‘De gemeente Noordenveld kan niet zonder zo’n plek’

Tóch kerst op Panda Rosa

STEENBERGEN – Het zag er niet naar uit dat bewoners van Camping Panda Rosa in Steenbergen kerst konden vieren op hun geliefde plekje in het bos. Halverwege september van dit jaar werden de 29 bewoners per brief op de hoogte gesteld dat de camping verkocht zou zijn aan de gemeente en ze andere woonruimte moesten zoeken. Voor 31 december moest het terrein op de grens van Steenbergen en Een leeg zijn. Zover kwam het niet. De plannen van het college op de camping te kopen en het ‘terug te geven aan de natuur’ stuitte op veel weerstand in de raad die zich zorgen maakte om de kwetsbare bewoners. De verkoop is voorlopig van de baan maar de bewoners weten wel dat ze er niet mogen blijven. Ze maken er maar het beste van. De chalets zijn mooi verlicht en de kerstboom is opgetuigd.

Erg gerust zijn ze er niet op, de bewoners van Camping Panda Rosa. Ze horen niets over het vervolg van de ontwikkelingen. Niet van de gemeente en niet van de campingeigenaren. Wel weten ze dat ze een half jaar verlenging hebben gekregen. Plus een huurverhoging van 75 euro per maand met ingang van komende januari. Rico en Sanne zitten er warmpjes bij in hun chalet dat ze konden overnemen van een stel dat halsoverkop vertrok na het onheilspellende nieuws. Het is de enige chalet met centrale verwarming. Roelof is ook aangeschoven. Een jaartje nu woont hij met zijn Janneke op Panda Rosa. Hij heeft het er naar zijn zin. Het samenzijn met de andere bewoners doet hem goed. Het is zoals Matheus zegt: wij zijn niet afhankelijk van elkaar, maar we zorgen wel voor elkaar.

‘Na al het gedoe hebben we een werkgroep gevormd’, begint Sanne. ‘We hebben de raad uitgenodigd. Die was positief verrast. Wel werd duidelijk gemaakt dat permante bewoning een ‘no go’ is. Wij hebben aangegeven dat we zo willen blijven wonen maar open staan voor een andere locatie.’ Trekken aan een dood paard heeft geen zin, vindt Matheus. Graag had hij het park opgeknapt en gerenoveerd. ‘Dat had gekund als we de garantie hadden gekregen dat we er mochten blijven. Het is een landelijke tendens. Veel vakantieparken worden opgekocht en bewoners moeten weg. Dat we hier nog een half jaar mogen blijven is uitstel van executie.’ De gemeente Noordenveld kan niet zonder zo’n plek, menen de bewoners. Thea, de moeder van Matheus, verblijft er vaak. Om op de honden van haar zoon te passen als hij aan het werk is, maar ook voor de gezelligheid. ‘Deze mensen kunnen niet in een woonwijk wonen vanwege verschillende sociale problematieken. Dit is een opvangnet en een plek voor mensen die nergens thuishoren. Hier letten we op elkaar en nemen het voor lief als iemand een keer schreeuwt of gek doet. Zo’n plek is gewoon keihard nodig.’

Niet menselijk

Voorlopig is de rust even teruggekeerd. Het idee dat iedereen voor 31 december de camping moest verlaten heeft voor een hoop stress gezorgd, weet Thea. En toch blijft de spanning voelbaar, vertellen de bewoners. Een ambtenaar van de gemeente komt regelmatig onaangekondigd naar de camping. Hij (de naam is bekend bij de redactie van de Krant) spreekt willekeurige bewoners aan om te zeggen dat ze weg moeten. ‘Hij heeft ons nog nooit aangesproken. Maar we weten dat hij bij de zwaksten langsgaat om te zeggen dat er plek is in  de crisisopvang Zien in Leek. Als die man hier rondloopt en willekeurig bij mensen aanklopt, zorgt dat voor onrust. Wij zijn niet geïnformeerd wat hier de bedoeling van is. De ambtenaar heeft Roelof ook benaderd. Hij kon als ‘spoedzoeker’ een huis krijgen in Nietap. Roelof heeft bedankt. Hij wil niet weg. Is naar eigenzeggen niet geschikt voor een woonwijk. Dat hij in een chalet woont waarvan de verwarming al maanden stuk is, er geen kraan en wasbak is neemt hij voor lief. ‘Wat ik hier in één jaar heb opgebouwd, bouw ik nooit in een jaar in een woonwijk op. Ik voel met hier prettig en geaccepteerd. Ik heb de eigenaren van de camping verteld dat mijn kachel het niet doet. Ik kreeg te horen dat er op 30 januari een iemand langs zou komen om het te maken. Momenteel was er geen monteur beschikbaar zeiden ze. En weet je wat zo raar is? Dat we per 1 januari een huurverhoging krijgen van 75 euro vanwege de hoge gasrekening. Ik zeg je, op het park zijn er heel veel kachels stuk. Vanaf januari betaal ik 650 euro per maand voor een chalet zonder fatsoenlijke faciliteiten.’ Roelof vindt het vreemd dat hij eerst een huurovereenkomst had, en nu een ‘boekingsovereenkomst.’ Hij stuurde een mail. ‘Ik heb verschillende keren mailtjes gestuurd en gevraagd om reactie. Die krijg je niet.’ Thea: ‘het is gewoon niet menselijk hoe ze met je omgaan. Het is twintig jaar zo gedoogd. Wij willen gelijkwaardigheid.’ Thea vindt dat de gemeente als verantwoordelijke voor haar inwoners met opties voor een andere locatie moet komen. ‘Het stuk grond bij de kanovijver, waar vroeger de DEB zat zou een goede plek zijn. We willen graag als groep bij elkaar blijven. We zouden het terrein willen pachten en kijken naar duurzame oplossingen als tiny houses en zonnepanelen.’  

Kerstgevoel

Kerst zal niet ongemerkt voorbij gaan op Panda Rosa. Iedere vrijdagavond eten de bewoners samen in de kantine van de camping die enkel en alleen voor de gezamenlijke maaltijd open mag. Iedereen kookt iets in de eigen chalet en sjouwt vervolgens met de pannen onder de arm naar de kantine. Een goed begin van het weekend, noemen de bewoners het. Ook op kerstavond wordt er samen gegeten. Thea: ‘Iedereen doet wat geld in de pot. Een bedrag dat ze kunnen missen. Daar kopen we eten voor. Er is hier één bewoner waarvan ik weet dat hij amper geld heeft om rond te komen. Hij stopte vijftien euro in de pot. Ik zei dat hij het terug moest nemen. Dat hij niks hoefde te betalen. Want zo leven we hier: iedereen is gelijk, of je nou geld hebt of helemaal niets. Hij zei: nee Thea, ik heb ervoor gespaard. Hoe mooi is dat? Als je het hebt over het kerstgevoel, dan is dit dat toch? Mijn waterlanders gaan er van draaien.’ Op oudejaarsdag worden de vuurkorven aangestoken op de camping. ‘Dan gaan we met z’n allen oliebollen bakken’, lacht Sanne. ‘Iedereen mag hier voor vier euro een zak komen halen!’