Ria Horenga, voorzitter Stichting Mien Westerkwartier

WESTERKWARTIER – “Sinds 2014 ben ik betrokken bij Stichting Mien Westerkwartier. Eigenlijk direct als vicevoorzitter, voor zover dat een naam mag hebben. Ik kende de stichting nog uit mijn tijd als wethouder van de gemeente Marum. Zij deden destijds een subsidieaanvraag, wat overigens nog best een hilarisch momentje opleverde. De grote vraag was natuurlijk wie ‘Mien’ was in Mien Westerkwartier. Nou ja, je moet bij zijn geweest om hem écht leuk te vinden. Later zag ik ze vertellen in het BaronTheater te Opende en dat was ongelooflijk mooi. Uiteindelijk raak ik in gesprek met Geert Zijlstra (de vorige voorzitter red.) en zei tegen hem dat ik wel iets voor hun wilde betekenen. Als hij me nodig had, dan kon ‘ie bellen. Dan kan je erop wachten dat dat ook gaat gebeuren. Geert vroeg mij of ik trek had in een bestuursfunctie, en zo geschiedde. Graag zelfs. Want ik ben geboren in Boerakker, werkzaam geweest in Marum en zit momenteel in de gemeenteraad van Leek. Daarnaast komt mijn familie oorspronkelijk uit Grootegast. Ik ben een Westerkwartierder bij uitstek. Dit is mijn thuis, en mien toal. Dat draag ik graag uit en Stichting Mien Westerkwartier is daar natuurlijk uitermate geschikt voor. Het is een gezellige groep mensen die deze streek en onze taal een warm hart toedraagt. Goed gezelschap dus. Want ik vind ook dat wij best trots mogen zijn op onze afkomst. Als westerlingen ons horen noemen ze ons ‘boeren’. Dat is mooi, maar is Haags dan zo normaal? Als het gaat om onze afkomst dan mogen we daar best trots op zijn. Op dit moment is de stichting nog heel erg gericht op taal. Op het ‘Westerkertiers’. We hebben een vertellerscollectief en doen aan zang. We willen het straks echter wel breder trekken en ons ook gaan richten landschap, cultuur en kunst. Eigenlijk alles wat met het Westerkwartier te maken heeft. Daar heb ik ontzettend veel zin in. Ik doe graag dingen waar ik blij van wordt en dit is zo’n ‘ding’. Het is fantastisch om met elkaar iets neer te zetten. Bovendien heerst er niet zo’n vergadercultuur bij de stichting. Wij regelen zaken gewoon.”