Plaats: Mfa, Een

Een OG hoogste punt MFA

Een OG hoogste punt MFA-2Een OG hoogste punt MFA-3Een OG hoogste punt MFA-4Een OG hoogste punt MFA-5Een OG hoogste punt MFA-6Een OG hoogste punt MFA-7Een OG hoogste punt MFA-8Een OG hoogste punt MFA-9Een OG hoogste punt MFA-10Een OG hoogste punt MFA-11Een OG hoogste punt MFA-12Een OG hoogste punt MFA-13Een OG hoogste punt MFA-14Plaats: Mfa, Een
Datum: 10 februari
Tijd: 12.15 uur
EEN – Woensdagmiddag werd het hoogste punt van de multifunctionele accommodatie (mfa) in Een bereikt. En dus rukte wethouder Alex Wekema uit en aten de noeste werkers verschillende soorten stamppot. De Ongenode gast keek toe, at niet maar zag wél dat er iets heel moois in Een ontwikkeld wordt.

Een noviteit in Een, waar de wethouder namelijk te vroeg begon. Dat is merkwaardig, want doorgaans worden ambtenaren nou niet bepaald geprezen om hun snelheid. Wekema was al aan het woord, toen de laatste gasten nog binnen druppelden. De wethouder zou om 12.15 uur beginnen, in werkelijkheid was hij toen al klaar. ‘Op zich niet zo heel verwonderlijk’, analyseerde de uiteraard aanwezige Anne Doornbos nuchter. ‘Het werkvolk stond al vanaf 12.00 uur naar het dampende buffet te kijken. De mannen hadden honger.’
Daar zat natuurlijk wel wat in. Want behalve een obligaat praatje van de wethouder – die de stokoude woordgrapjes over Een nog maar eens uit de mouw schudde- vormde eten de hoofdactiviteit van het gezellig samenzijn. En niet zomaar wat: een uitgebreid stamppotbuffet. Om je vingers bij af te likken werkelijk. Even over de mfa. Eind 2013 stelde de gemeente Noordenveld geld beschikbaar voor de bouw van een mfa. Ergens in een la lag toch nog 1,6 miljoen euro werkloos toe te zien. In het voorjaar van 2015 begon de bouw van deze voorziening met daarin onder meer dorpshuis De Boswal, ruimte voor een nieuwe samenwerkingsschool, een gymzaal, kinderopvang, jeugdsoos en een kantine.

Woensdag waren vooralsnog vooral de contouren van de mfa te zien. En dat alleen al bleek indrukwekkend. Het was nog wat nat – ‘lekt het hier of zo’, schamperde een gast die met zijn leren schoenen in een enorme plas water was gaan staan- maar nu al was te zien dat er prachtige ruimtes gecreëerd worden en dat het gebouw er gewoon mooi uit gaat zien. Het geeft straks nog meer uitstraling aan Een. Zoveel is zeker. ‘Mooi is de betrokkenheid. Echt uniek. Het plan is door de dorpsbevolking zelf ontwikkeld en geldt aan voorbeeld van burgerparticipatie’, zei wethouder Wekema, zijn ogen vooral gericht op het buffet. Want ook een wethouder heeft wel eens honger tussen de middag.

Wekema was al eerder in het gebouw. Hij liep er trots rond. Logisch ook, want zoals de wethouder al aangaf: iedereen zou eens in Een moeten kijken wat je met burgerparticipatie kunt bereiken. ‘Het staat hier geloof ik ergens op het achtergelegen voetbalveld, maar Een heeft laten zien wat je met eenheid kunt bereiken’, zei de wethouder, zo trots als die bekende hond met zeven staarten.
Han Kemker was er ook en tekende al zo’n beetje uit waar straks les gegeven gaat worden. Verder bestonden de gasten uit Geert ‘Kliklak’ Douwes, opdrachtgevers van de gemeente Noordenveld (herkenbaar aan de nette kledij), aannemers en onderaannemers (herkenbaar aan de werkkleding) en vrijwilligers uit Een, de projectgroep/bouwgroep MFA Een en vertegenwoordigers van beide schoolbesturen. Albert Douwsma was er. Anne keek toe en las eens geen Drents gedicht voor, Kemker maakte foto’s, Wekema sprak en at en mensen genoten van de rondleiding door het gebouw.

Ondertussen zaten de aannemers en onderaannemers al lang en breed aan de stamppot. Want ook daarin bleek Een tamelijk uniek. Is het doorgaans zo dat eerst de bobo’s zich tegoed doen aan hapjes en drankjes, in Een was het eerst ruim baan voor de mensen die hard werken aan de realisatie van het nu al prachtige gebouw. Pas toen mocht de wethouder en pas daarna de andere gasten. Schrale troost: er was genoeg. Voor iedereen. Ook voor zij die te laat kwamen door de overijverige wethouder. Er staat wat moois te gebeuren in Een. Kunnen heel wat dorpen en zeker inwoners van die dorpen een voorbeeld aan nemen. In Een doet men. Elders is het vooral klagen. Hulde!