‘Of je tien broeken tegelijk afzakken’

    LEEK- Tien jaar bij dezelfde baas. Er zijn vooral onder de dertig velen die dit nooit zullen meemaken. ‘Alstublieft, een jaarcontract’ en daarmee mag je je handen in deze tijd stevig dicht knijpen. Er worden zelfs feestjes om gevierd. Een feestje wat de meesten van u ongetwijfeld hebben gemist is het feestje van burgervader Berend Hoekstra. Jongstleden dinsdag 1 december vierde de jubilaris het feit dat hij tien jaar burgemeester van de gemeente Leek is. Een felicitatie waard en die mocht hij aan het begin van de raadsvergadering dan ook in ontvangst nemen van Douwe van der Wier, voorzitter van het presidium. In zijn korte dankwoord vertelde Berend dat hij als het aan hem lag er nog tien jaar aan vast zou willen knopen, maar dat het thuisfront hier iets anders over dacht. Hoewel zoals het nu lijkt moet er in 2050 moet worden doorgewerkt tot 71,5 jaar. Gekkenwerk toch? Wat ook gekkenwerk is en zelfs onbegrijpelijk, is een bericht dat de raad aan het begin van de vergadering als raadsbrief kreeg aangeboden en daarna als agendapunt werd meegenomen. Boven de brief stond ‘Noodopvang vluchtelingen in Leek’. Wat is ’t geval? Na sluiting van basisschool ‘De Tweemaster’ aan de Wethouder Iwe Hutstraat zag de gemeente deze locatie als mogelijke noodopvang voor vluchtelingen. Na een eerste eigen inspectie werd dit ook samen met het COA gedaan. Deze toonde zich enthousiast en stak dit niet onder stoelen of banken en dacht zelf aan opvang voor 160 personen. Op 16 november gaf het COA aan ‘zo spoedig mogelijk over de locatie te willen beschikken’. Mooi toch! Leek kon na de noodopvang van een paar maanden geleden in de Topsporthal opnieuw hulp bieden aan hen die vluchten voor dood en verderf. De als sociaal bekend staande inwoners en raad van Leek zouden weer waar mogelijk een voorzichtig steentje kunnen bijdragen. Het wachten was nog op een bestuursovereenkomst van het COA waardoor alles in werking kon worden gesteld. Op 1 december heeft de gemeente het COA laten weten dat de locatie voor één jaar voor noodopvang werd aangeboden met een maximum voor 120 opvangplaatsen. 120 omdat er daardoor ook ruimte zou zijn voor onderwijs en recreatie en ook voor draagvlak in de omgeving rondom het gebouw van de voormalige De Tweemaster. Een communicatieplan, met o.a. een inloopmarkt voor omwonenden en andere belangstellenden was reeds opgesteld. Misschien valt het u op, ik schrijf ‘zou zijn, was, reeds en kon opnieuw’, dus in de verleden tijd. Want wat is het geval? Op 2 december, één dag na Berend ’s jubileum’ kreeg de gemeente een telefoontje. Natuurlijk krijgt de gemeente honderden telefoontjes op een dag, maar dit was een onbegrijpelijk

    telefoontje. Het COA deelde telefonisch mee ‘geen’ gebruik te willen maken van het aanbod van de gemeente. Met als reden dat de locatie ‘te klein’ is. Of je tien broeken tegelijk afzakken. De locatie te klein. Zelf gingen ze voor 160 vluchtelingen, de gemeente vond met het oog op humanitaire redenen voor de toekomstige bewoners dat 120 verstandiger was en dan vindt het COA de ruimte te klein. Berend noemde de wegen van het COA ondoorgrondelijk en vond het maar een wonderlijke wereld. De raad zat er even verbijsterd bij. Even, want na de mededeling van Groen Linkser Albert Houwer bleken er meer fracties een brief te willen sturen naar het COA en ongetwijfeld ook eigen partij. Een sociale raad hoeft dit soort ‘fratsen’ tenslotte niet te accepteren. De omwonenden kregen alsnog een brief waarin uitleg werd gegeven over wat de bedoeling van de gemeente was geweest en de ondoorgrondelijke wegen van het COA. Met recht een ‘wonderlijke wereld’. ‘Ik groet u’. ‘Moi’.