Kleintje Cultuur – Alesja Konchyts

´Realisme ligt mij niet. Een lucht kan ook roze of geel zijn bij mij´

RODEN – Bijna elf jaar woont de Wit-Russische Alesja Konchyts nu in Roden. Haar Wit-Russische achtergrond speelt geen grote rol in haar werk, zegt zij zelf. Alhoewel, misschien toch wel. ‘De natuur speelt een belangrijke rol in mijn werk,’ zegt zij. ‘In Wit-Rusland zijn veel bossen, daar hou ik van.’ Wat dat betreft lijkt het landschap wel een beetje op Drenthe, aldus Alesja. ‘Ik vind het mooi hier.’

Al in haar kindertijd tekende Alesja veel en volgde zij schilderlessen op school. Zij groeide op onder het communistisch bewind, waarbij het sociaal-realisme in de kunst de boventoon voerde. ‘Dat waren heel grote schilderijen, waarop in vrolijke kleuren allemaal positieve kanten van het communisme te zien waren,’ vertelt ze. ‘Zo was het in werkelijkheid niet echt.’ Haar ouders werkten allebei vijf dagen per week, waardoor Alesja hen eigenlijk alleen in het weekend zag. Toch had het communisme ook positieve kanten. Zo waren er voor kinderen veel mogelijkheden om zich te ontplooien, ook op cultureel gebied. ‘Iedere dag ging ik naar een gebouw, waar kinderen alles konden uitproberen wat zij wilden. Dat deed ik dan ook volop. Ik heb knuffels gemaakt, geborduurd, gebreid, noem maar op.’

Toch duurde het lange tijd voordat Alesja echt iets ging doen met haar creativiteit. Na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie heerste chaos in Wit-Rusland. ‘Voor kunst was geen ruimte,’ aldus Alesja. ‘Ik wist niet goed wat ik wilde en koos voor iets waar ik geld mee kon verdienen.’ Dat werd een studie economie, maar daarvan werd zij niet echt gelukkig.

Op haar 24ste kreeg Alesja vervolgens de kans om au-pair te worden in West-Duitsland. Daar volgde zij ook een opleiding sociaal-pedagogisch werk, omdat zij graag met kinderen werkt. Haar werk gaf haar de mogelijkheid om meer kunstzinnige dingen te doen. ‘Kinderen zijn heel creatief,´ aldus Alesja. Ze willen ook wel van alles uitproberen.’

Na 10 jaar in Duitsland moest Alesjas echtgenoot op zoek naar een nieuwe baan en het gezin kwam in Nederland terecht. Aanvankelijk viel de verhuizing naar Roden Alesja zwaar. ‘Ik was zwanger, ik kende niemand, had geen werk en kende de taal niet,’ vertelt ze. ‘Toen zag ik een advertentie in de krant voor een teken- en schildercursus. Zo begon ik weer met schilderen en kon ik nieuwe mensen ontmoeten.’

Inspiratie haalt Alesja zoals gezegd uit de natuur, maar ook vrolijke, felle kleuren en de schilderijen van Gustav Klimt en Emil Nolde kunnen haar bekoren. ‘Zonsondergangen in de winter vind ik prachtig,’ aldus Alesja. ‘Tijdens wandelingen neem ik altijd mijn camera mee zodat ik mooie momenten kan vastleggen. Na afloop probeer ik dat over te brengen op het doek.´ Landschappen, bomen en dieren zijn veel te zien op haar schilderijen. Erg precies gaat zij daarbij echter niet te werk. ´Realisme ligt mij niet,´ zegt de kunstenares. ´Een lucht kan ook roze of geel zijn bij mij.´ Haar kleurrijke olieverfschilderijen doen met hun ruwe streken en blokken denken aan Van Gogh en Klimt. ´Ik werk veel met het paletmes als ik olieverf gebruik,´ legt Alesja uit. ´Heel weinig met kwast.´ De laatste tijd werkt ze ook veel met aquarel, omdat dat sneller gaat. ´Voor olieverfschilderijen moet ik echt de tijd nemen. Dan wil ik vijf dagen achter elkaar doorwerken, maar dat is lastig in combinatie met werk, een gezin met drie kinderen en een huis vol dieren.´

Inmiddels is Alesja vijf jaar echt intensief aan het schilderen. Daarnaast werkt zij in de kinderopvang en geeft zij schilderlessen aan oudere mensen. ‘Ik ben blij met deze combinatie. Schilderen kost best veel tijd, maar ik wil daarnaast wel graag blijven werken omdat ik mensen om mij heen nodig heb.’ De schilderlessen voor ouderen zijn momenteel gepauzeerd vanwege corona, maar Alesja hoopt dat de lessen weer kunnen beginnen zodra de cursisten gevaccineerd zijn. ‘Nieuwe mensen zijn dan ook van harte welkom. We kunnen wel een paar extra cursisten gebruiken.’

Alesjas werk is te zien bij Galerie Huis ter Heide, waar zij sinds twee jaar lid is van het kunstenaarscollectief. Als de coronapandemie voorbij is wil zij ook op andere plekken exposeren. Ondertussen heeft Alesja een webshop op Etsy geopend om haar werk aan de man te brengen. ´Je moet ook in moeilijke perioden kansen blijven zoeken,´ zegt zij daarover. ´In twee weken tijd had ik twee schilderijen verkocht. Daardoor ontdek je ook dat mensen jouw werk leuk vinden en het aan de muur willen hebben. Dat vind ik mooi.´