Ingrid Koolschijn

 

voorzitter Vrouwen van Nu Leek/Nietap

‘De Vrouwen van Nu stonden vroeger bekend als de plattelandsvrouwen. Zij hielden zich destijds bezig met maatschappelijke en hygiënische vraagstukken. In die tijd kregen vrouwen veel uitleg over goede hygiëne en werden ze mondiger gemaakt, zodat ze ook op het maatschappelijke vlak een grotere rol konden spelen.
Tegenwoordig is de rol van de organisatie heel anders. De naam van ‘plattelandsvrouwen’, werd gewijzigd naar Vrouwen van Nu. Dit omdat plattelandsvrouwen niet heel toepasselijk meer is tegenwoordig. Vandaag de dag houden de Vrouwen van Nu zich op lokaal, provinciaal en landelijke niveau bezig met allerlei thema’s. Het grootste thema blijft toch wel de vrouwenrechten. Hier maakt de organisatie zich hard voor. Als je het toespitst op de afdeling Leek/Nietap,  dan zie je dat wij ons voornamelijk bezig houden met maatschappelijke kwesties, ziektes en de natuur. We hebben minstens één keer per maand een bijeenkomst, waarop de meest uiteenlopende thema’s worden besproken. Leden kunnen zelf ook onderwerpen aandragen natuurlijk.
Een ander groot onderdeel van onze afdeling, zijn de interessegroepjes. Dit zijn groepen die bijvoorbeeld tuinieren, een boekenclub hebben of kunstmusea bezoeken.
Momenteel hebben we 110 leden. Daar zijn we erg trots op. De Vrouwen van Nu afdelingen van Roden heeft er nog meer, maar dat is ook een groter dorp. Daarnaast is er ook nog een afdeling in Tolbert. Met beide afdelingen hebben we goed contact en met de afdeling Tolbert hebben we vaak een afsluitend evenement aan het eind van het jaar.
Ondanks dat we een mooi ledenbestand hebben, mag de gemiddelde leeftijd wel iets naar beneden. Het zou mooi zijn als we een aantal vrouwen krijgen die nog niet zo lang vijftig zijn. Uiteindelijk heb je dat toch nodig in een organisatie. Als afdeling hebben wij namelijk een soort protocol dat een voorzitter niet langer dan zes jaar mag dienen, maar omdat er simpelweg geen opvolger klaar staat, ben ik al aan mijn zevende jaar als voorzitter bezig. Ik doe het graag hoor, maar uiteindelijk moet er een opvolger komen.
Het tachtig jarig jubileum is voor ons een prachtige mijlpaal. Of ik zenuwachtig ben voor de feestelijkheden? Nee hoor, ik ken na zeven jaar de klappen van de zweep al aardig!’