‘Ik ben best introvert van mezelf, nu moet ik uit die comfortzone’

Esther Blaauwwiekel loopt in één maand het Pieterpad en slaapt bij wildvreemden

NORG – De reislustige Esther Blaauwwiekel uit Roden had een plan. Zou ze normaal het vliegtuig naar Afrika pakken, haar tweede thuisland, trekt ze nu de stoute wandelschoenen aan. Dinsdag gaat ze beginnen aan het fameuze Pieterpad, een tocht van bijna 500 kilometer. Niet dat dat op zich heel bijzonder is, maar de manier waarop ze dat doet is dat des te meer. Ze plaatste een oproep op Facebook met de vraag bij wie ze aan kan schuiven voor een warme hap en of ze misschien ook een bed voor haar hebben. Haar Facebook ontplofte. Reacties van uit heel Nederland.

Als er iemand een avonturier is, is het Esther Blaauwwiekel (29) wel. Reiswoede die is aangewakkerd toe ze de film The Lion King voor het eerst zag. Als die wereld écht bestaat, moet ik daar naar toe, besloot ze. Zuid-Afrika werd haar tweede thuisland en ze bouwde vriendschappen voor het leven op. Mensen helpen, de natuur, cultuur en muziek binden haar. Corona haalde echter een streep door een ticket. “Avontuur kun je ook opzoeken in je eigen land, bedacht ik. Ik had er al eens overgehad met mijn oma. Waarom loop je het Pieterpad niet een keer, zei ze. Ik houd van natuur, wandelen en fotograferen. Waarom niet dacht ik? Ik wilde alleen niet met de auto of fiets ergens naar toe, weer terug naar de auto om vervolgens naar huis te gaan. Wat een gedoe. Toen kwam ik op het idee om iedere dag ergens anders te slapen en plaatste een oproep op Facebook. Ik geloof dat het wel vijfhonderd keer gedeeld is. Mensen reageerden massaal. Vrienden, maar ook wildvreemden. Wát een gastvrijheid. Onvoorstelbaar.”

Ook vroeg Esther wie haar wil vergezellen tijdens een dagelijks wandeltochtje. Honderden reacties. “Ik ben best introvert van mezelf. Nu moet ik uit die comfortzone. Ik heb een heel wandelschema opgesteld voor de komende maand. Ook alle mensen die me vergezellen weten wanneer ze waar moeten zijn. Spannend, zeker. Maar ik heb er zin in. Misschien ook wel een beetje ingegeven door mijn tante Dorien, zij is twee jaar geleden overleden aan kanker. Ook al was ze ziek, niets hield haar tegen. Had ze een plan, voerde ze dat uit. En met mensen die een heel rijtje plannen oplepelden stel dat ze nog een jaar te leven hadden, had ze niets. ‘Die hebben niet geleefd’ zei ze dan. Het is ook wel een beetje hoe ik in het leven sta. Ik ben nieuwsgierig en avontuurlijk. Voel me snel thuis op een nieuwe plek. Het is ook de reden dat ik niet zo snel een huis zal kopen, dat voelt voor mij als beklemmend. Het leven gaat snel en is kort. Je moet eruit halen wat erin zit”, vindt Esther die in het dagelijks leven jongeren en mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt begeleid in werkprojecten voor het Drenthe College. “Het werk maakt dat het plan prima uit te voeren is. Ik heb lang vakantie. Mensen kunnen me volgen via social media. Op Facebook plaats ik regelmatig updates, op Insta post ik foto’s en op mijn YouTube kanaal kun je mijn vlogs zien,” vertelt Esther voor wie vakantie in Nederland een extra bijzonder avontuur is.

“Ik heb geen zorgen over geld of over veiligheid. Alles kan hier. Dat is in Zuid-Afrika wel anders. Daar is heel veel niet. Mensen kunnen niet terugvallen op hun ouders of op de overheid. Dat besef ik mij heel goed.” Esther start dinsdag in Pieterburen, waar ze de eerste etappe samen met haar oom Jan Ekhart (de man van haar overleden tante Dorien, red.) uit Roden loopt. Winsum is het einddoel van de tocht, een van de kortste etappes.  Daar bivakkeert ze een nachtje op de camping waar oom Jan een plekkie heeft. Donderdag 13 augustus hoopt Esther de Sint Pietersberg te bereiken. Met 498 kilometer in haar voeten.