Kleintje Cultuur – Willem Misker uit Hoogkerk exposeert in Zunneschien

‘Luchten, vergezichten, landerijen en waterpartijen zijn mijn favorieten om te schilderen’

VEENHUIZEN / HOOGKERK – Langzaamaan worden de coronamaatregelen iets soepeler. Ook bij galerie Zunneschien aan de Hospitaallaan in het monumentale gevangenisdorp Veenhuizen opent zich het terras in de middaguren en dat maakt dat ook de galerie open is voor exposities. Deze gehele maand mei zijn er een tiental schilderijen te zien van Willem Misker. Een echte hobbyist die pas kortgeleden zich het schilderen eigen maakte.

‘Ik schilder nog helemaal niet zo lang,’ laat Willem Misker weten. ‘Ongeveer 2,5 jaar ben ik nu aan de slag. Het is vooral de kleurencombinatie die mij boeit. Kleuren hebben mij altijd aangetrokken. Ik heb 25 jaar achtereen met Tiffany gewerkt. Een mooie glastechniek waar geslepen stukjes gekleurd glas aan elkaar worden verbonden. Best wel kunstig. Ik maakte vooral vogeltjes als kolibries en winterkoninkjes. Ik heb ook veel glas in lood restauratie werkzaamheden bij kerken gedaan. Onder andere in de gereformeerde kerk in Appingedam heb ik met glas in lood de ramen in de boogwerken gerestaureerd. Van facet geslepen glas kun je hele mooie dingen maken.’

Willem Misker is geboren en getogen in Hoogkerk. 30 jaar lang is er gewerkt in onder andere de medische hoek en bij een optiek in de Herestraat in de stad. ‘Op mijn 57ste kon ik eruit en ik heb dat met beide handen aangegrepen. Er kwam zo tijd voor andere dingen. Nu dan ben ik 81 jaar oud en ben ik lid van drie verschillende schilderclubs. In Peize is dit aan de Pol bij Atelier Vier-B, in Hoogkerk bij de schilderclub De Vlotte Penseel en ik volg verschillende workshops bij atelier Joke van der Vegt in Den Horn. In het begin schilderde ik vooral met olieverf. Ik ben al snel overgestapt naar acryl. Olieverf moet te lang drogen en met acrylverf heb ik iets meer de vrije hand. Luchten, vergezichten, landerijen en waterpartijen zijn mij favorieten om te schilderen. Vooral de kleur blauw is sterk aanwezig. Blauw is een kleur die je kan mengen naar verschillende tinten. Soms neigt het naar paars, dan weer naar groen. Het is vaak ook gewoon een kwestie van uitproberen.’

Wie de tien schilderijen in Zunneschien bekijkt ziet heel veel lucht. Soms is driekwart van het doek er mee opgevuld. Inspiratie komt uit de directe omgeving. ‘Ik stap graag op de fiets richting Leekstermeer of de Onlanden. Met de auto bezoek ik regelmatig het Groningse hogeland. Vooral als het stormachtig is zoek ik het water op. Je ziet steeds weer wat anders. Dan geniet ik van de elementen die ik terug laat komen in mijn schilderingen. Hierin zien we ook hooilanden, een zeilboot en het kerkje van Usquert. Mijn meeste schilderijen maak ik gewoon op de schilderclub. Thuis heb ik wel een kamer een beetje ingericht als werkkamer, maar op schilderles ben ik het productiefst. Ik ga daar heen met een idee in mijn hoofd en probeer dat te maken. Als ik denk dat het nog beter kan, zegt mijn docent, nee, niets meer aan doen, zo laten, de luchten zijn goed. Ik zelf heb niks met het schilderen van een potje en een pannetje. Ik doe dat wel eens omdat dat voorbij komt tijdens de lessen, maar liever trek ik mijn eigen plan. Het mag best een beetje woest van kleur zijn.’

Niet alleen in galerie Zunneschien zijn werken te zien van Willem Misker. Ook in de Gabriëlflat in Hoogkerk en in een buurthuis in Groningen hangen enkele van zijn schilderijen.