Ouderwetse Roden-Peize: feest zonder winnaar

Roden geen kampioen, Peize geen periode

RODEN – 1-1! Dolle  taferelen na het laatste fluitsignaal. De Peizer aanhang vierde groot feest alsof het kampioenschap behaald is. En Roner Eltjo zong het hoogste lied: ‘hiep hiep hoeraa!’  Maar voor wie? Roden en Peize hadden beide niets. Geen kampioenschap voor Roden, geen periode voor Peize. Maar Peize heeft wél het kampioensfeest van Roden verstoord, want dat was het voornaamste doel. De periode was toch nauwelijks haalbaar.  GAVC dat aanvankelijk met 1-0 achter stond, won alsnog en ging er met de titel vandoor.

Het was een ouderwetse Roden-Peize. Het is lange tijd geleden dat er zoveel publiek – ruim 1500- naar de Norgerweg trok.  De media (de Krant voorop met sfeerimpressies) en supporters (ludieke acties) stookten het vuurtje op.  Dat bracht velen in de verleiding. Los van het feit dat er meer op het spel stond dan ooit. De laatste jaren leken de scherpe kantjes er wat vanaf van een derby die in het verleden zelfs werd omschreven als ‘Holland-Belgie van Noord-Drenthe’.  Er was sprake van  spanning, hoogspanning vooral onder de spelers van Roden, die geschiedenis konden schrijven: de eerste klasse. Maar die droom spatte uiteen. Want er stond een tot de tanden toe gewapend Paais tegenover de zwart-witte formatie van Harry Zwiers. Roden nam vanaf de aftrap het initiatief. Lennart Renkema bleek zijn zenuwen nog niet onder controle. Bij de eerste de beste vrije bal van Rutger van der Laan werkte hij stompend weg, terwijl de Peizer doelman de bal gewoon kon vangen. Vervolgens kwam het vuurwerk (letterlijk vooraf van de massaal over de Peizerdiep gekomen supporters) van de mannen van Willem Lanjouw. Roden, zonder Freddie van der Velde en op het laatste moment Wouter Jager, was redelijk in paniek. En moest na een kwartier de bal al bijna uit het net halen na een krachtige kopstoot van Stephan Belksema, die door Stan Idema – met Peizer roots- van de lijn werd gewerkt. “Het fanatieke van Peize is even wennen voor Roden. Maar dat houdt Peize niet de hele wedstrijd vol”, voorspelde een toeschouwer. Achteraf had de man helemaal gelijk. In het eerste deel bleef Peize domineren. Na een tweede hachelijk moment voor het doel van Rutger Beuzenberg na een voorzet van Frank Darwinkel was het middenvelder Jarco Westerhof die de steekpass gaf op Darwinkel, die voortrok, waarna Loran Vrielink bij de tweede paal opdook en uithaalde: 0-1!. Vrielink, die weer terug is na een langdurige blessure. Het duel werd grimmiger. Arnold van der Ploeg kreeg het aan de stok met Rutger van der Laan. Zo ging het vroeger ook .  Voetbaltechnisch en tactisch was het allemaal erg pover. Het middenveld werd door beide ploegen overgeslagen. De door Peize zo gevreesde Rene de Vries kwam aanvankelijk niet in het stuk voor. Peize liet het niet tot voorzetten komen. Maar één keer was de boomlange speler wel op de plaats. Eén keer liet Van der Laan wel zijn befaamde voorzet los, waarna De Vries tegen de lat kopte en Renkema tegen de paal landde. Het was het beste van Roden tot nu toe. Yonathan Ahlers, die bij een aanname een bal van de voet liet springen,  illustreerde het spel van de Roners.  Vrielink nam Beuzenberg opnieuw onder vuur. En uit een hoekschop werd de bal wederom van de lijn gehaald. Na een half uur een tweede gelegenheid voor de thuisclub. De Vries bracht met het hoofd Robin van der Tuin is stelling. Zijn schot werd net op tijd geblokt. Roden kwam iets meer in beeld, maar Peize bleef de betere en kreeg ook de meeste kansen. Vlak voor de pauze schoot Simon Wekema een vrije bal tegen de bovenkant van de lat.

Ondanks een overwicht van Peize was de wedstrijd met 0-1 nog niet gespeeld. Roden moest komen en deed dit ook. Al was het spel nog onder de maat. Vincent van Santen genoot alle vrijheid bij een veelbelovende aanval. De voorzet was weer onthutsend. Roden drukte Peize meer naar achteren. Na een half uur een scherpe lage voorzet van Van der Laan, waar De Vries als een snoek op indook. Peize bleef in de benauwde situatie op de been. Even later was het wel raak. Robin van der Tuin brak door de achterste linie, gaf het steekballetje op Vincent van Santen die resoluut afwerkte: 1-1. Roden leefde helemaal op, het thuispubliek ging er weer achter staan. Maar bij een volgende kansrijke situatie – vrije trap- was de uitvoering opnieuw slecht. De strijd werd weer heviger. De spanning ook. De ploeg uit het dorp van Ot en Sien drong verder aan. Rutger van der Laan aarzelde met schieten, Van der Tuin haalde alsnog uit. Peize werd teruggedrongen door een fanatieker Roden dat meer persoonlijke duels won. Maar de gasten waren in de counter gevaarlijk. Een dwarrelbal van invaller Tom van Leijsen rolde naast. Aan de andere kant vloog een voorzet langs De Vries die er niet op gerekend had. Even later profiteerde de spits ook niet van een terugspeelbal van een Peizenaar op het middenveld. Dan een doelpoging van Yoran Cats, die voorlangs schoot, terwijl een inkomende medespeler er net niet bij kon. Even later opnieuw Cats, die uitstekend inviel, alleen op het doel kon afgaan, maar met de buitenkant schoen naast mikte. Peize dreigde alsnog met de volle buit het hol van de leeuw te verlaten. Een doelpoging van Niels Guchelaar vloog rakelings over de kruising en vervolgens twee uitbraken die door de grensrechter werden afgevlagd. Tot woede van Peizer aanhangers. Het was op het randje, bovendien de bal was er toch niet ingegaan. En dus bleef het bij 1 tegen 1. Tot vooral vreugde van Peize. Dan de reacties van de trainers. Harry Zwiers (“nee, ik heb geen flauw idee wat GAVC gedaan heeft”) had flink de pest in.  “We hebben het in de eerste helft laten zitten in de duels. In de tweede helft waren we heer en meester, speelde een prima pot. Zij kregen op het laatst kansen in de counter. De scheidsrechter was bepalend voor deze wedstrijd (!?). Hij floot in de eerste helft al tegen ons. Peize heeft hier ook geen k.. aan. We zijn er nog nooit zo dichtbij geweest.” Willem Lanjouw reageerde minder emotioneel. “Er had meer in gezeten. In de eerste helft hadden we de controle en kregen we de beste kansen. Roden geen kampioen. Ik had zelf graag willen winnen. Dat had ook gekund. Maar we waren te gehaast in de afwerking. Ik kan hier wel mee leven. De scheidsrechter? Die floot prima.” De euforie bij de Peizer aanhang was enorm. Maar toch ook bij de spelers. “Zij zijn geen kampioen!”, schreeuwde Danny Kregel uit. En daar was het vooral om te doen voor de Peizenaren. Het was weer een ouderwetse Roden-Peize…

Sportpark Norgerweg: VV Roden-VV Peize 1-1 (0-1); Scoreverloop: 17. Loran Vrielink 0-1, 64. Vincent van Santen 1-1; Arbiter: Van der Velden (Hoogeveen); Gele kaart: Robin van der Tuin (Roden), Niels Guchelaar (Peize); Toeschouwers: 1500

Opstellingen

Roden: Rutger Beuzenberg, Guido Bos, Martijn Smit (Rik van Dijk), Stan Idema, Yonathan Ahlers (73. Nick ter Arkel), Rolf Dussel, Vincent van Santen, Rutger van der Laan, Bert Roede, Rene de Vries, Robin van der Tuin

Peize: Lennart Renkema, Arnold van der Ploeg (42. David Kruizenga), Ronald Sloots, Stephan Belksema, Patrick Kosters, Niels Guchelaar, Jarco Westerhof, Danny Kregel, Loran Vrielink, Frank Darwinkel, Simon Wekema (75. Yoran Cats)