Over twei taolen.

Het is meert en dan is het streektaolmaond. Der gebeurt van alles rond oonze prachtige taol. Zo is an het begun van dizze maond der een mooi boekie uutkommen over plaotsnamen in Drenthe en Grunning.  Het het Op Stee en weur in Paais (Peize) prissenteerd. Het Drèentse deel daorvan is schreven deur Abel Darwinkel van het Huus van de Taol. Abel hef zien wörtels in Noordenveld. Hij gef een schier overzicht van de namen die de dörpen en steden in Drenthe hebt in het Nedersaksisch. Het is echt de muite weerd om te lezen. Ik mus daor an dèenken toen ik veurige weke an de kuier was in Zuud Limburg. Al jaren gaow in het vrogge veurjaor een weke naor het huusie dat de personielsverieniging hier hef. We wandelt, mien vrouw leest veul en ik schrief veul.

As we op pad bent heurt we op straat en in winkels en café’s veul Limburgs. Het komp met regelmaat veur daw, as we argens binnen komt veur een kop thee en een slim groot stuk vlaai anspreuken wordt in het Limburgs. Dat is stoer om te volgen, maor nao zoveel jaor kuw wel wat verstaon. De lu hier bent groots op heur taol. Dat is bij oons in Drenthe niet aaltied het geval, jammer genog. Doe maor gewoon, heur ik nogal ies as ik mij stark maak veur die taol. Het stelt ja niet zoveel veur…

Het mag joe dudelijk wezen, daor déenk ik aans over. Wat dat angiet vuul ik mij hier in het zuuden op mien gemak. Wat niet wil zeggen dat ik mij in Roon (Roden), Rowol (Roderwolde), Nei Roon (Nieuw Roden), Nörg (Norg), Lukkenwol (Leutingewolde), Fokswol (Foxwolde), Langel (Langelo), Westervèle (Westervelde), Zuudvèle (Zuidvelde), Peeist (Peest), Roneresch (Roderesch), Steeinbargen (Steenbergen), Lievern (Lieveren), Paaizermao (Peizermade), De Neitap (Nietap), Hoes ter Heide (Huis ter Heide), Eein (Een) of Veenhuzen (Veenhuizen) niet op mien gemak vuul! Wis en waorachtig wel.

Daor in Limburg hebt de plaotsen ok een eigen name in de streektaol. En op hiel wat plekken stiet die gewoon op het bord aj het dörp binnenkomt. Onder Wijlre stiet Wielder, onder Partij Partei en onder Slenaken Sjlennich. Tweitaolige borden dus.

Tussen twei happen vlaai vreug ik an de ober waarom ze dat deden, die dubbele plaotsnamen. Ik zal joe het hiele verhaal bespaoren, maor het kwam der op neer dat die Limburgse name stun veur hun cultuur, veur hun arfgoed.

Haj dan gien praot van Friese toestaanden, vreug ik. De man keek stomverbaosd. Dat is dik driehonderd kilometer wiederop, zee e. We bent hier, an de grèens met de Belgische Voerstreek, niet zo gauw benauwd, as het op oonze taol ankomp.

Anne Doornbos

PS De namen he’k allemaol liend uut het boekie van Abel Darwinkel. Het liesie is niet volledig. Der stiet nog veul meer moois in!