‘Het zal vooral een mentale kwestie worden’

drenthe200

Drenthe 200: Elfstedentocht in de modder

RODEN – Of de Drenthe 200, een mountainbiketocht over 200 kilometer dwars door Drenthe met start en finish in Roden, een goed idee is? Jazeker. Want al vrij snel nadat de Roners Johan Wekema en Marco Bos namens de Stichting Ultrasport Drenthe de plannen bekendmaakten, kwam de inschrijving op gang. ‘Al maanden geleden zaten we vol. Er doen op zaterdag 28 december vierhonderd fietsers mee. Dat leek ons voor de eerste keer wel voldoende, we moeten het ook allemaal organisatorisch aankunnen. We hadden overigens met gemak het dubbele aantal fietsers in kunnen schrijven’, zegt Johan Wekema.

‘Mensen willen tegenwoordig ‘gekke’ dingen doen. Extreme inspanning leveren, zodat ze dat op Facebook kunnen zetten, haha. In dat licht bezien is de populariteit van de Drenthe 200 niet zo verwonderlijk’, zegt Wekema. Het idee bleek dus prima, de organisatie een enorme klus. ‘Euh, dat kun je wel zeggen. We hebben ons daar een beetje op verkeken, want wat komt er wat bij kijken zeg. We werken samen met vijf verenigingen, die elk een deel van de route voor hun rekening nemen. In totaal is tachtig procent onverhard. Het bijzondere is verder dat je amper in de dorpjes en dus de bewoonde wereld fietst. Je bent vrijwel continu in de natuur. Alleen op je fiets. Ja, behalve een fysieke inspanning komt het zeer zeker ook op mentaliteit aan. Je start in het donker. Vervolgens wordt het licht en eindig je opnieuw in het donker. Dat is mentaal zwaar’, zegt Wekema, die weet waarover hij praat. Hij fietste deze week namelijk de 200 kilometer al.
‘Ik heb er 13,5 uur over gedaan’, zegt Wekema. ‘ Maar het is te doen hoor. Het was nu nog wel heel nat en dat maakte het extra zwaar. Ik heb één keer een wat lagere pauze genomen om droge kleding aan te doen. Dat mogen de deelnemers straks ook. Verder waren het vooral korte stops. Behalve dan in Huis ter Heide. Daar heb ik even een half uurtje koffie gedronken in het café. De route is fantastisch mooi hoor. Uniek.’
Wekema, zelf bescheiden, zegt dat deelnemers best wat in hun mars moeten hebben om de tocht uit te rijden. ‘ Er zullen ongetwijfeld fietsers zijn die denken de toch ‘wel even’ uit te rijden. Op hun gemakje. Vergeet dat maar. Je moet dit echt niet onderschatten, want het is loodzwaar. Aan de andere kant: als ik het kan, kan iedereen het.’ De renners worden om 06.00 uur in de ochtend weggeschoten vanaf de Brink in Roden. Ze krijgen tot uiterlijk middernacht om de Drenthe 200 te volbrengen. De finish is eveneens op de Brink. ‘En daar worden tal van side-events georganiseerd. De zo bekende bus van Theo Jurriens staat er, we organiseren clinics voor de jeugd en er komt live muziek. Hopelijk ontstaat daar een leuke sfeer en worden de renners over de finish geschreeuwd’, zegt Wekema.
De Drenthe 200 is te vergelijken met de Elfstedentocht. Die is ook 200 kilometer. Is ook loodzwaar. Het ijs wordt ingeruild voor modder. ‘We zijn er van overtuigd dat dit evenement enorme groeipotentie heeft. Dit is wat mensen tegenwoordig willen en het zal ieder voor zich heroïsch worden. Een strijd met de elementen. Wat mij betreft wordt het parcours ietsje droger. En ik hoop dat de zon zich een beetje laat zien. Het is toch prachtig om fietsend de zon op te zien komen. Ja toch? De Drenthe 200 heeft heel veel elementen die het tot een bijzonder evenement maken. Dit is de eerste editie, maar zal zeker niet de laatste zijn. We zullen organisatorisch moeten groeien, maar wat mij betreft starten we volgend jaar met tweeduizend fietsers. Ondanks het feit dat het nieuw is, is de roem het evenement al vooruitgesneld. Iedereen in het fietswereldje weet van de Drenthe 200. En mooi is ook dat bijvoorbeeld een Marijn Keijzer van Lotto/Jumbo meedoet. En zo zijn er meer prominente, bekende renners die wellicht starten. We zitten vol, maar voor de toppers houden we ruimte. Dat is voor de uitstraling van het evenement alleen maar goed.’