In Norg gebeurt het: wereldrecord pannenkoekenbakken

NORG – Zoals u als trouwe lezer van deze krant hoogstwaarschijnlijk bekend is, is de Ongenode Gast dol op feestjes, recepties en andere feestelijke aangelegenheden waarbij iets te drinken en te happen valt. Dat de afgelopen twee jaren hem loodzwaar vielen zal u dan ook niet verbazen. Gelukkig heeft Den Haag de schemerlamp in de tunnel weer aangeknipt en komen er mondjesmaat weer leuke bijeenkomsten voorbij. Dit keer een niet alledaagse, een best bijzondere zelfs. Vijf leerlingen van het Dr. Nassau College zijn van plan het wereldrecord pannenkoekenbakken te breken. U snapt het: daar moeten we bij zijn.

Druk is het niet op dinsdagochtend bij het Bospaviljoen in Norg. Meestal staat de parkeerplaats tegenover het Norger bos tjokvol auto’s. Dat heeft alles te maken dat het paviljoen gesloten is op dinsdag. Marije Boelens, samen met haar man Alex uitbater van het fraaie etablissement, staat de Ongenode Gast op te wachten. Toen ze hoorde dat leerlingen van het Dr. Nassau College een plek zochten om het wereldrecord pannenkoekenbakken te verslaan aarzelde ze geen moment en stelde de keuken van haar restaurant beschikbaar. ‘Het werd tijd voor een vrolijke noot na zoveel coronagedoe’, lacht Marije. Onder leiding van chefkok Johan Ananias beginnen Eva-Sofie, Esther, Finn, Jesse en Nino aan hun uitdagende challenge.  De jongens en meiden zitten in de tweede klas van het vwo op het Dr. Nassau College in Norg. Alle tweedeklassers moesten een ‘onmogelijk opdracht’ voltooien, vertelt Finn die zichzelf tot woordvoerder heeft benoemd. Eerst dachten de leerlingen om een sportprestatie te verbeteren. Dat bleek bij nader inzien toch iets te onmogelijk. Een nieuwe wereldrecord pannenkoeken bakken en stapelen leek een realistischer doel. Nu dan het huidige record. Dat staat op naam van de Efteling. 242 pannenkoeken en een stapel van 1.07 centimeter hoog. Daar gaan ze zeker overheen zegt Eva-Sofie zelfverzekerd. Dankzij de Coop in Norg is er beslag genoeg. De buurtsuper was zo enthousiast over het plan, dat ze spontaan alle ingrediënten beschikbaar stelden. Zelf haalden de pannenkoekenbakkers nog veertig euro op door auto’s te wassen en te verzamelen.

Het gaat er bloedfanatiek aan toe in de horecakeuken van Johan. Om 12:00 uur liggen er al 230 pannenkoeken op stapels. ‘We gaan er vet overheen’, roept Esther die denkt dat 350 tot 400 stuks haalbaar moet zijn. De Ongenode Gast vraagt zich af wie al die pannenkoeken naar binnen gaat werken. Ook daar is aan gedacht. ‘Er is een doe-middag bij ons op school. Kinderen uit groep acht kunnen vandaag kennismaken met het voortgezet onderwijs. Ze zullen vast wel blij worden van een paar pannenkoeken’, aldus de dames die er stiekem een competitie op na houden met de boys. De heren zijn overduidelijk beter, vindt Nino. ‘En sneller’, vult Jesse aan. Zelf lukt hem niet om de pannenkoeken te flippen in de pan want hij heeft één arm in het gips. Maar als olieschenker is hij een welkome aanvulling op het herenteam. De dames zijn het uiteraard niet eens. Zij zijn de baas in de keuken, lachen ze. Als alles meezit sleept het pannenkoekenteam nog een leuke prijs in de wacht. De groep die de onmogelijke opdracht het best voltooid heeft, (brede aandacht in de media is onderdeel) mag zichzelf tot de ultieme winnaar rekenen.

Johan kijkt tevreden toe. Hij houdt wel van een beetje reuring in zijn keuken. Hij flanst even een lekkere lunch in elkaar voor de pannenkoekenbakkers. Nee, geen pannenkoeken. Die lucht komt ze na vier uur bakken inmiddels de neus uit. De Ongenode Gast smeert hem. De volgende journalist staat alweer op de stoep. Met die media-aandacht zit het wel snor. Om kwart over vier krijgt de Ongenode Gast een appje: record verbroken. 395 pannenkoeken!