Ode aan een held

Roden Mary en Eddie

Marten Koekje: het icoon uit de regio wordt 65

RODEN – Wie kent hem niet? Marten Scheepstra. Onder de Noordenvelders bekend als Marten Koekje. De man die op een jarenzestigbrommer rondscheurt in z’n eigen kroeg in Foxwolde, bij wie een hele avond drinken een tientje kost en bovendien een enorme knuffelbeer is, volgens de clientèle. Binnenkort wordt het icoon uit de regio vijfenzestig. Tijd voor een paar anekdotes, volgens Mary en Eddie Dijkstra uit Roden, die zich tot de vaste vriendenclub van Koekje mogen rekenen.

“Hij verdient aandacht, een podium! Het is een held”, roept Mary over de eigenaar van de volkskroeg in Foxwolde die achter het café ook nog een camping heeft. “Zo was er laatst een man die onderweg op zijn fietsvakantie een paar nachtjes doorbracht op de camping van Marten. Na twee koffie had -ie wel trek in een portje. Dat had Marten niet. Wel iets wat erop leek: rode wijn. Was ook goed. Toen hij wilde afrekenen moest hij vijf euro betalen. Vijf euro hè? Voor twee overnachtingen, twee koffie en een wijntje! En als hij nog een nachtje wilde blijven, mocht dat ook. Voor hetzelfde geld. Waar vind je dat nou nog? Dat typeert de man! Het is eigenlijk een Bartje. Een uit de kluitengetrokken suikerbiet. Iemand die voor zichzelf geen rode cent nodig heeft. Rijdt nog steeds in z’n oude autootje omdat ie het ‘nog gewoon doet’. De blouse die hij het vaakst draagt is twaalf jaar oud. Hij lijkt op deze theedoek hier. Het maakt Marten allemaal niks uit. Mensen komen graag in zijn bruine, gezellige kroeg, vanuit de wijde omgeving. Iedereen kent hem. Hij doet altijd z’n best om het iedereen naar de zin te maken. ‘Mooi daj d’r bent wicht’, zegt hij dan. Je kan er rustig een hele avond zitten en maar een tientje moeten betalen. Eigenlijk kan het niet, maar Marten doet het”, lacht Mary.

Koekje heeft een voorliefde voor oude brommertjes. Hij sleutelt er graag aan. Wel een stuk of vier heeft hij er, weet kameraad Eddie Dijkstra die met nog een paar andere vrienden van Marten één keer per jaar een week lang op oude plofjes door Nederland toert. “Soms belt hij op: ‘Zullen we morgenvroeg even Drenthe op?’’, vraagt hij dan. Even een rondje toeren betekent dat. Hij is zo enthousiast dat hij wel eens op z’n brommer een rondje om het biljart rijdt. Of een wheely doet in de kroeg. Hij heeft een soort oprijplaat voor de drempel van het café bevestigd. Handig voor mensen met een rolstoel zou je denken. Maar ik vermoed iets anders…”, besluit Eddie lachend. Woensdag wordt koekje 65. Een ding is zoveel als zeker: Mary gaat haar held een taartje brengen. Want zoals ze zelf zegt: “dit zijn mensen die samenleving kleuren!”