Haantjesgedrag

Vorige keer schreef ik o.a. over een bezoek dat de paddenstoelenwerkgroep van IVN Roden bracht aan een privéterrein, gelegen aan het Winschoterdiep in Westerbroek. De deelnemers komen niet alleen uit Roden en omgeving, maar uit alle windstreken. Daarom wordt altijd een makkelijk te vinden verzamelplek uitgezocht, in dit geval bij motel Van der Valk. Het is een zaak met ’een minder mooi verleden’ en misschien is het daarom dat ik er nog nooit heb gegeten.

Van alle excursies die de groep organiseert wordt een inventarisatielijst gemaakt met alle gevonden soorten en wordt een verslag van het bezoek op de website geplaatst met wetenswaardigheden, gelardeerd met foto’s. Op één van de foto’s staan de mensen van de groep afgebeeld terwijl ze tussen de middag de lunch bij Van der Valk gebruiken… op de parkeerplaats welteverstaan. Overigens ben ik wel regelmatig bij een Van der Valk binnen geweest, ook deze keer, maar dat was dan vanwege een hoognodige sanitaire stop. Daarover zal ik hier niet verder uitweiden. De column ging ook over een spin die te gronde was gegaan aan een schimmel, een zogenoemde spinnendoder. Daarvan zijn er enkele en microscopisch onderzoek was nodig voor een zekere determinatie. Dat bracht aan het licht dat we hier te maken hadden met de Fraaie spinnendoder, terwijl eerst werd gedacht aan de Witpoederige spinnendoder. Hij heeft dan wel een ’fraaie’ naam, maar wat hij doet is natuurlijk minder mooi.

Nader onderzoek is veel vaker nodig om een soort te kunnen benoemen. Dat kan van alles zijn, niet alleen schimmels, maar ook vogels, vlinders, planten, insecten enz. Dat onderzoek bestaat er vaak uit dat door een specialist op het betreffende gebied goed gekeken wordt naar de uiterlijke veldkenmerken; wat zie je. Vorige keer stond boven de column een berijpte libel afgebeeld en de vraag erbij luidde: ”Welke libel ziet u?”. Veel libellenkenners schuilen er niet onder u, want (uiteraard) insectenkenner Herman de Heer uit Enumatil was de enige die het antwoord wist: de Steenrode heidelibel. Andere soorten vielen sowieso af en dan kon het of de Bloedrode- of de Steenrode heidelibel zijn. Die Bloedrode viel uiteindelijk ook af, want die heeft geheel zwarte pootjes en dus moest het wel de Steenrode zijn vanwege de tweekleurige pootjes, aldus de conclusie van Herman.

Boven dit stukje ziet U een kever afgebeeld die tot de haantjes behoort; specifiek bij de goudhaantjes. Nou is er ook een vogel die zo heet en sommige mensen worden ook wel goudhaantjes genoemd om verschillende redenen. Vanwege mijn sportverleden weet ik dat een voetballer specifiek deze naam droeg, een generatiegenoot die tijdens de roemrijke Ajax-periode actief was samen met dé grootheid Johan Cruijff en andere vedetten als Ruud Krol, Johan Neeskens (ook nog even bij de FC Grunn actief), Barry Hulshof e.a. Ik heb het over Johnny Rep die dit erepredicaat toeviel, omdat hij vaak beslissende doelpunten maakte. Of Johnny ook aan haantjesgedrag deed weet ik niet, maar het is wel iets dat je bij voetballers ziet, want haantjesgedrag associeer je niet met vrouwen (of het moeten powervrouwen zijn). Soms zie je die voetballers agressief tegenover elkaar staand met hun koppen tegen elkaar aan kletsen en het gedrag uit zich verder door tatoeages en niet te vergeten de meest buitenissige haarkapsels. In dit verband mag de hanenkam (in vele uitvoeringen en kleuren) uiteraard niet worden vergeten.

Terug naar die kever op de foto waarvan ik in principe de naam altijd noem, maar alleen kan zeggen dat het een Grasgoudhaantje is. Daar zijn er twee van en ook Herman zal nu niet kunnen zeggen welke van de twee het is, want daarvoor is namelijk genitaal onderzoek nodig. Daar houd ik me minder vaak mee bezig. Ik wou ook weten of haantjes (de insecten) hun naam ontlenen aan haantjesgedrag. Daar liep ik in vast. Wel weet ik dat een insect als het Vliegend hert graag met zijn ‘gewei’ imponeert en andere mannetjes ermee van takken duwt. Maar dat is meer om de vrouwtjes voor zich te winnen (een versiertruc dus) en geldt ’het recht van de sterkste’.