Ongenode gast

Plaats: VV Roden
Datum: 21 april
Tijd: 11.00 uur

RODEN – Niets nieuws onder de zon. De ene jongen prikt een andere jongen met zijn vinger( met te lange nagel) in het oog, een voetballer trekt een concurrent aan het haar omdat ie de bal te lang vasthoudt en een ander jongetje scheldt en tiert met die vreselijke ziekte (ook wel K genoemd) aan het begin van elke zin. Ingrijpen doet niemand. Tot het oog van het ene ventje bijna op het gras ligt, dan komt de meester kalmpjes aangewandeld.  Het is anno 2017 gewoonte dat kinderen het zelf maar uit moeten vechten. Meer dan ooit lijkt het recht van de sterkste te gelden. Oh ja. De Ongenode gast was bij de sportdag, ook wel Koningsspelen genoemd. De bovenbouw sportte op de velden van VV Roden of in de Hullen.

Moet gezegd: de leerlingen hadden wel wat te kiezen. Ze mochten in de weken voorafgaand aangeven welk sportpakket ze graag wilden, zoals kinderen tegenwoordig overal over mee mogen praten. De keuze was reuze. Voetbal natuurlijk maar ook atletiek, een voetbalclinic, basketbal, zwemmen, peanutbal en trefbal. Ja, trefbal, eén van de meest onzinnige spelletjes ooit. Elkaar proberen te raken met een bal. De lachsalvo’s zijn niet van de lucht als iemand in het gezicht geraakt wordt. De gooier loopt juichend weg. Tsja.

Ook ex-gemeentesecretaris Anne Doornbos ziet het allemaal aan. Hij sport niet, hij kijkt. Een andere bekende Roner, Jeroen Westendorp, doet dat ook. Net als al die meesters en juffen die vooral bezig zijn de teams bij elkaar te houden, brandjes te blussen, tassen te sjouwen en zoeken naar die ene leerling die ergens anders staat te kijken terwijl de eigen belangrijke trefbalwedstrijd op punt van beginnen staat. Ad Witlox staat bij voetbal, Jean Mario Castro ook, van de Flint. Van OKVC ook, waar hij toch wat jaartjes het spel verdeelde op de hem zo typerende wijze. Uit Norg staat Detty Kemker langs de lijn. Van Han inderdaad, tegenwoordig geeft ze les op de Marke. Bewuste keuze, want toen Han directeur van de Hekakker werd, leek het haar – dochter van de ook al bekende Jan Arends– beter elders te gaan werken. Han is al directeur thuis, ook nog eens op de werkvloer zou wat veel van het goede zijn. Aaldert van der Graaf en vrouw staan in een hoekje naar trefbal te kijken. Ook Aaldert verwondert zich over dit merkwaardige spel. Rianne Bosten – dochter van Jo– loopt rond en ook Heidi de Boer ziet de verrichtingen van haar jongens belangstellend aan. Dat doet ook Paul van der Vlugt en ook Catrin Barth, die de Outlet-drukte even laat voor wat het is.

Terwijl ene Milan tot de orde geroepen wordt door een moeder die het niet langer aan kan zien dat hij met takken naar medeleerlingen slaat en hem en plein publique terechtwijst, gaat het trefbal en voetbal vrolijk door. Het statige talud van Roden is een heel grote tassenrek geworden. Mooi gezicht zo. Kleurrijk in elk geval. Over kleurrijk gesproken, op het trainingsveld zet Johan Wardenier van alles neer. Zeskanten, rechthoeken, rondjes. Hij verzorgt een voetbalclinic van liefst vijf kwartier. Johan zelf vindt dat ook wat aan de lange kant. Het mooie aan Johan is wel dat het hem geen moer uitmaakt wie zich straks bij hem melden. Dik of dun, groot of klein, talent of talentloos. Johan maakt er wel wat van en is altijd even fanatiek. Waar dan ook, met wie dan ook. Overigens doen geruchten de ronde dat Enrico, zoon van Johan, volgend seizoen in de spits van VV Roden gaat spelen, zoals ook gezegd wordt dat doelman Klaas Kleiker volgend jaar op het trainingsveld duikt waar Johan aan een leerling probeert uit te leggen dat hij toch echt moet bewegen om aan de bal te komen. Op het welbekende D-veld spelen de voetballers een vijf tegen vijf toernooi. Op een klein veld met redelijk grote doelen. Dat betekent afstandsschoten en veel goals. Spectaculair om te zien. Het duel tussen De Hoeksteen en Het Valkhof is daar een voorbeeld van. Om en om scoren ze, soms al meteen vanaf de aftrap. Spelers worden gedwongen het uiterste te geven, laat je op zo’n klein veld namelijk je tegenstander ruimte dan word je geslacht. En dat wil niemand. Want net als vroeger is de rivaliteit onder de kinderen/scholen nog erg groot. Nog steeds zijn er dezelfde grapjes. Over vooraan in de kerk zitten, u kent het wel. Enfin: de Koningsspelen of de sportdag. Wat een kinderen en wat een lawaai. En wat een enthousiasme toch ook wel. De kinderen vinden het in elk geval leuk. Behalve dan dat ene ventje. Die heeft last van z’n oog. En behalve Milan, die had liever de hele dag met takken geslagen. De wereld kent eigenaardige kostgangers soms. Al op heel jonge leeftijd.