Mooie tijden

Een paar weken geleden meldde ik hier dat we nu een koude periode zouden meemaken met een heersende oostenwind. Dat was geen voorspelling van mij, maar een lange termijn weersvoorspelling van een gerenommeerd bedrijf. Die oostelijke wind is er niet gekomen, maar desalniettemin is het wel tamelijk frisjes. Overigens is dat niet verwonderlijk, want het is immers nog vroeg in het jaar, hoewel de meteorologische lente wel is aangebroken.

Eigenlijk ben ik wel content met dit weer. Stel je voor dat we een lang aanhoudende hoge temperatuur zoals die van een maand geleden zouden hebben, toen het wel 20 °C werd, dan krijg je een explosie van nieuw leven. Nu zit er een beetje de rem op die ontwikkeling en verloopt het meer gestaag. Het voordeel is dat je langer kunt genieten van bijvoorbeeld de voorjaarsbloeiers zoals Speenkruid, Bosanemoon, Klein hoefblad en de plant die u op de foto ziet. Tijdens lezingen houd ik wel eens een quizje om de kennis van de aanwezigen te testen en laat allerlei natuurfoto’s zien, waaronder deze. Veruit de meesten blijven het antwoord dan schuldig. Het is de grotere broer van het Klein hoefblad (dat geel bloeit), namelijk het Groot hoefblad. De bladeren die zich na de bloei ontwikkelen worden erg fors en staan derhalve op dikke stelen van soms wel anderhalve meter hoogte. Door de iets lagere (normale) temperatuur van nu verloopt de ontwikkeling van o.a. de Bosanemoon ook trager. Van een wit bostapijt is nog geen sprake, maar als we twee weken verder zijn zal dat op de bekende plekken wel te zien zijn. Ik kijk dan altijd uit naar kale stukjes grond tussen de planten, want dat kan ontstaan door de aanwezigheid van de Anemonenbekerzwam die parasiteert op de wortelstokken van de plant. Het is een vrij zeldzame paddenstoel, maar omdat de Bosanemoon in onze omgeving vrij veel voorkomt treffen we deze parasiet met enige regelmaat.

Het is nu ook weer de tijd dat de broedvogelinventarisaties zijn aangebroken. Samen met mijn kompaan Erick heb ik al een eerste ronde gemaakt. Dat is niets te vroeg, want sommige soorten bakenen met zang al vroeg hun territorium af door, soms zeer luidruchtig, te kennen te geven dat het gebied hun ’eigendom’ is. Eén van die vogels is de Boomklever die je op grote afstand kunt horen. Spechten hanteren een andere manier om van hun aanwezigheid blijk te geven, namelijk door te roffelen op de stam van bomen. Elke spechtensoort heeft zijn eigen roffel en vooral die van de Zwarte specht is indrukwekkend. Het zal u niet verbazen dat die van de Kleine bonte specht een stuk bescheidener is. Ze mogen graag op dode, soms holle, stammen en dikke takken roffelen om het beter te laten doorklinken. Ook doen ze dat wel op de kap van lantaarnpalen, want dat resoneert zo lekker. Eén van de gebieden die we inventariseren is de Zuidermaden. Daar hoop ik nog een keer een Roerdomp te horen, maar die laat het gebied voorlopig nog links liggen. Het hoempen van de Roerdomp wordt wel vergeleken met een misthoorn. In ieder geval klinkt dat hoempen heel ver door. Als het ’s morgensvroeg nog stil is schat ik dat je hem op wel een kilometer afstand kunt horen. Ze waren er trouwens dit jaar opvallend vroeg bij en zelf hoorde ik de eerste hoempende Roerdomp al op 15 februari. Zo vroeg in het jaar was nog niet eerder vertoond.

Afgelopen zaterdag was het weer eens tijd om wat vlees in te slaan bij mijn biologische slager (en boer) ande NieDijk in Enumatil. Een dikke klant ben ik niet, zeker nadat we de vleesconsumptie met (veel) meer dan de helft hebben gereduceerd. Het mooie ervan is dat je een stuk gezonder (bewuster) leeft en het eten smaakt mij er beslist niet minder om. Sterker, zelfs lekkerder. Onderweg ernaartoe zag ik in de bermen van de Midwolderweg (de N372) tal van mensen die er actief zwerfvuil verzamelden. Iets voorbij de A7, dat is dan de N978, klampte ik één van hen aan. Van hem hoorde ik dat het een initiatief is van de Dorpsvereniging Midwolde. Jaarlijks doen ze dat een keer, nu met een ploeg van twintig man. Een mooie actie, maar natuurlijk intriest dat mensen hun troep niet bij zich houden. Op de website van de vereniging blijkt dat ze op meerdere fronten actief zijn, onder andere met het natuurvriendelijk beheren van bermen.