Fell Pony uit Marum wint prestigieuze Engelse prijs



‘Deze prijs is een prachtige kers op de taart’

MARUM – De Duke of Edinburgh trofee werd nooit eerder uitgereikt aan een Nederlandse Fell pony. Daar heeft hengst Sleddale Eddie van de familie Postma uit De Wilp verandering in gebracht. Hij is de eerste hengst in Europa die buiten Engeland de prijs in ontvangst mag nemen. Natuurlijk doet hij dat niet zelf, maar zullen de eigenaars, Haitse en Joke Postma de prijs ophalen zodra dat kan.


De Duke of Edinbugh trofee werd door het bestuur van The Fell Pony Society toegekend aan de hengst. Postma is trots op Sleddale Eddie, maar vooral ook op het hele ras. ‘De Fell pony kun je zien als een kleine Fries. Er is geen enorme populatie in Nederland, je moet denken aan zo’n 500 exemplaren. Onze pony is nu 25 jaar en is inmiddels met pensioen.’
Waarom is Postma aan dit ras begonnen? ‘We zagen het ras bij Paard en Koets en waren erg onder de indruk. Onze eerste Fell pony was een merrie, waar onze kinderen veel op gereden hebben en waar we een aantal veulens bij gefokt hebben. De Fell is een enorm vriendelijk ras. Het is een bergpony die er dus uitziet als een kleine Fries. Omdat het een bergpony is, zie je bij de Fell van origine niet de mooie gangen die een Fries heeft. Omdat wij in Nederland steeds vaker graag gangen zien, wordt daar nu wel meer op gefokt. Wij doen daar niet aan mee.’
Als het zo’n fijne pony is, waarom zie je ze dan niet zo veel? ‘Hoewel je de Fell prima tot Z kunt rijden onder het zadel, hebben rassen zoals de Welsh en de New Forest meer uithoudingsvermogen. Onze zoon heeft wel eens een marathon gereden met een van onze pony’s en dan zag je toch dat hij halverwege af moest haken na de veterinaire check. Maar voor een fijne buitenrit en ook aangespannen is het een prima gebruikspony. Dat merk je ook aan het feit dat we in de loop van de jaren al zo’n 20 pony’s aan een Oostenrijkse manege verkocht hebben. Het is een fantastische en betrouwbare kinderpony.’
Waar gebuikt Postma zijn pony’s vooral voor? ‘Wij mennen ermee. Ook doen we aan ringsteken. Dat hebben we voor Corona veel gedaan.’
Als het aantal Fell pony’s in Nederland niet zo hoog is, hoe zit dat dan met de bloedlijnen? ‘Ja, die komen dichter bij elkaar te liggen. Dat is nog geen probleem, omdat er zo’n 15 beschikbare dekhengsten zijn. Maar hoe dat uiteindelijk verder gaat, dat weet ik niet. Er wordt regelmatig wel eens een hengst geïmporteerd, dat is goed voor de bloedlijnen. Maar in Engeland houden ze een beetje een andere standaard aan; daar mogen Fell pony’s een witte voet of een kolletje hebben, maar hier in Nederland is dat niet gewenst. De voorkomende kleuren zijn zwart, schimmel en bruin. En dan dus zonder witte vlekken.’
Wat zijn de plannen voor het voortzetten van de fokkerij? ‘We zijn aan het afbouwen. Deze prijs is een prachtige kers op de taart. We zijn door het bestuur van het Nederlandse Stamboek gevraagd om met Sleddale Eddie op de keuring in IJsselmuiden te komen. Daar brengen we hem aangespannen voor en daarna nog eens niet aangespannen. Op deze manier laten we ook zien dat hij niet meer beschikbaar is voor de fokkerij. Wij gaan afbouwen, Eddie gaat met pensioen. Hij gaat overigens niet weg, hij blijft tot het eind bij ons. Hij was en is een geweldige pony!’