Onmisbaar

column-cees-onmisbaar

Een poosje geleden was ik op verjaardagsvisite en zat me (licht) te ergeren aan het gedrag van enkele andere gasten. Om de haverklap werd door hen hun iPhone/Smartphone tevoorschijn gehaald voor… Joost mag het weten. Goed beschouwd vind ik het zelfs knap onfatsoenlijk om zoiets te doen wanneer je ergens op visite bent, maar het heeft er schijn van dat dit gedrag meer en meer gemeengoed wordt. Misschien ben ik gewoon ouderwets dat ik me er aan stoor.

Af en toe vraagt iemand mij naar mijn mobiele nummer, maar steevast luidt het antwoord dat ik mobiel niet bereikbaar ben. Meestal wordt daar zeer verbaasd op gereageerd, want kennelijk vindt men dat je te allen tijde bereikbaar moet zijn. Maar dat is nou iets dat ik per se niét wil. Ik heb weliswaar een mobieltje die ik eens heb aangeschaft om, tijdens de door mij geleide (IVN-)activiteiten, bereikbaar te zijn. Vaak is dat bij inventarisaties van paddenstoelen. Als het kan wordt een verzamelplek bij een kerk afgesproken, maar geregeld is het op een moeilijk te vinden plek ’in the middle of nowhere’. Nou werken we bij inventarisaties vooral met gps-coördinaten en kan zo’n beetje op de meter nauwkeurig worden aangegeven waar we zijn. Het komt een enkele keer voor dat iemand bij de groep afdwaalt en belt waar we toch zijn gebleven. Dan is een mobieltje dus wel handig.

Op de foto ziet u dat het maar een eenvoudig toestelletje is. Mijn eerste was ik binnen de kortste keren kwijt en het is een wonder dat ik mijn tweede nog heb. Vorig jaar mistte ik hem na een excursie in Zoutkamp/Lauwersmeergebied. Ik vermoedde dat hij ergens onderweg uit mijn zak was gegleden, iets dat me wel vaker overkomt, maar kennelijk niet van leer. Het gebeurde ook een keer dat ik tijdens een inventarisatie even terug moest naar de auto en ergens in het gras een mobieltje zag liggen. Dichterbij gekomen bleek het nota bene mijn eigen toestel te zijn. Zo gaat dat dus. Zeg maar dat ik een sloddervos ben. Ik had me er al bij neergelegd dat ik hem kwijt was hetgeen me wel begrootte, want het was zo’n prepaid ding met een behoorlijk tegoed. Juist omdat ik hem nauwelijks gebruik en hij jaarlijks één keer moet worden opgewaardeerd (met € 10,-) nam het tegoed steeds meer toe en stond er minstens € 70,- op. Ik was me al aan het oriënteren om een nieuw toestelletje aan te schaffen tot mijn vrouw meldde dat er een wondertje was geschied. Een vriendin stapte bij haar in de auto en zag iets onder de stoel liggen, vond het er vreemd uitzien, betastte het en kwam vervolgens tot de ontdekking dat het een mobieltje was. Mijn mobieltje! Ik natuurlijk hartstikke blij dat ik dat ’onmisbare’ ding terug had.

Zeven kilo papier Elf jaar lang -van 2000 tot en met 2010- zijn alle 2844 kilometerhokken in Drenthe, volgens van tevoren opgestelde normen, op paddenstoelen geïnventariseerd. De verwachting was dat dit in 2012 zou leiden tot de uitgave van de ’Ecologische Atlas van Paddenstoelen in Drenthe’, maar dat liep een tikkeltje anders. Van alles en nog wat viel en zat tegen en zo kon het gebeuren dat pas recent, in februari, de presentatie van de atlas plaatsvond. Maar het resultaat mag er zijn! Het is een driedelige atlas geworden van maar liefst meer dan 1700 bladzijden waarin de ruim 2300 Drentse soorten (in deel 2 en 3) worden beschreven. Deel 1 bevat heel veel algemene informatie, zeer interessant voor natuurliefhebbers met een brede interesse. Omdat het een ecologische atlas is worden de paddenstoelen per milieu behandeld in 32 (deel)hoofdstukken: heiden, moerassen, graslanden, lanen, naaldbossen, bermen van schelpenpaden, stedelijk gebied, loofbossen, etc. Al die verschillende hoofdstukken worden ingeleid. De atlas, uiteraard met verspreidingskaartjes, bevat maar liefst 1800 afbeeldingen en is ook wat dat betreft zeer de moeite waard. U kunt de atlas inzien/kopen bij boekhandel Daan Nijman in Roden à € 90,-. Veel geld? Ik vind van niet. Om een zijweg te bewandelen: Ik heb een (oude) Swarovski telescoop van € 2000,-. Afgelopen zaterdag was ik op Schiermonnikoog en trof iemand met een nieuw model, de SW ATX 30-70×95 à € 3500,-. Dat is ook veel geld, maar dan heb je wel wat. Voor het maken van goede foto’s kun je hem gebruiken en mijn stukjes worden er vast beter van. Misschien moet ik maar eens aankloppen bij de uitgever van dit blad, want op de keper beschouwd is dit nieuwe model voor mij onmisbaar.