Praatjesmakers

Bij de ingang van het Natuurschoonbos in Nietap staat het bord dat u op de foto ziet. Op de tekst: ”Herstelwerkzaamheden aan het Natuurschoonbos. Ter verbetering van de natuur- en belevingswaarde” valt veel af te dingen. Het was voor mij aanleiding het lidmaatschap van de vereniging op te zeggen. Vooral wat men rechts bij de ingang wilde doen en daadwerkelijk heeft gedaan ging me te zeer aan het hart. Daar is natuurschoon verkwanseld.

In dat deel van het bos loopt een verzonnen beekje, de Zwarte Ryth genaamd (dat meestal droog staat), waarlangs mooie elzen stonden. Die zijn daar gekapt om het zicht erop te krijgen. Ecologen van de omstreden Bosgroep Noord-Oost Nederland adviseerden verder veel grote bomen en struiken te kappen in dat struinbosje om meer licht te krijgen ten faveure van de bosflora zoals de Bosanemoon en Muskuskruid. Maar als je dat doet raak je het op den duur juist kwijt en treedt er verbraming op. Slechte ecologen dus, van een slecht adviserend bedrijf, en eigenlijk zijn het dan geen ecologen, want het staat haaks op hetgeen je wilt bereiken. Zo is dat struinbosje met veel intimiteit, natuur- en belevingswaarde, waar veel mensen voor hebben gepleit het zo in stand te houden, naar de filistijnen geholpen. Ook op veel andere plekken is er in het bos veel aan natuurwaarde verloren gegaan.

Een andere vereniging waar ik het lidmaatschap nog van ga opzeggen is Natuurmonumenten. De club is steeds minder op natuurbescherming gericht en juist te veel op het laten meebeleven van de burger in natuurgebieden. Participeren heet dat. Nu is het project Groeningen (een gejatte naam) in De Onlanden bedacht waarbij ’beleven en benutten’ voorop staat en de andere b, van beschermen, er steeds minder toe lijkt te doen. Dat geldt ook voor een organisatie als Staatsbosbeheer. Er is nog een vereniging waarvan ik het lidmaatschap heb opgezegd, met bezwaard gemoed zeg ik erbij, maar als je je niet meer kunt vinden in het beleid van een bestuur en je ergert je er mateloos aan, dan is het maar beter op te stappen in plaats van jezelf langer te kwellen.

Vorige week las ik de kerstboodschap van wethouder Henk Kosters. Ik tref hem regelmatig in het Fitnesscentrum in de Kanaalstraat in Roden waar hij, gestoken in een sterk op het tenue van VV Roden gelijkend outfit, hard puffend zijn rondje afwerkt. Henk houdt de lezer voor ’nieuwsgierig’ naar de ander te zijn en wat de ander beweegt. Mooie woorden, maar hij zou zelf het goede voorbeeld mogen geven. Met betrekking tot een door de gemeente gewenste mtb-route in het Mensingebos zei ik hem dat een weldenkend mens dat daar niet wil hebben, maar dan lacht hij maar wat, want Noordenveld moet immers de fietsgemeente van Nederland worden. En dat terwijl er nauwelijks draagkracht voor is onder de bevolking en zeker niet bij de andere gebruikers van het bos. Wat dat betreft is de rol van Staatsbosbeheer om als grondeigenaar dit te willen toestaan uiterst discutabel. Maar ja, het college omarmt het plan, gesteund door de hele gemeenteraad, dus incluis de zich groen noemende partijen.

Afgelopen vrijdag werd het ingediende bezwaar tegen de route behandeld door de Rechtbank in Groningen. Daar bleek dat wethouder Alex Wekema c.s. de zaakjes niet voor elkaar had waardoor de zaak is aangehouden. Dat leidde tot meerdere berichten in de media waarop Jos Schurer uit Veenhuizen reageerde:

”Als met natuur begane mountainbiker is de hele discussie over de mtb-route in het Mensingebos mij een doorn in het oog. Volgens mij hoef je geen raketgeleerde te zijn om in te schatten dat het Mensingebos vrij kwetsbaar is. Daarnaast is dat slappe gelul van de wethouder (de route loopt niet door het bos, maar langs het bos) natuurlijk tranentrekkend. Er zal best een aardige route door het bos aangelegd kunnen worden, maar intrinsiek biedt het voor een mtb-er weinig uitdaging”. Jos zegt verder vooral te kijken naar locaties waar het wél kan: bijvoorbeeld de vuilstort (Amerika) en de NAM-locatie in Langelo.