Noordenvelders – Han Kemker

Een leerkracht in de vijfde klas van de basisschool wist hem zó te inspireren, dat hij als jochie van elf wist: ik wil het onderwijs in. Zo het geschiedde. Onderwijs en Han Kemker zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Zeven jaar nu, is hij directeur van de Norger basisschool obs De Hekakker. Onder zijn leiding zijn de ‘ateliers’ ingevoerd, heeft de school inmiddels een eigen restaurant en is talentontwikkeling stevig op de kaart gezet. Bescheiden al hij is, benadrukt –ie dat hij dat niet alleen doet maar samen met een fantastisch team. Wat niet iedereen weet, is dat muziek Han’s tweede grote passie is. Menig talentenjacht wist -ie te winnen, hij trad eens op in de kroeg van Manke Nelis én speelt nog steeds in een bandje. Hoog tijd voor een gesprek met deze bevlogen en goedlachse Noordenvelder.

Voor het interview spreken we af buiten de school. Ook in coronatijd is Han Kemker iedere dag op De Hekakker te vinden. Han wil benaderbaar zijn voor iedereen die hem nodig heeft. ‘Het onderwijs gaat gelukkig weer door. Maar door corona kan er nog steeds veel niet. ‘Het restaurant is dicht, drie keer per jaar houden we in de week voor de vakanties ‘De Hekakker got Talent’, dat kan ook niet nu en de ateliers op vrijdagmiddag zijn beperkt tot de eigen groepen. En ieder jaar openen we de Worteldagen. Ook dat ging door corona niet door. Wat dat betreft is de sjeu er wel vanaf’, vindt de schooldirecteur. Eerst maar eens even over die ateliers. Wie denkt dat de leerlingen van De Hekakker massaal aan het schilderen slaan op vrijdagmiddag, zit niet helemaal goed. Kinderen uit de groepen vijf tot en met acht volgen vier weken lang een soort programma, ateliers dus, waarbij ze kennis maken met verschillende vakgebieden. ‘Dat is heel breed. Van techniek, muziek, koken, bewegen tot houtbewerken en programmeren. Zijn die vier weken voorbij, wordt er door gewisseld. Hiermee krijgen kinderen de kans om hun talent te ontdekken.’

Han komt niet uit een onderwijsnest. Zijn vader werkte op personeelszaken bij de gemeente en zijn moeder was consulente en gastouder. ‘Ik ben geboren en opgegroeid in Borger. In de vijfde of zesde klas had ik een leraar die heel veel met muziek deed. Een vrolijke man met een accordeon. Hij heeft me heel erg geïnspireerd.’ Muziek zit, net als sport, in de genen bij Han. In Borger had je altijd een songfestival. In groep acht deed ik mee met ‘Meester zien musse stiet verkeerd’ van Erika Karst. Ik won.’ Met een nummer van Clouseau haalde Han de voorrondes van de Soundmixshow van Henny Huisman. ‘Voor de tv-selectie ging ik naar Aalsmeer. Daar viel ik uiteindelijk af omdat er ook een groep was die Clouseau deed. Ik heb aardig wat talentenjachten afgelopen en veel prijzen gewonnen. Op zaterdagavond trad ik vaak op in cafés. Zo belandde ik ook eens in The shorts of London, het café van Manke Nelis. En met ons bandje speelden we op bruiloften, feesten en partijen. Mooie tijden waren het. Toen ik vierentwintig was ben ik ermee gestopt. Het werd te druk. Ik speel nog wel in een band, Directsie, samen met oud-schooldirecteuren Jan Timmer en Coos Boerma en nog een paar vrienden. Voor corona repeteren we één keer per week, puur voor de lol.’

Voor De Hekakker stond Han 7 jaar aan het roer bij obs De Lindehof in Een en daarvoor 7 jaar bij de Meester de Vries School in Roden. Ook hielp hij mee om de nieuwe Samenwerkingsschool De Schans in Een vorm te geven. Telkens probeert hij zijn footprint achter te laten op een school. Onderwijs dat aansluit bij de behoefte van het individuele kind, is een belangrijke, vindt de directeur. ‘We werken groepsdoorbrekend. Het kan zijn dat een kind uit groep 7 rekenlessen volgt in groep 8 of andersom. We proberen zoveel mogelijk onderwijs op maat te leveren. En er is bij ons veel aandacht voor bewegen. Na een uur werken even bewegen. Het is bewezen dat het werkt. Ook hebben wij schoolzwemmen. Daarmee zijn we uniek. Dat is gelukt omdat er in Norg drie sportinstructeurs zijn aangesteld. Ik ben trots dat we al dit soort dingen op onze school hebben. Over zijn droom is Han duidelijk: gelukkig en gezond blijven met zijn vrouw Detty en zijn pubers Juan en Jent. ‘Dat is voor mij het allerbelangrijkst. En kinderen een onvergetelijke tijd bezorgen. Ze vaardigheden meegeven waarmee ze verder kunnen in de maatschappij.’ Toch ziet Han zichzelf niet tot z’n 67e op de basisschool in Norg. ‘Uiteindelijk is het eens tijd voor een nieuwe uitdaging. Vorig jaar heb ik de master Educational Leadership gedaan. Het Ministerie van Onderwijs triggert me, aan de slag met de kwaliteit van scholen ook. Werken bij de onderwijsinspectie misschien. Ik wil in ieder geval iets voor het onderwijs blijven betekenen. In welke vorm dat is, weet ik niet. Zover is het ook nog niet.’