Expositie komende weken in Damast Atelier Veenhuizen

Corrie Sevinga: ‘Inspiratie doe ik op in de wereld om mij heen.’

VEENHUIZEN – Op de plek waar vroeger een historische middenboerderij stond is nu een ruime schuurwoning gebouwd met een kleinschalig Damast Atelier. ‘Eerder stond hier een hele oude schuur al jarenlang op instorten. We hebben deze woning drie jaar geleden aan de Ds. Germsweg nummer 11 in dezelfde stijl laten bouwen als het vroegere middenhuis. Het is hier geweldig wonen. Zo puur natuur,’ zegt Corrie Sevinga.

Het woonhuis kent aan de achterzijde een eigen atelier. Een Damast Atelier. Enkele weken per jaar is er een expositie. Deze zomer tot 29 juli en wel van dinsdag tot en met vrijdags van 13.30 tot 16.30 uur. Wie benieuwd is hoe er in het Damast Atelier wordt gewerkt moet maar eens de drempel overstappen. ‘Licht en Schaduw’ staat er op de drempel gebeiteld. Een passende titel,’ vertelt Corrie Sevinga. ‘Licht en schaduw staat voor het huis dat aan de buitenkant donker is, maar veel licht heeft in het binnenste gedeelte. En damast weven is ook werken met licht en schaduw. Het huis en het atelier versterken elkaar. Er is in Nederland geen weefopleiding en ik heb het dan ook met vallen en opstaan geleerd. Ik ben ooit geïnspireerd geraakt door oude historische damast. Ik ben 40 jaar geleden gewoon begonnen met weven en de laatste 20 jaar heb ik mij toegelegd op damast weven.’

In haar atelier staan twee weefgetouwen. Rondom hangen er in de ruimte de damast geweven kunstwerken. De expositie wordt mede vormgegeven door Bonnie Harjus en Bea Burggraaf. Ook zijn er beelden te zien van Els Welsink en Lies Siegersma. ‘Ieder van ons heeft zo zijn eigen stijl. Beelden en weefwerk vullen elkaar prima aan. Mijn inspiratie doe ik op in de wereld om mij heen. Dan komt er een ontwerp. Dat patroon teken ik uit en waar ik vroeger met potlood en papier alles uittekende gebruik ik nu dankbaar de computer. Dat zie ik als een verbetering in het ontwerpproces. Het geeft meer mogelijkheden,’ merkt Corrie Sevinga op.

Damast weven is erg arbeidsintensief. Het is gewoon heel veel werk. Wie Corrie achter het weefgetouw aan het werk ziet, hoort het alom aanwezige zachte geklingel van de gewichten als de draden op de goede plek worden gezet. Tegelijkertijd zijn handen en voeten aan het werk. ‘Je moet veel geduld hebben, maar gelukkig heb ik de tijd. Het gaat om duizenden draadjes garen die allemaal goed moeten zitten. Gaat er iets verkeerd, jammer dan, dan beging ik gewoon weer opnieuw. Ik noem mijn werk ook wel ‘experimenten’. Het mooie is dat ik het gehele proces van het damast weven in de vingers wil krijgen. Daar zit de uitdaging. Kijk, damast weven is een erg technisch verhaal. Als je techniek beheerst, dan geeft dat alle vrijheid om alles te maken wat je in je hoofd hebt.’

Om 1 doek te maken is Corrie Sevinga al met al een flink jaar bezig. Boven de weefgetouwen hangt een groot kunstwerk met schapen op de dijk die voor haar huis aan het Veenhuizerkanaal De Zesde Wijk hebben gegraasd. ‘Ik werk vooral figuratief. Ik vind het mooi om te zien dat je iets ziet wat herkenbaar is. Dat vind ik fijn en prettig.’