaat voor zijn praktijk te vinden. Want fysiotherapeut bij Maatschap voor Fysiotherapie en Manuele Therapie word je niet zo maar. Dan moet je van goeden huize komen. Want behalve over behoorlijke vakkennis en ervaring moet je ook beschikken over goede sociale vaardigheden. “Je hebt nauw contact met de cliënt en met je collega’s. Het is prettig dat er een klik is. Met Mark hebben we een goede opvolger gevonden, daar ben ik van overtuigd. Hij heeft 10 jaar ervaring en levenswijsheid. Dit vak is voortdurend in ontwikkeling. Bijscholen is verplicht. Er is behoorlijk wat veranderd in de zorg wanneer je het vergelijkt met 33 jaar geleden. Het werk is veel meer evidence based geworden. Behandelingen moeten wetenschappelijk onderbouwd zijn. De praktijk is nog wel eens weerbarstig. Ieder mens is uniek. Het is net als bij medicatie: de één zweert bij paracetamol, de ander reageert er nauwelijks op. Verzekeraars proberen op onze stoel te zitten, dat is niet altijd goed. Maar voor de rest is het een fantastisch vak. Helemaal wanneer je resultaat ziet, mensen ziet opknappen. Ik kijk er met veel plezier op terug. Ik laat een mooie groep achter, fijne collega’s. Maar het is goed zo. Ik merk dat ik krakkemikkiger word. Ik ben bijna 64 , heb last van handpijn af en toe. Het is fysiek best een zwaar beroep. Gelukkig kan ik stoppen. Heb ervoor gespaard. Het moet nog best even landen, nu ik echt weg ben. Maar ik ga me niet vervelen. Ik fiets graag mooie tochten samen met mijn vrouw, we schaatsen iedere week en ik hou van skeeleren, hardlopen, korfbal en skiën. En ik ben van plan thuis het een en ander te veranderen en mijn dochter wat vaker te bezoeken. Daar heb ik nu alle tijd voor”, besluit de sportieve oud-fysiotherapeut.