‘De gemeente laat ons gewoon vallen’

tsn

Medewerkers TSN komen in actie

RODEN – Het is de verwachting dat TSN Thuiszorg er per 28 maart niet meer is. Reden: een faillissement. De gemeente Noordenveld nam alvast een voorschot op dat naderende onheil en liet de klanten van TSN weten dat zij bij andere thuiszorgorganisaties ondergebracht zullen worden. En de werknemers? Die moeten noodgedwongen afstand doen van al hun opgebouwde rechten. Vaste contracten blijken straks niets meer waard en wat rest is solliciteren bij één van die andere aanbieders. Maar dan wel op basis van een zogenaamd 0-uren contract en tegen een aanzienlijk lager uurloon. In de gemeente Noordenveld werken nu nog 101 medewerkers van TSN. Die mensen zijn boos en teleurgesteld. In de houding van de gemeente vooral, want Noordenveld laat het personeel van TSN als bakstenen vallen, oordelen zij.
Het begon al met een brief van de gemeente. De meeste medewerkers van TSN zagen die – toevallig- bij hun cliënten. ‘In de brief staat dat TSN failliet is en dat zij, de klanten dus, elders ondergebracht worden. Ze mogen zelf kiezen bij welke aanbieder en kunnen die doorgeven aan hun TSN hulp zodat die bij die aanbieder kan solliciteren. De onzorgvuldigheid begint al met het feit dat de brief eerst de klanten bereikt, en dan pas het personeel van TSN. Wij wisten nergens van, werden compleet overvallen door die niet aan ons gerichte brief. Vervolgens wordt er kennelijk al van uit gegaan dat TSN failliet gaat, terwijl dat faillissement niet uitgesproken is. Je kunt je voorstellen dat onze medewerkers enorm schrokken’, vertelt Anna Wekema. Zij coördineert al jarenlang namens TSN de thuiszorg in Noordenveld.

Noordenveld wil de zorg voor de cliënten waarborgen door ze dus bij andere aanbieders onder te brengen. Dat is – zo liet verantwoordelijk wethouder Alssema al weten- prioriteit. Die aanbieders hebben op dit moment overigens te weinig personeel om nieuwe klanten aan te nemen, en gaan er dus kennelijk maar van uit dat iedereen van TSN wel gaat solliciteren. ‘Voor veel van mijn medewerkers is dat ook bittere noodzaak. Die moeten gewoon werken om rond te kunnen komen en moeten dus wel afstand doen van verworven rechten. Die sollicitatieprocedure is een farce. Ze moeten online wat vragen beantwoorden, krijgen een contractje opgestuurd en kunnen beginnen. Tegen een veel lager loon. Dat telt allemaal niet voor de gemeente. Let wel, je hebt het wel over meer dan honderd mensen. De bedoeling was dat de ‘vaste koppels’ blijven bestaan. Iemand van ons die nu al jarenlang bij een bepaalde klant komt, moet dat straks ook gewoon doen, alleen via een andere zorgaanbieder. Dat zal lastig genoeg worden, want stel dat iemand drie cliënten heeft, en dat die drie allemaal voor een andere aanbieder kiezen. Dat wordt een enorme puzzel. De gemeente Noordenveld koos niet voor Stichting Buurtzorg, en haalt zich dus zelf deze problemen op de hals. Hadden ze wel voor Buurtzorg gekozen – al was het dan eerst maar voor een kortere periode- dan hadden onze mensen onder dezelfde voorwaarden kunnen blijven werken’, zegt Wekema.

De medewerkers van TSV voerden ondertussen – vanuit Groningen – al actie. Zij vechten voor hun baan en de cliënten, waar ze al jaren met liefde naar toe gaan. En ondertussen wordt duidelijk dat gewoon even solliciteren bij een andere aanbieder niet altijd betekent dat alles blijft zoals het is. Het bruto uurloon ligt overal (veel) lager, er wordt niet met vaste contracten gewerkt en eigen personeel gaat voor. Geen werk betekent voor deze mensen geen loon. ‘Wij geven. Hebben in bepaalde situaties meer dan twintig jaar zorg en liefde gegeven. De gemeente Noordenveld neemt alleen maar. Alles draait om geld. TSN staat bekend als een hechte groep mensen. Het ziekteverzuim ligt al jaren laag. Dat komt omdat we ons werk met liefde doen. Wij en zeker onze cliënten – veelal boven de tachtig- weten niet wat er staat te gebeuren. We horen zelf amper iets van de gemeente. Dat veroorzaakt stress. Voor ons, maar zeker ook voor de arme cliënten’, zegt een werkneemster.

Medewerkster Anke is ook al ten einde raad. ‘ Er is geen enkel overleg geweest. Wij weten verder eigenlijk van niets en hebben via een brief van de gemeente aan de klant gelezen hoe ze verder willen. Iedereen zit in de stress. Het gaat wel over mensen van boven de tachtig jaar. We kunnen solliciteren naar een 0-uren contract met een bruto salaris van 9.78 euro per uur. Bovendien zijn er organisaties die geen ‘overlopers’ van TSN willen. De kans is dus groot dat ik en honderd andere mensen straks zonder baan zitten.’ Ook Klaasje heeft geen goed woord over voor de situatie. ‘Ik word als oud vuil aan de kant gezet aan het einde van deze maand. Niet door TSN, maar door mijn eigen gemeente. Ik ben niet van plan voor minder loon te gaan werken. Aan de andere kant willen we graag onze klanten houden en ze niet overlaten aan de grillen van de gemeente. Dit is te gek voor woorden, Alles gaat prima en dan krijg je dit. Ik heb er geen woorden voor. En dan maar zeggen dat ze zo goed voor de oudere medemens zorgen. Nou, daar heb ik dus mijn twijfels over.’

Wat ook steekt is de houding van de gemeente, die van wethouder Alssema in het bijzonder. Zeker bij Wekema. ‘Ik heb enige tijd geleden maar eens naar het gemeentehuis gebeld. Nadat ik eerst al hemel en aarde moest bewegen om de secretaresse van de wethouder überhaupt aan de lijn te krijgen, ben ik vervolgens aan het lijntje gehouden. Alssema zou me bellen, dat is niet gebeurd. Ik heb het daarna via een andere wethouder geprobeerd, en ook hij zei dat Alssema zou reageren. Nou, ik wacht nog steeds op zijn belletje. Albertus Hamstra belde wel. Hij zei niet meer dan dat de gemeente er achter de schermen mee bezig is. Daar moeten wij het maar mee doen. Ondertussen komt de stoom me uit de oren. Er wordt op schandalige wijze misbruik van mensen gemaakt. Het lot van 101 werkende mensen in de gemeente schijnt de wethouder niets te interesseren. De gemeente laat ons als bakstenen vallen.’

Alssema: ‘duivels dilemma’
‘Een duivels dilemma’, zegt wethouder Gerrit Alssema over de ’zaak TSN’. Met alle zorgaanbieders van Noordenveld is afgesproken dat, mocht er een aanbieder dreigen om te vallen, de cliënten dan verdeeld worden onder de andere gecontracteerde zorgaanbieders. Aan de andere kant begrijpt Alssema de zorgen van de medewerkers van TSN. ‘ Het is vreselijk als je baan dreigt te verdwijnen. Dat geldt voor de mensen van TSN, maar ook voor die van V&D.  Dat er bij andere aanbieders minder betaald wordt, daar kunnen wij als gemeente niets aan doen. Net zoals het faillissement van TSN de verantwoordelijkheid van TSN zelf is. Daar kun je ons niet verantwoordelijk voor stellen. Voor ons staat het belang van de cliënt in eerste instantie voorop. Wij kunnen de ontstane problemen oplossen met de andere aanbieders. Waarom we niet met Buurtzorg in zee zijn gegaan?  We hebben besloten, net als andere Drentse gemeenten, niet op hun aanbod in te gaan. Dat had ook te maken met de extra bijdrage van 80.000 euro die ze verlangden.  In dat geval ging het inderdaad ook om geld. En wat betreft mijn bereikbaarheid, ik heb volgende week een afspraak met mensen van TSN. Ik loop nooit voor zaken weg. In dit geval dus ook niet. En nogmaals; je baan verliezen is simpelweg vreselijk. Ik heb alle begrip voor de emoties van de medewerkers van TSN.’