Hetty Steijger stopt na 40 jaar bij Nörger Varvers

‘Het gaat niet om wat je schildert, maar om hoe je het doet en hoe je het oppakt.’

NORG – Afgelopen zondag schilderden de Nörger Varvers buitenshuis en wel in Veenhuizen. Voor docente Hetty Steijger betekende deze buitenles het einde van haar lessen bij de teken- en schilderclub. Hierbij werd voor een kortere periode lesgegeven op de dinsdagmiddaggroep, maar was het toch vooral de woensdagavondgroep waar zij maar liefst 40 jaar lang aan verbonden was.

‘Toen ik begon met lesgeven woonde ik in Huis ter Heide. Het contact kwam voort na een expositie die ik had in de Brinkhof van mijn schilderijen. Later ben ik naar Annen verhuisd, maar ben toch altijd trouw gebleven aan de Nörger Varvers. Ik vind het een club met een warm hart. Iedereen is welkom, ongeacht niveau of achtergrond. Dat vind ik zelf ook heel belangrijk. Als lid word je omarmt, ik noem dat de kracht van de club. Na 40 jaar is er een band met de club en de mensen. Je krijgt er ook een hoop voor terug. Nu De Krant op bezoek is is dit meteen ook een mooie gelegenheid om iedereen te bedanken. Ik heb verschrikkelijk veel mensen ontmoet en ik zal ze allemaal missen.’

Hetty Steijger is geboren en getogen in Amsterdam, de Jordaan om precies te zijn. Aldaar werd er gestudeerd op de lerarenacademie d’ Witte Lelie. Na de verhuizing richting het noorden werd er lesgegeven op het Dollard College in Winschoten, waar zij in 2019 stopte als docent. ‘Als ik lesgeef aan de leden van de schilderclub geef ik vooral uitleg over materiaalgebruik, techniek, kleurgebruik. Het gaat dan om de beeldelementen als bijvoorbeeld compositie, lijnvoering, penseelgebruik en kleurenpalet. Kijk, je kan alles schilderen, maar het gaat niet om wat je schildert, maar om hoe je het doet en hoe je het oppakt. Tijdens de lessen geef ik advies en zorg ervoor dat door mijn inbreng iemand beter gaat schilderen. Een beetje trots ben ik ook wel als een cursist echt verder gaat naar een Kunstacademie of er op een andere manier met kunst aan de slag is gegaan.’

Ook de Nörger Varvers vierden onlangs hun 40-jarig jubileum. Hetty Steijger kan zich de begintijd nog goed herinneringen. In De Brinkhof hebben we wel vier verschillende ruimten gehad. De mooiste ruimte was de vroegere PTTzaal. Een ruimte vlak bij het kantoor van burgemeester Tuijnman.  De tijden waren toen anders. Eens ging de telefoon op haar bureau en zij was er niet.  De deur stond toen nog gewoon open en ik nam op. Met Hetty, zei ik, de burgemeester is er niet. Was het de brandweer en dat er iets aan de hand was in het dorp. Of dat nog allemaal goed is gekomen weet ik niet meer, maar je maakte wat mee op die manier.’

Terugkijken geeft niet alleen mooie herinneringen. Dat het kunstonderwijs een ondergeschoven kindje is in Nederland, ergert haar verschrikkelijk. ‘Vanaf de jaren 80 zie ik een desinteresse bij de opeenvolgende regeringen in ons land voor kunstonderwijs. Meer waardering voor de cultuursector zou zeker op zijn plaats zijn. De aandacht op scholen verschuift steeds meer naar de concrete vakken. Kleuters kennen van nature een goede compositie en kleurgebruik als zij een tekening maken. Als je dat als kind niet verder kan ontwikkelen loopt dat ergens vast. Dat is echt een gemiste kans. Ik zou willen dat we kunst als vak beter gaan waarderen.’