Plaats: VV Roden 30 mei

    image

    Datum: 30 mei
    Tijd: 10.00 uur

    RODEN – Het gaat prima met VV Roden. Althans, als je kijkt naar het aantal kampioenschappen dat binnen de jeugdafdeling gevierd wordt. Ongenode gast ging zaterdag naar de Norgerweg en proefde de sfeer binnen de ‘kampioensvereniging’.

    Een ding weet je zeker als je op zaterdagmorgen naar VV Roden gaat. Piet de Wit is van de partij. Dit keer staat hij niet voor het hok waar jeugdleiders hun ballen door Piet op kunnen laten pompen, maar kalkt hij lijnen. Nodig, want in de middag kunnen ook de meiden van de club- onder leiding van Rene Alberts– kampioen worden. En dus zorgt Piet voor strakke, kaarsrechte lijnen. Zoals we van hem gewend zijn. F1 speelt de kampioenswedstrijd. En dus is leider Jaroen Cazemier best wat gespannen. Achteraf gezien was dat overbodig, want concurrent Marum had eerder die ochtend al verloren, waardoor de titel al een feit was voor er überhaupt een bal getrapt was. Opvallende verschijning is Taco Amsing, inderdaad de broer van Tanja Haseloop. Taco fluit als Roelof Luinge in zijn beste jaren. Kort, gedecideerd en altijd op balhoogte.

    Eerder al die ochtend was Roden F10 kampioen geworden. Best bijzonder, want een deel van de spelers maakte voor de winterstop nog deel uit van Roden F1. En dus zit leider Rene Alberts- niet die van de meiden- als een heuse grootvorst aan tafel in de kantine. Zijn pupillen eten patat, Rene is vooral trots. Naast hem zit Jan Posthumus, ook al trots. De kinderen krijgen uit handen van Hans ‘zonnepaneel’ de Vries een medaille uitgereikt. Hans prijst het team, de inzet en de beleving. Rene knikt en lacht. ‘We hadden de beschikking over precies zeven spelers. Precies genoeg dus. En dus leenden we elke week bij andere teams. Dat ging prima. Dit kampioenschap is terecht’, zegt Alberts, die zelf bij Gomos voetbalt en ook nog eens heel aardig kan biljarten.

    Het eindsignaal klinkt bij F1. Jaroen Cazemier gaat net de schouders nog niet op. Winston (kok) is trots op zoon Maikel en met de titel hebben de kleine talenten veerkracht getoond. Langs de lijn ondermeer ook Albertus Hamstra, die behalve bij zijn eigen zoon ook altijd belangstellend is wat betreft de jeugd van VV Roden. Roden E2 speelt ook. Tegen Gomos. Tegen de ploeg van Han Kemker, in het dagelijks leven directeur van zowel de Hekakker in Norg als de Vlinderhof in Een. Han ziet zijn pupillen met 3-2 winnen, al kruipt hij in de slotfase door het oog van de naald. Want in die fase schiet Roden twee keer op de lat. Leider Gerard Buring stampvoet. Hij had deze laatste wedstrijd van het seizoen graag willen winnen.

    image

    Gezien het aantal kampioenschappen zou je dus kunnen denken dat het allemaal prima gaat binnen de jeugdafdeling. Dat gaat het ook, maar het kan beter al mag je dat- zo schijnt het- niet vinden en zeggen. Neem de accommodatie. Er liggen plannen, dossiers en tekeningen, maar er zal nu toch echt iets moeten gebeuren. Steeds meer kinderen douchen thuis. Soms hebben de teams van VV Roden zelf geen kleedkamer, om de gasten- heel logisch- wel ruimte te kunnen bieden. VV Roden groeit dus misschien wel te snel. Maar: aan de kwestie accommodatie moet gewoon snel iets gebeuren. Gelukkig wordt de oversteek straks aangepakt. Dat scheelt menig ouder hoofdpijn, want het is en blijft een gevaarlijk punt in Roden. VV Roden heeft de wind in de zeilen. Er komt een nieuwe jeugdcoördinator onderbouw en titel na titel wordt gevierd. Dat belooft wat voor de toekomst, althans als de club er in slaagt de spelers voor de club te behouden. Want dat is altijd weer de crux. Vaak gaat vanaf een jaar of veertien. Vijftien werk voor het meisje (voetbal).

     

     

     

    image