‘Men mag best zien dat het handgemaakt is’

Eerste expositie voor Miranda Stolze

 

NORG – Eigenlijk houdt Miranda Stolze er niet zo van om het middelpunt van aandacht te zijn. Desondanks exposeert ze voor de allereerste keer en wel in Galerie Huis ter Heide. De reden? ‘Het leek me leuk om eens uit te dragen wat je maakt. Je legt er toch iets van jezelf in.’ De Krant bezocht de kunstenares op haar adres in Norg en onderzocht wat haar drijft.
Al tien jaar lang is Miranda bezig met de techniek van het edelsmeden. Via het ICO in Assen volgt ze nog steeds cursussen om haar creatieve grenzen te verleggen. Het maken van sieraden ligt het meest voor de hand, maar Miranda mag ook graag objecten maken. ‘Waarom ik van edelsmeden hou? Omdat het duurzaam is. De objecten die je maakt kun je eeuwig bewaren. En mocht je er klaar mee zijn, dan kun je ze weer om laten smelten.’ In haar werk mag Miranda bepaalde objecten graag een tweede leven geven. Denk hierbij aan een oude stropdas die tot armband wordt omgetoverd. De objecten die ze telkens weer weet te creëren lopen uiteen. Een briefopener, een buideltasje of een slotje op een boek: Miranda is van vele markten thuis. Daarnaast beperkt ze zich in haar werk niet alleen tot de gebruikelijke materialen zoals zilver of messing. Ook kunststof en hout wordt meermaals in haar werk gebruikt.
Juist doordat haar werk zo gevarieerd is, vindt Miranda het moeilijk om te zeggen wat nou echt haar signatuur is. ‘Ik experimenteer met verschillende technieken. Ook de objecten die ik maak zijn nooit hetzelfde. Ik vind het niet leuk om bijvoorbeeld alleen maar ringen te maken’, zegt Miranda. ‘Inspiratie haal ik eigenlijk uit alles om mij heen. Ik heb een heel lijstje van dingen die ik graag nog zou willen maken. Als ik die hele lijst zou afwerken, dan ben ik nog wel even bezig’, lacht ze.
Haar werk maakt ze in de schuur in de tuin. Logisch ook, als je je bedenkt dat ze soms met een gasbrander bezig is. ‘Dan lijkt het me niet handig om in de keuken bezig te gaan’, oordeelt Miranda. In het maken van de sieraden en objecten, gaat vrij veel tijd zitten. Over een ogenschijnlijk klein hangertje, doet ze al gauw vijf uur. ‘Ik ben vrij geduldig. Ik ga heel precies te werk’, zegt ze. Het mooiste aan het edelsmeden vindt ze het opzoeken van de grenzen. ‘Hoe mooi kan ik iets maken? Dat is voor mij een interessante opdracht. Je wil hetgeen wat je maakt betekenis geven. Daarom vind ik het juist ook leuk dat ik nu voor het eerst exposeer. Dan kun je uitdragen wat je maakt.’
De nuchtere Miranda gaat steevast met een plan aan het werk. Toch kan dat plan gaandeweg veranderen. ‘Van tevoren heb ik een idee. Uiteindelijk wordt dat altijd íets anders dan je vooraf had gedacht. Wanneer ik weet dat ik klaar ben? Dat is een gevoel. Heel persoonlijk dus. Daarbij vind ik dat men best mag zien dat het handgemaakt is. Dat ik mijn ziel en zaligheid erin gestoken heb.’
Gedurende het gesprek waakt Miranda ervoor zweverig over te komen. Ze is de nuchterheid zelve en zou – mocht De Krant het initiatief niet hebben genomen – nooit zomaar de publiciteit opzoeken. Toch vindt ze het leuk dat haar werk nu te bewonderen is in Galerie Huis ter Heide. Of ze later nog meer gaat exposeren? ‘Misschien wel. Ik heb nu de smaak te pakken.’
Het werk van Miranda is nog tot en met 24 februari te zien in de Galerie aan de Norgervaart 10a. Op vrijdag, zaterdag en zondag is Galerie Huis ter Heide van 13:00 tot 17:00 te bezoeken.  Meer info op: boekmetzilverwerk.wixsite.com/portfolio