“Het gaat maar door en soms moet ik mijzelf een halt toeroepen”



NORG – 25 jaar lang woonde ze in Norg, maar inmiddels heeft ze een prachtige woning, middenin de natuur in Lauwerzijl. Norg is kunstenaar Jessica Lelieveld echter nog niet vergeten, aangezien ze er nog altijd werkzaam is. “In Lauwerzijl kom ik echter helemaal tot rust”, glundert Lelieveld. “Ik geniet elke dag ontzettend van de ruime omgeving, de rust en het groen”. Door de rustige omgeving waar de kunstenaar woont, kan ze zich ook goed concentreren wanneer ze aan de slag gaat in haar atelier. “Ik haal mijn inspiratie uit de omgeving. Als ik naar buiten kijk, is er genoeg om te bekijken”.

De kunstenaar gebruikt keramiek en andere materialen om uiting te geven aan haar ideeën. Lelieveld was 22 jaar oud toen ze voor het eerst ging werken met klei. “Ik werkte destijds met mensen met een verstandelijke beperking”, vertelt Lelieveld. “Samen met hen ging ik pottenbakken en op die manier heb ik zelf ook het klei ontdekt”. Na daar een korte tijd gewerkt te hebben, vertrok Lelieveld naar Norg, waar ze op zoek ging naar bezigheden. Na niet al te lang nadenken, kwam ze weer terecht bij klei. “Ik ben me er toen nog meer in gaan verdiepen. Ik heb verschillende cursussen gevolgd om het werken met keramiek beter onder de knie te krijgen. Ik ben van kinds af aan al heel erg creatief en vind het heerlijk om met mijn handen bezig te zijn. Ik volgde de cursussen dus ook echt vanuit mijn passie. Het begon allemaal als hobby, maar inmiddels is het wel behoorlijk gegroeid”.

In de jaren die volgden, maakte de kunstenaar vele verschillende kunstwerken. Ze begon met het boetseren van haar kinderen, maar al gauw kwamen er meerdere creaties. “Ik had het vrij snel in de vingers”, legt Lelieveld uit. “Acht jaar geleden heb ik een verkorte opleiding van de Kunstacademie gedaan, om op die manier ook inzicht te krijgen in waar je nou eigenlijk mee bezig bent. Dankzij deze opleiding ben ik mijzelf bewust geworden van wat ik met mijn kunstwerken wil vertellen”. Momenteel is de inwoner van Lauwerzijl bezig met het werk ‘Skögels’. Deze installatie van oervormen bouwt ze middels twee verschillende technieken. “Hun kleur krijgen ze op basis van een middeleeuwse methode, die oorspronkelijk werd gebruikt om aardewerk waterdicht te maken. Mijn doel is een groot veld met zeker 150 skögels te exposeren als landschap in een landschap”, aldus Lelieveld.

Naast dit grote kunstwerk, dat waarschijnlijk het allermooiste werk wordt dat de kunstenaar ooit heeft gemaakt, doet Lelieveld ook mee aan het project ‘Westerkwartier In het Oog van de Storm’, dat wordt georganiseerd door Myra Eeken-Hermans en Trija Fleer-Niks. “Het idee van de twee dames is echt heel erg goed”, vertelt ze. “Kunstenaars willen gezien worden en dat is in deze tijd best wel moeilijk. Voor mijzelf vind ik het best spannend om onder tijdsdruk iets te maken, want het is de bedoeling om eind oktober te gaan exposeren”. De inwoner van Lauwerzijl hoeft zich, zoals het lijkt, echter niet druk te maken. Ze is al volop bezig om haar ideeën vorm te geven. “Met één van de kunstwerken wil ik corona en stilte met elkaar combineren en het andere moet juist de ‘quarantainesfeer’ kenmerken. Ik wil er vooral mijn eigen ding van maken. Ik ben altijd van het mogelijkheden zoeken, dus dat komt nu ook zeker goed”.

De kunstenaar haalt haar inspiratie voornamelijk uit de omgeving. Daarnaast speelt ook tijd altijd een rol in haar kunstwerken. “Dit uit zich met name in lijnen”, legt ze uit. “Mijn werken hebben vele vaste vormen die eigenlijk steeds weer terugkomen. Dat is wel kenmerkend voor mijn werk”. In de komende maanden hoopt de kunstenaar haar project ‘Skögels’ af te ronden en hier eveneens mee te exposeren in het landschap. En wat daarna komt? Dat weet Lelieveld nog niet. “Wel weet ik dat de ideeën zeker blijven komen. Daarom doe ik dit ook al zo ontzettend lang. Het gaat maar door en soms moet ik mijzelf ook wel een halt toeroepen. Ik vind het echter heerlijk om te doen en mijn werk aan anderen te laten zien”, besluit de kunstenaar.