Plaats: K38, Roden

Plaats: K38, Roden
Datum: 6 januari
Tijd: 16.00 uur

RODEN – Met een jeukend lichaam liep Anne Doornbos – ooit gemeentesecretaris, thans raadslid en vooral uitmuntend schrijver en dichter- vrijdagmiddag rond in kunstencentrum K38 in Roden. Hij mocht de nieuwe expositie van de sectie Beeldende Kunst van de Culturele Kring Roden komen openen.  Thema van de expositie was wol, en laat Doornbos daar nou net allergisch voor zijn.
‘Ja, gek he’, zegt Anne, pal voordat hij op moest. ‘Als mijn moeder me vroeger iets van wol aandeed, werd ik zo rood als een kreeft. Mijn lichaam werd bont. De jeuk was niet te harden’, zei Anne. En dus liever geen wol meer voor Anne, die wel beschikt over wol-leveranciers. ‘Ik heb thuis wat leenschapen.  Ik ben Drent in hart en nieren en daarom sta ik hier. En met genoegen hoor.’

Doornbos heeft dan al een rondje door het kunstencentrum gemaakt. Er is van alles, de werken zijn bijzonder gevarieerd. En toch springen de werken van  Janny Smit vooral in het oog. Vooral haar biografie: een rij borsten. ‘Ja, die zijn van mij. Van klein naar groter en van stevig naar wat minder stevig tegenwoordig’, lacht ze. Iets verder hangt nog iets bijzonders van wol: het vrouwelijke geslachtsorgaan. Janny zegt nu niet of dit werk ook autobiografisch is. ‘Bijzonder he, lacht ze.’ Dat is het dus zeker. Ook de andere werken van Smit uit Dwingeloo mogen er zijn. Heel grote objecten bijvoorbeeld, ook die vallen op, zoals ook trouwens de kunst van Joke Blauw er mag zijn, net als het bijzondere werken van Gineke Luiken. Zegt de Ongenode gast, een leek overigens als het gaat om kunst. Hij zal er dus wel weer eens helemaal naast zitten.

Geen leek is de Ongenode gast als het gaat om hapjes. De zoutjes zijn weer dik in orde, net als de drankjes die aangeboden worden. Geert Willems, luis in de pels maar nu mee met ‘vrouw’ Janny, is er bij gaan zitten. Hij is bezig op de IPad en maakt een vermoeide indruk. Piet van ’t Riet niet. Hij heeft een camera op selfiestick en filmt de opening, niet echter voor hij al zijn kennissen een gezegd nieuw jaar heeft gewenst. Ook Jan Smid uit Nietap is er. Uiteraard.  Jan van der Kolk laat zich zien. Hij is verantwoordelijk voor de wekelijkse K38-bijdrage in de Krant. Een opening zonder Monique Stienstra? Lijkt onmogelijk. Datzelfde geldt voor Jelly van den Bosch. Janneke Ulrich opent de middag. Dat doet ze kort. Ze kondigt Anne Doornbos aan. Ulrich ziet er overigens beeldig uit. Niet bekend is of het kekke jasje ook van wol is.

Dan mag Anne los. In het Drents uiteraard. Anne is een bijzonder man. Door alleen al ‘Moi’ te roepen, krijgt hij de lachers op zijn hand. De Anne van het gemeentehuis is een andere Anne dan die buiten dat grote gebouw. Anne zegt zich te verwonderen over de titel van de expositie. ‘Wool is Ciool’. ‘Das Engels, ja. Waarom niet stof is tof? Waarom altijd die Engelse woorden? ‘, begint hij zijn verhaal, dat gaat over kortsluiting. De kortsluiting die kunst kan veroorzaken. Of moet veroorzaken. En uiteraard maakt Anne af en toe een grapje, zoals alleen hij dat kan. Als dank krijgt hij een cadeautje. Het zou wel eens een boekwerkje kunnen zijn.

De aanwezigen, mannen en vrouwtje of vijftig, zestig, vergapen zich vervolgens aan de kunst en struikelen bijna over een tafel die in het kunstencentrum staat. Is iets nieuws: de  actieve tafel. ‘Mensen willen tegenwoordig meer dan alleen naar kunst kijken. Die willen zelf voelen, zelf proberen iets te maken. Dat kan zeker elke zondag tijdens de duur van de expositie aan deze tafel, zegt Stienstra. Voor wie aan die interactieve tafel wil zitten, de expositie ‘Stof is Tof’ loopt nog tot en met 29 januari. Men kan van woensdag tot en met zondag terecht, elke keer vanaf 13.00 uur. En lees vooral de biografie van Janny. Of anders: voel die. ‘Ik hoop overigens dat er nog wel een serietje bij komt hoor’, lacht Janny. En dat hopen we uiteraard allemaal.