Geen ‘Wie kent ze/het nog’ meer voor Jan van Bergen

‘Ik had er nog zoveel plezier in’

PEIZE – Maar liefst 273 foto’s stuurde Jan van Bergen zo eens in de twee weken in voor de rubriek ‘Wie kent ze/het nog’ voor de nieuwssite ‘Dit is Peize’. Hoewel de nog krasse tachtiger nog een voorraadje had liggen en door deze en gene ook nog wel werd voorzien van een oud plaatje, is het doek ineens gevallen. De huidige privacywetgeving staat het niet toe dat foto’s zoals deze in de rubriek geplaatst werden, online te zien zijn. Het valt hem zwaar. “Ik had er na 16 jaar nog steeds zoveel plezier in.”

Het plaatsen van foto’s deed Van Bergen overigens al vanaf 1996 in het plaatselijke krantje ‘De Hopbel’ dat sinds 2008 niet meer wordt uitgegeven. “Er kwamen altijd veel reacties op de foto’s en meestal werden alle onbekenden of onbekende locaties herkend.” Van Bergen hoort nu van mensen dat ze zelfs uitkeken naar een nieuwe oude foto en dat ze de rubriek erg zullen gaan missen.

“Waar de interesse in oude foto’s ooit begon? Daar moet ik m’n oude buurman aan de Hoppekampweg de schuld van geven”, lacht Van Bergen. “Hij verzamelde ansichtkaarten en hij bracht deze passie op mij over.” Van Bergen zocht oude ansichtkaarten van Peize en Norg. “Gewoon om te bewaren wat geweest is.” Hij ging er destijds voor naar beurzen, maar de soep werd steeds dunner. Zo dun dat er niets meer te vinden was.

Ook begon hij met het bewaren van krantenknipsels over Peize. Alle kranten die hij onderhanden kreeg werden doorzocht op artikelen over Peize, vooral over sport. Er werd geknipt en geplakt, zo’n 150 plakboeken vol. 50 jaar deed hij dit toen bij besloot hiermee te stoppen. “Waarom? Ik weet niet hoe lang ik er nog ben, dan kan ik beter op tijd stoppen.” Hij overhandigde de grote stapel met boeken aan de historische vereniging van Peize. In het kader van bewaren opdat dit niet verloren gaat, begon Van Bergen ook met het fotograferen van huizen. “Tot vijf jaar geleden fotografeerde ik woningen voordat ze verbouwd werden.” Hij legde een hele verzameling van huizen aan en kreeg daarbij ook foto’s, vaak nog ouder, toegestuurd. In zijn hobbykamer boven, zijn deze woningen per straat geordend en gearchiveerd. Trots kan hij de verslaggever vier foto’s van haar huis tonen uit vier verschillende perioden. Maar niet alleen van oude huizen kreeg hij foto’s ook kreeg hij foto’s als mensen wilden weten wie daarop stonden. Met het plaatsen van deze foto’s stroomden de reacties binnen en zo was daar het begin van de rubriek ‘Wie kent ze/het nog’. Gaf Van Bergen de boeken met krantenknipsels weg, de naslagwerken met foto’s, opgeslagen in ordners, bewaart hij voorlopig zelf.

En nu? Hij weet het niet zo goed. Van Bergen, hij was timmerman en begin 50 toen hij werd afgekeurd, was altijd bezig met z’n hobby’s. Niet alleen ging hij elke ochtend naar boven waar hij bezig was met z’n foto’s en knipte en plakte hij knipsels voor z’n plakboeken. Nee, Jan van Bergen deed voor die tijd veel meer. Sterker nog, volgens zijn vrouw was Jan altijd weg. Ze benadrukt het met een grapje. “Een tijdje geleden waren wij 60 jaar getrouwd. Maar eigenlijk waren we maar 30 jaar getrouwd, de rest van de tijd was hij op pad.”

Hij organiseerde 40 jaar lang voor het Rode Kruis een IVN-tocht. “Één keer per jaar, voor mensen die niet met de ouden van dagenreis meekonden en voor mindervaliden.” Hij was mede-oprichter van de biljartclub van De Essen, alsook van de supportersvereniging van de plaatselijke voetbalvereniging. Ook de eindejaarswandeling vanuit en de hobbymarkten in De Essen kwamen uit zijn hoed. Hij zette de Heemtuin in het Bosplan mee uit en reed op de VOR-bus en daarmee is het lijstje nog niet compleet. “Ja, ik deed veel. Maar ik genoot ervan om te organiseren én onder de mensen te zijn.” Het werd zo’n vijftien jaar geleden zelfs bekroond met een koninklijke onderscheiding. Hoewel Van Bergen bezig is met z’n 85e levensjaar en zich verder nog gezond voelt, besloot hij toch af te bouwen. Kranten stapelden zich op en het voelde steeds meer als een bezwaar om met de knipsels aan de slag te gaan. Maar het zo plotseling wegvallen van die laatste hobby, dat vindt hij moeilijk. “Nu wordt het mij afgenomen, valt alles weg en zie ik daardoor nog maar weinig mensen.” Nooit meer een ‘wie kent ze/het nog’. Hij hoopt dat hij nog iets vindt waar hij z’n tijd mee kan vullen … voorlopig is dit vooral, maar dan alleen als de ‘r’ in de maand zit, een potje biljarten en het bijwonen van een potje voetbal bij de VV Peize.