Peize niet langs de kampioen en mist periode

GOMOS geeft geen cadeautjes weg

PEIZE – Peize rekende zich stiekem een beetje rijk. Als GOMOS- dat in feite niks meer te winnen had- nou als goede buren de punten cadeau zou geven, ging de periode naar Peize en hadden Hoogezand en Roden – dat bij winst van GOMOS nog een klein kansje had – het nakijken. Maar GOMOS speelde ‘niet voor de chocolaatjes’, zoals in het programmaboekje stond vermeld. Want dan kennen ze Wim Bakering nog niet. Die wil altijd winnen, ook al is het van Peize, waar hij eerder trainer was.

Het was een eerlijk en sportief spektakelstuk aan de hete Hereweg. Niks geen zomeravondvoetbal. Niet Peize, maar GOMOS kletste er vanaf het begin vol in. Uit een voorzet van Jeffrey Krul volleerde Ronald Sloots- ex-Peize- met de buitenkant schoen net over. Alsof er niets gebeurd was zette GOMOS weer gewoon druk. Van een terugspeelbal van een afwachtend Peize kon Jeroen van der Horst niet profiteren, maar verdediger Richard Meursing, die deze wedstrijd voorin mocht begonnen, schoof alsnog de 0-1 binnen. Het antwoord van het verraste Peize kwam van de voet van Selwyn Slotegraaf. De voetzoeker vloog voor het doel van Melvin Koning langs. Nadat Bakering wees “eerst compact dan druk’ kwam het tot een nieuwe gelegenheid voor Peize, een grotere kans, van Loran Vrielink, die uit de draai schoot. En vervolgens werd nog een kans geboden door een slippertje achterin, maar nu schoot Slotegraaf huizenhoog over. De blauwhemden maakten niet de indruk echt op jacht te gaan naar de periode, die bij een overwinning binnen was. Frank Darwinkel was wel dichtbij de gelijkmaker. Zijn geplaatst schot scheerde langs de paal. Bij vlagen liet GOMOS haar ware klasse zien: balvaardig, positioneel goed en de openingen zoekend. Maar de echte scherpte ontbrak ook en met name verdedigend liet GOMOS nogal wat steken vallen. Meest gruwelijke fout maakte doelman Melvin Koning die bij het uitkomen een Peizer kans wilde verhinderen, maar volledig over de bal maaide. Vrielink had optimaal kunnen profiteren, maar presteerde het om de bal naast het lege doel te schieten. Het was dé mogelijkheid voor de gastheren om het de Norgers – als het echt aanzet is het kwaliteitsarmere Peize gezien- nog moeilijk te maken. In de tweede helft begon Peize wel scherp, maar kreeg Jeroen van der Horst een geweldige eerste kans. Al draaiend van de linker naar de rechterkant van het veld mikte de rossige speler de bal in de loop net naast. En dan toch de goal van Peize. Slotegraaf kon aan de zijkant vrij aannemen en schoot diagonaal de 1-1 in de netten. “Doordrukken nou!”, moedigde de anders erg rustige Willem Lanjouw zijn troepenmacht aan. De Hopbel-ploeg kreeg de geest, terwijl de geel-zwarten slordiger werden. Van der Horst schoof de bal zomaar in de voeten van Slotegraaf, die niet kon profiteren. Peize begon meer te combineren, de aanvallen verliepen vlotter. Maar de Norgers kwamen onder de druk uit. En uit een pracht van een lange bal van Ramon Klok, knikte Jannes Siegers tegendraads en loepzuiver achter de grabbelende Lennart Renkema: 1-2. Een domper voor het aandringende Peize.  In het resterende deel werd Simon Wekema (“dit is een te hard veld voor mij”, sprak de aanvaller die wacht op zijn operatie) ingebracht. . Een kwartier voor tijd was het wederom Slotegraaf die zich ontdeed van de verdedigers en raak knalde: 2-2. GOMOS ging meer en meer in de kont hangen en riep onheil over zich af. Maar de kampioenen wilden koste wat koste winnen. Na een kopkans voor Siegers (in korte hoek net naast) was het Ivo Drenth die na voorwerk van Sven Pilon de meegereisde supporters in extase bracht: 2-3. Even later een vrije bal van Sloots, die de 2-4 dreigde te worden. Renkema kon er nog een hand tegen zetten. Een minuut voor de officiële speeltijd- er kwamen nog minuten bij vanwege de drinkpauzes- kegelde Darwinkel de 3-3 achter Koning. De wederopstanding van Peize, voor de zoveelste keer. Slotegraaf kopte vervolgens van dichtbij over. In de hectische blessuretijd ging alles wat Peize was mee naar voren, inclusief de Peizer sluitpost. De kleine geweldenaar op het middenveld, Jordi van Esch, kwam door de aanvalsdrang van Peize helemaal vrij, Drenth leek het slotakkoord voor GOMOS te hebben. De parade van Renkema mocht er zijn. Peize kreeg nog twee gelegenheden uit hoekschoppen om alsnog de overwinning binnen te halen. GOMOS wankelde, maar bleef op de been. Precies zoals Bakering voor ogen had: niet verliezen.  Het publiek waardeerde de inzet van beide ploegen met een applaus. Hoogezand kaapte de periode voor de neus van Peize weg, dat net als Roden niets te zoeken heeft in de eerste klasse. GOMOS deed haar sportieve plicht. Het speelde niet voor chocolaatjes, daar was het weer ook niet naar.  Voor Willem Lanjouw was het extra teleurstellend. Een afscheid met een prijs, was zijn droom. Missie mislukt.

Sportpark de Hereweg: Peize-GOMOS 3-3; Scoreverloop: 14. Richard Meursing 0-1, 52. Selwyn Slotegraaf 1-1,  66. Jannes Siegers 1-2, 76. Selwyn Slotegraaf 2-2, 84. Ivo Drenth 2-3, 89. Frank Darwinkel 3-3; Arbiter: Fledderus (Steenwijk); Gele kaart: Arnold van der Ploeg (Peize), Ivo Drenth (GOMOS); Toeschouwers: 200

Opstellingen

Peize: Lennart Renkema, Marten Wobbes (86. Rutger Kruizenga), Frank Joosten, Patrick Kosters, Kelvin Wekema (64. Ivar Cats), Frank Darwinkel, Niels Guchelaar, Arnold van der Ploeg, Selwyn Slotegraaf, Loran Vrielink, Peter Hars

GOMOS: Melvin Koning, Jeffrey Krul (59. Sven Pilon), Ronald Sloots, Ramon Klok, Jan Harm Siegers, Jordi van Esch, Ivo Drenth, Ricardo Smit, Jeroen van der Horst (59. Guido Koolen), Richard Meursing, Jannes Siegers