Nieuw-Roden moet pijlen richten op THOR

NIEUW-RODEN – Nieuw-Roden kan de pijlen gaan richten op THOR, want ZFC Zuidlaren is een maatje te groot. De Noord-Drentse slag werd duidelijk in het voordeel van ‘Zuidlaren’ beslist: 1-5. Hoewel veel mogelijk is in voetbal, is een 0-5 zege (doelsaldo is bepalend) in de gemeente Tynaarlo een illusie. Daarvoor is ZFC te sterk en heeft te veel kwaliteit.

Toch kan het raar lopen, zoals vorig seizoen toen Nieuw-Roden dichterbij de derde klasse – het is inmiddels 34 jaar geleden! – was dan ooit. In Sweel speelde Nieuw-Roden met 1-1 gelijk. Thuis stond het tien minuten voor tijd met 4-1 voor, maar de gasten sleepten er op wonderbaarlijke wijze een verlenging uit. En Nieuw-Roden verloor met strafschoppen. Maar Sweel is geen ZFC Zuidlaren (het was een weerzien na lange tijd. Twaalf jaar geleden, in de vierde klasse, toen won Zuidlaren ook ruim, 4-1).  Zuidlaren, de ploeg  die ervaring heeft op derde klasse-niveau en individuele klasse. Dat liet de ploeg van Jaap Veldhuis in het begin zien. De thuisclub werd overrompeld. Toch krabbelde de ploeg van Patrick van Nimwegen overeind en zocht ook het vijandige doel.  Nieuw-Roden leek te profiteren van een  blunder aan de kant van Zuidlaren (de fusie is net rond, volgend seizoen heet de club FC Zuidlaren, red.). Jurriaan Kampen onderschepte een te zachte terugspeelbal van Pim Perk, ging op het doel af, richtte zich op de hoek, maar het schot was niet overtuigend genoeg. Nadat Nick Matulessy een kopkans kreeg, maar deze geen richting kon geven, was het uitgerekend dezelfde Perk, die zijn fout meer dan herstelde. Na een snelle aanval en afgemeten steekpass van de 42-jarige (!) Michel Kral schoot Perk met volle overgave in: 0-1. Het spelbeeld: ZFC Zuidlaren gevaarlijker en scherper en vooral dat laatste ontbrak bij de blauw-witten. ZFC sneed ook constant gemakkelijk door de defensie, waarbij Martijn Steenbergen node gemist werd. Maar er haperde wel meer in de Noordenvelder machine. Passes waren steeds te zacht en de eindpass onzorgvuldig. Vlak voor de theepauze viel ook nog de fatale 0-2.  En daarbij kwam de zwakte van Nieuw-Roden aan het licht. Nieuw-Roden viel aan. Ronald Bouwes lepelde de bal over de verdediging, waarna Erwin Gooijert vrijbaan had, zijn tegenstander niet passeerde, in plaats daarvan veel te snel schoot, waardoor het een simpele prooi werd voor Robin Luikens. Meteen daarna een tegenaanval en Pim Perk snelde zich langs de verdedigers en schoof de bal overtuigend langs De Vries. ZFC was Nieuw-Roden op alle fronten de baas: technisch, tactisch en fysieke kracht.

Met Drent meer mans. Wilco Drent werd vanwege een ‘zeurkaart’ in de eerdere wedstrijd  in de eerste helft op de bank gehouden. Van Nimwegen is daar consequent in en dat siert hem. Ondanks dat je dan wel een belangrijke pion mist. Drent kwam na rust in het veld voor Arjan Pater -die na een knalharde botsing met de eigen keeper niet verder kon-, gaf meteen zijn visitekaartje af door zich te ontdoen van drie tegenstanders, de pass was zuiver op Matulessy die de zaak had moeten afmaken, maar de verkeerde kant van het net trof. Er kwam meer power in de thuisploeg. Een harde, scherpe voorzet van Matulessy werd door verdediger Kees Boonstra in eigen doel gewerkt: 1-2. Nij Roon geloofde er weer in. Er zat meer pit in dan voor rust, dat zeker. Bij het andere doel dook Robin Wolters op, maar deze treffer werd afgekeurd. ZFC wilde duidelijk maken dat er voor Nieuw-Roden geen eer te behalen was. Ondanks het klasseverschil kreeg Nieuw-Roden nog verrassend veel kansen. Matulessy legde nog maar eens een bal achter de verdediging, Gooijert had vrijbaan, maar verstapte zich. Hij was niet de enige op het bepaald niet egale gras. Vervolgens werd het 1-3. De achterhoede tastte mis, de bal werd verlengd, voor de voeten van Kral, die simpel kon uithalen. De toppers bij Zuidlaren- met name Perk en Kral- kregen te veel ruimte. Er kwam nog een beste kans voor de gastheren. Wederom dankzij impulsen van Drent, die eerst opzij werd gezet door Ger Jan de Lange, maar terugvocht. En even later aan de basis stond van een aanval. De voorzet was prima. Matulessy wilde de zaak klaren, maar de bal stuitte net op en Jeroen Spekschate zat er nog net met een teen tussen. De tegenstoot – wederom was Nieuw-Roden in de aanval, maar verstapte Ivar den Hollander zich-was opnieuw raak. Michel Kral liet De Vries staan met een fraaie lob: 1-4. Er was geen kruit tegen gewassen, Zuidlaren was dodelijk effectief. Net dat gedacht werd dat Nieuw-Roden terug zou komen, sloeg de ploeg uit het Berend Botje-dorp meedogenloos toe. In de laatste minuut omzeilde Drent de buitenspelval, probeerde het ook met een geplaatste lob, maar weer niet tussen de palen. Op aangeven van Bouwes kon Matulessy uithalen voor 2-4, maar het schot was wederom niet zuiver. ZFC trok de touwtjes nog eens stevig aan en Nieuw-Roden mocht de handen nog dichtknijpen dat het slechts 1-5 werd, want nog twee keer werd de paal geraakt. Donderdag (Hemelvaart) de terugwedstrijd in Zuidlaren. Bij winst (meer dan 5-1) promoveert Nieuw-Roden naar de derde klasse. Maar daar rekent niemand op. Bij verlies resteert de tweestrijd met THOR. Dan in het pinksterweekend. ‘Tot Heil Onzer Ribbenkast’ is een bekende voor Nieuw-Roden, een niet onmogelijke opgave, al zal het dan wel scherper moeten zijn. Nog een nadeel: THOR speelt op kunstgras en ook daar kun je net als op de hobbelige grasmat van Nieuw-Roden gemakkelijk een blessure oplopen. De derde klasse is nog mijlenver weg.

Sportpark aan de Zevenhuisterweg: Nacompetitie promotie-degradatie derde/vierde klasse: Nieuw-Roden-ZFC Zuidlaren 1-5; Scoreverloop: 18. Pim Perk 0-1, 38. Pim Perk 0-2, 50. Kees Boonstra (ed) 1-2, Michel Kral 1-3, Kral 1-4, 93. Dick Scholte 1-5; Scheidsrechter: Stel; Gele kaart: Rens Komdeur, Ronald Bouwes (Nieuw-Roden), Auke Hartstra (ZFC); Rode kaart (twee keer geel): Bobby Coster (Nieuw-Roden); Toeschouwers: 180

Opstelling Nieuw-Roden: Femko de Vries, Frank Boksebeld, Arjan Pater (45. Wilco Drent), Bobby Coster, Dennis Matulessy, Rens Komdeur, Ivar den Hollander, Ronald Bouwes, Nick Matulessy, Jurriaan Kampen, Erwin Gooijert (Jeroen Gooijert).