Oorkonde voor familie Bink

oorkonde-fam-Bink

‘Ze hebben er heel veel voor over’

ALTEVEER – Het was vorige week dinsdag een reuze leuke en geanimeerde avond bij Margreet en Arnold Bink aan de Stuwweg in Alteveer. Bij hen kwam (kerk)uilenman Koen Vogt uit Roden langs om hun jonge kerkuilen te ringen en daarbij was tevens een geïnteresseerde groep leden van IVN Roden aanwezig. Zij wilden wel eens meemaken hoe alles in zijn werk ging en daarnaast mochten ze er getuige van zijn dat Koen voor de familie Bink een verrassing in petto had: een heuse oorkonde voor hun jarenlange inzet voor de kerkuil.

Volgens Koen is dat meer dan verdiend en zegt erover: ”Volgens mij zijn beiden al ruim 15 jaar bezig om kerkuilen het bij hen naar de zin te maken. Al lang voordat er sprake was van Volg de vos, de oehoe, de ijsvogel en zo heeft Arnold -die erg technisch is- een zelfontwikkelde camera bij hen in de kast geplaatst waardoor ze het wel en wee van hún kerkuilen op de voet konden volgen. Dat hebben ze jarenlang gedaan en ze doen het nog steeds en houden de ontwikkelingen minutieus bij. Dat is vast en zeker vaak nachtbraken geweest, want je weet dat uilen pas actief worden als het donker wordt. Het heeft een schat aan gegevens opgeleverd en tot nieuwe inzichten geleid. Zo gingen we er steevast vanuit dat alleen het vrouwtje de jongen voerde, maar door het bestuderen van hun camerabeelden kwamen we erachter dat ook het mannetje de jongen voert. Het is maar een voorbeeld”.

We willen graag weten of dat de reden is voor het uitreiken van een oorkonde, maar er zijn meer redenen horen we van Koen: ”Ze hebben er ook veel voor over dat de kerkuilen bij hen een veilig onderkomen hebben. Zo waren ze er eens getuige van dat hun kerkuilen ongewenst bezoek kregen, een steenmarter. Je weet wat er dan gebeurt en dat wil je liever niet zien. Het leidde ertoe dat ze hun kast zo hebben beveiligd dat steenmarters geen kans meer maken bij de uilen in de kast te komen en volgens mij heeft dat best heel wat gekost. Van het treffen van dit soort voorzieningen leren we als Kerkuilenwerkgroep om elders adviezen te geven om steenmarters buiten de kast te houden. Nog afgezien daarvan is hun grote betrokkenheid aanleiding voor de oorkonde geweest. Neem dit jaar, hun notities begonnen al begin januari bij de eerste paring en er volgden notities over de broedrituelen, het eerste ei op 2 maart en het zevende op 16 maart, het ringen van de jongen en het uitvliegen van de eerste vogels. Een vakantie onderbrak dat even, maar toen ze terugkwamen lagen er alweer 3 eieren in het nest en vervolgden ze hun aantekeningen. En nu zijn er 6 jongen van het tweede nest geringd en het was een mooie gelegenheid om hen voor al het werk middels de oorkonde in het zonnetje te zetten. Dat hebben Margreet en Arnold zeer gewaardeerd, hoewel ze zelf zeggen dat ze het hele jaar zoveel plezier aan hun huisgenoten beleven dat ze het niet als een verdienste zien.”

Kerkuilen elders

Koen meldt terloops uiteraard ook alle andere mensen die kerkuilen als huisgenoot hebben zeer erkentelijk te zijn, want je hebt niet alleen de lusten, maar ook de lasten. Het brengt ons ertoe te vragen hoe het elders met de kerkuilen gaat, want in Puur Natuur, de column van Cees Koelewijn, lazen we recent dat het een goed muizenjaar is en vanwege het grote voedselaanbod gaat het de kerkuilen dan voor de wind . Volgens Koen is dat dan wel zo, maar plaatselijk gaat het hier en daar een stuk minder:

”Sinds de aanleg van de waterberging (De Onlanden) is het aantal broedparen in en om dat gebied drastisch afgenomen. Eerst waren er bij Peize en Roden meer dan 25 paartjes, maar nu zijn er nog maar 6 paar van over. Ik zie overdag kerkuilen in dat gebied op paaltjes zitten en dat wijt ik aan het feit dat daar te weinig voedselaanbod is. Dat zal mede te maken hebben met de vrij hoge waterstand en kennelijk hebben de muizen de kades nog niet ontdekt als toevluchtsoord. Overigens gaat het in de omgeving van bijvoorbeeld Norg en Peest uitstekend met de kerkuil, maar wat me daar zorgen baart is het gebrek aan vrijwilligers om het noodzakelijke werk te verrichten. Van de oude club vrijwilligers is niemand meer actief. Ik hoop dat er bij het IVN in Norg mensen zijn die zich voor kerkuilen interesseren. Dat is toch een vrij grote natuurclub en dan verwacht je dat daarbij wel mensen zijn die zich voor het behoud van deze prachtige vogels willen inzetten.”

Over zichzelf

We vragen aan Koen hoe lang hij zelf nog doorgaat met het werk, want we kunnen ons voorstellen dat hij gezien zijn leeftijd, vrijdag wordt hij 74, het stokje graag wil overgeven aan een ander: ”Dat is inderdaad zo en daar ben ik ook druk mee bezig. Gelukkig heb ik aan Wiebe van Wijk een goede maat en Teunis Miedema uit Foxwolde is ook nooit te beroerd me te helpen. Met voorzitter Cees Koelewijn van IVN Roden onderhoud ik goede contacten en hij denkt mee over mijn opvolging. Wel hebben we beiden het idee dat mensen steeds minder bereid zijn om vrijwilligerswerk te verrichten en meer gericht zijn op consumeren. Het zal wel met een veranderende maatschappij te maken hebben waarbij verplichtingen uit de weg worden gegaan en persoonlijk gemak het belangrijkst is. Maar ik houd goede moed en mensen mogen me bellen (050 50 14559) wanneer ze zich voor de kerkuilen willen inzetten. Man, het is toch hartstikke mooi werk. Waarom denk je dat ik het al zolang doe? Het geeft ontzettend veel voldoening om met deze speciale vogels bezig te zijn. Daarbij kom je bij allerlei mensen op bezoek, zoals bij de familie Bink, waar ik altijd, net als elders, zeer hartelijk ben ontvangen”