Ondertussen…. staat op de basisscholen de deur op een kier

RODEN – De restaurants zijn op slot, evenementen zijn afgelast en de scholen zijn dicht. Het is duidelijk: de gevolgen van het coronavirus hakken er flink in. Op een aantal scholen in de gemeente staat de deur op een kier. Speciaal voor kinderen met ouders een baan in vitale beroepen komen leerkrachten toch naar school. Niet dat ze les krijgen, ze worden vermaakt met allerlei spelletjes. Voor de Ongenode Gaste reden om even te koekeloeren.

Op OBS de Marke treffen we juf Ingrid Warries op een nagenoeg verlaten schoolplein. Met haar panterhandschoenen aan, warmt ze haar handen aan een kop thee. Juf Marion, leerkracht van groep 4, staat naast haar. De juffen hadden op vijf kinderen gerekend, het zijn er twee: Charissa van 9 uit groep 5 en Romein van 5 uit groep 2. De moeder van de zusjes werkt in de zorg en moet harder aan de bak dan ooit. Hun vader heeft een hoveniersbedrijf en draait ook overuren. Veel mensen zijn noodgedwongen aan huis gekluisterd en gaan van lieverlee met de tuin aan de slag, concludeerde de Ongenode Gast al eerder  deze week toen hij een tuincentrum binnenliep waar aardig wat mensen in de weer waren met bloemen en planten. Op de Marke zijn de dagen verdeeld in clusters, laat Ingrid weten: van 8:15 tot 10:15, van 10:15 tot 13:00 en van 13:00 tot 15:15. Ieder cluster wordt bemand door twee leerkrachten.

Best pittig hoor, met twee pubers die alleen thuis zijn, laat Ingrid de Ongenode Gast weten. Voor haar pupillen heeft ze digitaal onderwijs opgestart. Via de computer kan ze zien wie de opdrachten van rekentuin, taal of spelling uitvoert. Met de discipline van haar klas zit het wel goed, maar liefst 18 van de 24 leerlingen hebben al wat opdrachten weggewerkt. Thuis aan de slag is niet verplicht, benadrukt Ingrid. “Het kan heel goed zijn dat de thuissituatie dat niet toelaat. We bieden het aan en leerlingen en ouders mogen zelf weten wat ze ermee doen.” Charissa vindt het leuk op school, zegt ze met een grote glimlach. Ook al is ze er alleen met haar zusje, ze vindt het best. Een lesprogramma is er niet, de koters mogen zelf aangeven wat ze graag willen oden. Charissa weet het wel: ze daagt juf uit oor een potje ‘Wie is het’ en ‘Memory’. Ondertussen wipt Marion gekleurde kikkers naar Romein, die ze vervolgens terug wipt. De meiden worden opgehaald door oma. “We mogen niet naar andere opa, die heeft drie hartinfarcten gehad en is dus heel kwetsbaar”, vertellen ze. De gevolgen van het coronavirus zijn overal voelbaar. “En wie weet hoe lang dit nog gaat duren”, vraagt Ingrid zich hardop af. “Mocht het nog drie maanden duren, tja, lastig hoor. Aan de andere kant: het is maar een fractie van je leven denk ik dan. Maar pubers begrijpen dat niet. Die willen eruit, afspreken met vrienden.”

De Ongenode Gast springt in de auto. Hij wil ook even polshoogte nemen bij De Poolster en Het Valkhof. Bij De Poolster staat hij voor een dichte deur. Dankzij de oplettendheid van een paar leerlingen merkt meester Frank de Ongenode Gast op. Hij zit net in een digitaal overleg, verklaart hij. Geen punt. Op naar de school van Coos Boerma. We worden allervriendelijkst ontvangen door Greetje de Winter, leerkracht van groep vier. Ze heeft op vrijdagochtend samen dienst met gymdocent Edwin Teune. Ook hier wordt in clusters van twee personen gewerkt.Niet veel kinderen maken gebruik van de opvang, vertelt Greetje die net bezig is om een lekker bakkie koffie in te tappen. “Per dag zijn het er deze week 1 of 2 leerlingen. Meestal van ouders met een baan in de zorg.” Ook de Daltonschool heeft voor alle groepen een digitaal lesprogramma, weet Greetje terwijl ze voorop loopt naar het speellokaal. Jula uit groep 5a blijkt de enige leerling van de hele school. Glunderend staat ze in de deuropening. Ze krijgt een uurtje sportles van –in dit geval- personal trainer Edwin Teune. “Mama werkt in het ziekenhuis en papa bij een autobedrijf in Assen”, vertelt ze de Ongenode Gast. Haar vriendinnen mist ze niet. Die ziet ze wel op tiktok. Aan de bak dan maar. Een wedstrijdje pitzakgooien met de meester, circuitje door de gymzaal en het kunstje met de kendama onder de knie zien te krijgen (wat Jula nog heel aardig lukt ook). De Ongenode Gast heeft genoeg gezien, het zit wel snor met de opvang op de basisscholen in Roden.