Nog één rondje door het Verenigingsgebouw

ZEVENHUIZEN – De opening van het ene gebouw zorgt voor sluiting van het andere gebouw. We hebben het over het Verenigingsgebouw dat op 31 augustus op slot gaat. Vandaag krijgen Zevenhuisters de gelegenheid afscheid te nemen van het pand, want wie heeft daar nu géén herinnering liggen. De ongenode gast snuift een wat muffe geur op als zij het pand betreedt, maar neemt ook meteen nostalgie waar. Bij binnenkomst staan kopjes en schoteltjes met het logo van het Hervormd Verenigingsgebouw. ‘Als herinnering mee te nemen’ staat erbij vermeld. Ze volgt de looproute en treft een stel wat staat te wijzen naar een kast.

“Kijk, hier hangen de uniformen en daar liggen de helmen”, laat Theo Mulder weten, “we hebben er twee dagen voor uitgetrokken om dit en al onze instrumenten te verhuizen naar het MFC.” Theo en zijn partner Monique de Vries hebben elkaar hier leren kennen. “Dus ja, hier liggen zeker herinneringen”, lacht Monique. Ze repeteerden hier met Showband Concordia, die hier de oefenavonden al vanaf 1963 blijken te hebben. Theo en Monique zeggen een dubbel gevoel te hebben. Ze vinden het MFC een mooi en ruim gebouw, maar het achterlaten van iets waar ze zoveel hebben meegemaakt, doet iets met hen. De ongenode gast kijkt nog eens rond en ziet dat ook de overvolle prijzenkasten van de showband nog leeg moeten. De heer Roelfzema zit op een bankje voor zich uit te staren. Zijn herinnering? “Ik had hier 1 x per jaar bingo, én altijd prijs.” Hij hoopt hier nog eens een voet binnen de deur te zetten, want volgens hem komen hier straks mensen met een beperking en daar wil hij wel als vrijwilliger voor worden ingezet.

Harmannus Harkema, bestuurslid van het MFC, is erg blij dat ze dit gebouw nog hebben kunnen gebruiken tot het nieuwe pand klaar was. “We hebben hier veel vergaderd. Maar wat hebben we ook genoten van de toneelvoorstellingen van De Heidebloem. Dan zat het hier echt stampvol.” Johannes Scheerhoorn laat nog wat oude foto’s op zich inwerken. Hij zat in de onderhoudsgroep van het gebouw en stond achter de bar bij de toneelclub. De verhuizing doet hem niet zoveel. “Als het hard regent, denk ik niet dat je hier droog blijft. Een nieuwe plek, het is goed.”

“Omdat de kerk 3 jaar geleden afscheid nam van het gebouw, hebben wij als Dorpsbelangen het pand gerund”, aldus Henk Koenes. Hij vindt het een stukje geschiedenis want als geboren en getogen Zevenhuister kwam hij hier meerdere keren per jaar. “Aan de ene kant jammer, aan de andere kant, tja, dat is de toekomst.” En terwijl door een aantal bezoekers het door wijlen de heer Hazenberg beschilderde decor nog eens wordt bewonderd, raakt de ongenode gast in gesprek met Hanneke Drent, degene die het gebouw 21 jaar heeft beheerd. “De ‘Zeumhuuster oavend’, de avond voor en door Zevenhuisters, blijft altijd in mijn herinnering. Dat waren volgens Hanneke prachtige avonden met muziek, waarbij artiesten uit het dorp gratis optraden. Haar echtgenoot, Annechienes, is het daarmee eens, maar wil ook de gezellige avonden, verzorgd door de ‘Zeumhuuster Bloaskapel’, nog eens noemen. “Dan zaten er soms 300 mensen in de zaal en moesten de muzikanten wachten in de gang.” Anneke kijkt met een goed gevoel terug en zegt haar werk met erg veel plezier te hebben gedaan. “We hebben een mooi nieuw MFC, het is goed zo. Ik blijf verbonden omdat ik beheerder blijf van de zalen van de kerk.”

Aan de achterwand in de grote zaal hangt een bord waar bezoekers hun herinneringen kunnen opschrijven. Jolanda Postma noteert ‘kinderkerk’ en ‘bijbelclub’. “Maar ook CBS De Delta heeft hier tijdelijk lesgegeven”, laat zij weten. De ongenode gast treft hierop ook opmerkingen aan als ‘cake bij de koffie, dat mag MFC voortzetten’ of ‘blaren bij de disco’ of ‘gezellige start wandeltocht Billie Turf’. Het blijkt wel, menigeen kan hier vanavond zijn geheugen komen opfrissen. Dat doen ook de heer en mevrouw Hut, het beheerdersechtpaar dat vóór Anneke 33 jaar de scepter heeft gezwaaid. “Niks anders dan mooie herinneringen”, dat zijn de woorden van de krasse tachtigers. Volgens enkele andere gasten hebben zij hun hele ziel en zaligheid er ingelegd. “Zullen we alle beheerders met elkaar op de foto zetten?” vraagt de ongenode gast. Ze poseren trots, in totaal staat er 54 jaar aan beheer voor het oude gebouw.

Dan is het tijd om de deur symbolisch op slot te draaien. Anja Mellema, voorzitter van Dorpsbelangen, draait aan de sleutel en overhandigt deze aan Diana Kobes, een afgevaardigde van de kerk. Zij neemt deze tijdelijk in beheer, tot het moment dat het pand in handen zal zijn van een particulier. De herinneringen aan het Verenigingsgebouw kunnen mee naar huis.]