‘Hier komt gelazer van’

LEEK – Verkade koekjes, als kind ben ik er mee opgegroeid. Vooral na schooltijd ‘s middags bij de thee. Toen waren de moeders nog thuis als de kinderen uit school kwamen. Het Maria koekje doopte ik in de thee en dan snel opeten, anders dreef het halve koekje in de thee en maakte de inhoud om te zien niet appetijtelijker. Ik dacht hier aan toen ik op het nieuws hoorde dat Verkade voor de tweede keer was overgenomen. Een paar jaar geleden al door de Engelsen en nu zijn de Turken er mee aan de haal gegaan. Al onze Hollandse ‘trots’ is en wordt langzamerhand verkwanseld aan lieden ver over de grenzen heen. Het ‘grote’ geld is gek op Hollandse ‘koekjes’. Laat de Raad van Leek daarom haar eigen ‘koekjes’ maar goed in de gaten houden,voordat ze het door hebben gaan de Chinezen met Landgoed Nienoord aan de haal. Te beginnen met het Zwemkasteel en het Rijtuigmuseum. Ook zij hebben een neus voor andermans problemen. Kop d ’r bij dus met elkaar. De raad behandelde tijdens de laatste commissievergadering het agendapunt .‘Concept Beleidsnota Plattelandswoningen’. Ook in de gemeente Leek staan er honderden woningen op het platteland. Fiets o.a. maar eens rond in het buitengebied van Zevenhuizen. Het agendapunt ging over woningen die zijn gebouwd naast een boerderij. Voorbeeld: Jarenlang hebben de boer en boerin in hun boerderij niet alleen gewoond maar bovenal hard gewerkt, want ‘De boer en boerin, zij ‘ploeterden’ voort!’. Zie dit laatste als mijn eigen invulling, want waarom werd in de aloude spreuk de boerin niet genoemd. Vaak was en is zij de spil op de boerderij. Toen het ‘boerenstel’ op leeftijd kwam en het zover was dat een van de kinderen de boerderij zou overnemen, werd er soms een bedrijfswoning voor de ouders naast de boerderij gebouwd. Niet dat daarna het werken voorbij was, want boer en boerin bleef je een leven lang, tot de laatste snik. Na deze ‘snik’ stond de woning leeg. Soms werd deze verkocht aan bijvoorbeeld een jong stel uit de stad. In het begin ging het prima, alles was leuk, lief en interessant. maar na een tijdje begon het stel te klagen. Het stonk, teveel lawaai en alles veel te vroeg in de morgen. Problemen voor de boer, want volgens het bestemmingsplan en de milieuregelgeving stond het stel ook nog sterk en konden ze de boer het boeren behoorlijk beletten. N.a.v. de nota die door de Tweede Kamer al eerder in een wet was veranderd om dit soort ellende te voorkomen, werd ook een oplossing voor een paar plaatselijke gevallen voorgelegd. In het kort, de huidige aanvrager of toekomstige bewoner moet van tevoren goed worden geïnformeerd over het feit dat de voormalige bedrijfswoning onderdeel blijft uitmaken van de boerderij en dat de leuke en misschien minder leuke activiteiten moeten worden geaccepteerd. Geen gezeur achteraf dus. De meerderheid kon zich vinden in het voorgelegde. Alleen D’66 voorzag n.a.v. een gesprek met een eigen gedeputeerde alleen maar ‘een hoop gelazer’ voor vooral de omwonende boerenbedrijven en ging niet akkoord met het voorstel. Natuurlijk werden er meer onderwerpen behandeld en valt er nog genoeg te melden, daarover in een volgende column. Nog wel het volgende, Ik kreeg een telefoontje van fractievoorzitter Tanja Haseloop van de sinds een half jaar oppositiepartij VVD. Ze vertelde mij, dat mocht ik door mijn hernia afwezig zijn tijdens een belangrijke stemming, één van de fractieleden van de VVD zich zou onthouden van stemmen. Begrijpelijk dat ik even stil werd. Over collegialiteit in de raad van Leek gesproken. ‘Ik groet u’. ‘Moi’.