Ongenode gast bij uitreiking Groninger Scheurkalender

Ongenode gast

LEEK – In de Borg op Landgoed Nienoord werd afgelopen week het eerste exemplaar van de Groningen Scheurkalender 2021 overhandigd aan burgemeester Ard van der Tuuk. Een bijzondere gebeurtenis die doorgaans kracht wordt bijgezet door een grootse bijeenkomst. Hiervan was op een druilerige woensdagmiddag in Leek logischerwijs geen sprake, maar toch werd er enig cachet gegeven aan de overhandiging van de Groninger Scheurkalender. Voor de Ongenode Gast een uitstekend excuus om een herfstig Nienoord te bezoeken. En dat is nooit een straf.

Het bos leidt naar het bruggetje, het bruggetje naar museum Nienoord. Geholpen door balievrijwilliger Johan, voegt de Ongenode Gast zich bij een zeskoppig gezelschap. Er wordt koffie gedronken en gewacht. De burgemeester moet nog komen. ‘Belangrijke mensen komen altijd later’, laat Drewes Wildeman zich ontvallen. Hij is ambassadeur van de Groninger Scheurkalender, die dit jaar alweer voor de zesde keer wordt uitgegeven.  Naast hem zit Kees van der Meiden, directeur van Noorderlicht. Noorderlicht kiest jaarlijks twaalf foto’s uit van de meer dan 300 foto’s die de kalender halen, waarbij een speciale ster wordt geplaatst. Van der Meiden ziet de jaarlijkse onthulling van de scheurkalender als een mooie aansporing voor inwoners en amateurfotografen om hun Groningse gevoel vast te leggen.

En dat is precies waarom Hent Hamming er een paar jaar geleden mee begon. De initiator merkte dat het, vooral in andere delen van het land, vaak over de aardbevingen in Groningen ging. ‘Bevingen en krimp, daar ging het over. Terwijl ik Groningen op een hele andere manier ken. De werkelijkheid van mensen elders in het land, herken ik niet. Ik bedacht de scheurkalender. Past ook goed bij die aardbevingen hè. Sindsdien is het een succes.’

Neem Lenie Kiewiet uit Groningen. Zij is vandaag één van de weinige aanwezigen bij de overhandiging van de scheurkalender. ‘Ik zend al vanaf het eerste jaar foto’s in’, zegt ze. ‘Op de kalender van dit jaar staat er een foto die ik heb gemaakt, maar ook één van mijn dochter. Dat is nog nooit eerder voorgekomen.’

Door de jaren heen zijn het aantal inzendingen flink gestegen. ‘Dit jaar meer dan 2500’, vertelt Hamming trots. ‘Gemeenten melden zich ieder jaar vrijwillig aan om als gastheer voor de overhandiging te fungeren. Ze verdringen zich bijna. Het uitzoeken is een hels karwei. Noorderlicht is de partij die er met een professionele blik naar kijkt.’

Geert Pruiksma en Jan Zijlstra komen de koffiehoek van het museum binnen. Ard van der Tuuk voegt zich ook bij het gezelschap. Er wordt koffie gedronken. Aangeboden door de gemeente Westerkwartier. Eigenlijk zou de gemeente een bijeenkomst voor honderden mensen faciliteren. Maar ja, corona. En dus zijn er geen driehonderd aanwezigen, maar slechts tien.

Op gepaste afstand en voorzien van mondkapjes, zet men voet richting de tegenoverliggende Borg. In de ridderzaal neemt men plaats. Van der Tuuk spreekt over een ‘Sinterklaasgevoel’ wanneer hij zitting neemt. Hamming neemt het woord. ‘Het leuke van de kalender is de jaarlijks terugkerende vraag: sta ik er in? Het liefst zaten we hier met allerlei inzenders die allen hoopten om een foto van zichzelf terug te zien. Maar goed.’

Het contrast is groot, maar de scheurkalender is er niet minder om. Dat concludeert ook Van der Tuuk, wanneer hij na de speech van Hamming de kalender doorbladert. Voor de fotograaf wordt de kalender niet overgedragen, maar overgegooid. Van der Tuuk ziet in de scheurkalender een verbinding van het Groningse. ‘Ik hoop dat dit nog jaren doorgaat.’ Om het Groningse gevoel nog maar eens te onderstrepen, speelt Lenie het Grunnens Laid. Er wordt zacht meegedeind. Daarna bladert men gretig door de kalender. Pruiksma ziet zijn eigen inzending niet zo snel terug. Zou die er niet instaan? Hamming reageert: ‘We zagen die inderdaad voorbijkomen. Waar we bij iedere foto een uitgebreide beschrijving kregen, stond er bij die van jou alleen het woord Pauw.’ Creativiteit kan Pruiksma moeilijk ontzegd worden, maar over deze beschrijving had hij wat de Ongenode Gast betreft beter na mogen denken.

Een paar meter verderop klinkt opeens een vrolijke kreet. Lenie blijkt de kalender te hebben gehaald. ‘Niet te geloven!’, roept ze. ‘Kijk maar, 17 november!’ Maar ook Van der Tuuk ziet iets bekend. ’19 maart. De Bert Swartbrug. Prachtige foto’, concludeert hij. Een prachtige kalender, concludeert de Ongenode Gast op zijn beurt.

Wat: overhandiging Groninger Scheurkalender
Wanneer: woensdag 21 oktober
Hoe laat: 12:45 uur