Piazza Alberto en Roden Proeft, in één woord: fantastisch!

RODEN- Fantastisch was het. Superlatief zelfs. Dat de opening van de vernieuwde parkeerplaats zó’n succes zou worden, had bijna niemand durven dromen. Van parkeerplaats werd trouwens helemaal niet meer gesproken. Hutjemutje stond het op het gloednieuwe ‘Piazza Alberto’, de nieuwe naam van het plein in hertje centrum. En het programma: dat klonk als een klok. Braziliaanse danseressen in sexy pakjes, de protestsongs van zanger Erwin Nieuwhoff, de carambaband van Joris Linssen én de overheerlijk hapjes van het allereerste Roden Proeft festival, maakte dat Piazza Alberto tot laat in de avond tjokvol stond.

Iets met ene hertog Alberto zou architect Frans Beune geïnspireerd hebben om tot het ontwerp van een plein met Italiaanse allure te komen, vertelde Roder ondernemer Emiel van der Heide, die de boel aan elkaar kletste zaterdag. De hertog zou namelijk in vroegere tijden zijn eigen stadsvilla op het plein hebben gehad. Werd iedere ochtend gewekt door muziek die uit de muziekkoepel kwam, zo luidt het verhaal waarvan de waarheid niet helemaal meer te checken valt. Maar dat zal ongetwijfeld iedereen een grote worst zijn. Roden heeft een plein waar je U tegen zegt. Waar het –ook al heb je de boodschappen allang in de auto- heerlijk toeven is op één van de bankjes onder de prachtig groene bomen die hoogstpersoonlijk geplant zijn door de mannen van Alberts Hoveniers, Vos Groenvoorziening en Boomkwekerij Pieters.

Opluchting op het gezicht van wethouder Reint-Jan Auwema. Want o, wat heeft –ie zich verkeken op Project Albertsbaan toen hij drie jaar geleden aan de slag ging als wethouder in Noordenveld. Hoorde zich nog zeggen: ‘laat mij dat project maar doen! Leuk!’ Nou, hij heeft het geweten. Kreeg –ie als jonge, onervaren en onstuimige wethouder zomaar te maken met allerlei figuren die er allemaal wel iets van vonden. De gepassioneerde, maar ongelofelijk eigenwijze mannen van Vander Heide bijvoorbeeld. Ondernemers. Omwonenden. De pers. En o ja, de politiek. “Iedereen had een mening. Ik kan er wel een boek over schrijven”, vertelde Auwema die oud-burgemeester Hans van der Laan even specifiek noemde. Want Hans, die hoe toepasselijk op de dag van de opening 67 werd, heeft er toch maar even voor gezorgd dat de poen op tafel kwam voor de aanpak van de Albertsbaan. “Begin maart 2015 was het. Een plan hadden we, alleen het geld niet. We reden samen –als altijd in slakkengang- naar Assen om voormalig gedeputeerde Rein Munniksma te overtuigen dat het echt geen lullig dorpspleintje zou worden. Dat het een opmaat was naar meer. Een hele centrumvisie zelfs, met regionale uitstraling. Van de Brink tot aan de Westeresch.” Het ijzersterke betoog van Van der Laan deed Munniksma van zijn stoel vallen. De gedeputeerde was om. Met het plan én de doekoes op zak keerden de heren –opnieuw in slakkengang- terug naar Roden. Auwema, die nog zijn bewondering uitsprak voor de leden van de werkgroep, het geduld van de ondernemers, winkelend publiek en de stratenmakers die handmatig 550.000 klinkertjes de grond in getikt hebben, kon zaterdag de laatste regels van zijn boek tikken. Eind goed al goed.

In huize Van der Heide is de Albertsbaan al 20 jaar onderwerp van gesprek aan de keukentafel, zo liet ondernemer Sjors van der Heide, die ook uitgenodigd was om even een woordje te zeggen, weten. Een woordje wel te verstaan. Want Emiel kent zijn vader natuurlijk als geen ander. Die maakt maar van een woordje zo een betoog van een half uur, dacht hij. En dat was niet de bedoeling. Exact drie minuten kreeg hij. Dat Fidel Castro volgens Sjors 3 tot 5 uur nodig had voor een goeie toespraak deed daar niets aan af. Van der Heide ging terug in de tijd. 1990 was het, toen Van der Heide met het plan kwam voor een compleet nieuwe winkelcentrum op de Albertsbaan. Vijf meter boven de grond, parkeerplaatsen eronder. Dat iemand daar ‘nee’ tegen zou zeggen, kon de bevlogen ondernemer zich niet voorstellen. Inmiddels weet hij beter. “Als je toen een jonge vrouwtjesolifant op het plein had losgelaten, je had het flink te eten gegeven, dan had je nu 15 olifanten gehad. Een olifant heeft namelijk een draagtijd van 22 maanden. Maar dit is ook leuk”, grapte de hij op bekende Sjorsiaanse wijze. En omdat de ondernemer als geen ander weet dat het nog niet meevalt om iets van de grond te krijgen, want ieder topidee vraagt om euro’s, stort VDH Vastgoed 3 jaar lang 10 mille per jaar in de kas van de ambitieuze Roder Zakenkring. En die belofte werd onder luid applaus ontvangen.

Ook gedeputeerde Henk Brink kwam nog even vertellen hoe trots hij was op het plein dat –met de bijbehorende centrumvisie- prima als voorbeeld zou kunnen fungeren voor heel Drenthe. Hennie de Hey, die namens de wijkbelangenvereniging in de werkgroep zat, is ook blij met het resultaat. Tot slot sprak Zakenkringvoorzitter Johan Hummel de menigte op de piazza toe, vanaf een briefje dat hij uit de binnenzak van z’n colbert toverde. Hummel had nog wat cadeautjes weg te geven een paar mannen van het allereerste uur: Jan Buiter en Jan Spandaw. Als dank voor hun inzet voor het project als voormalige Zakenkringbestuurders. Een prachtige pentekening van Piazza Alberto. Voor boven de schoorsteenmantel. Burgemeester Klaas Smid kreeg er ook één. Op voorwaarde dat het schilderijtje een ereplek krijgt in het raadhuis. Tegen een uurtje of half 2 was het sloes met de toespraken. Tijd voor muziek, lekkers, heerlijke drankjes én gezelligheid tijdens de allereerste Roden Proeft op Piazza Alberto!