Raad in opperbeste stemming het kerstreces in

Raad van Noordenveld

Een kerstsfeertje, ik kan niet anders zeggen. De laatste raadsvergadering voor het kerstreces verliep vrij vlot en de sfeer was goed. De vele versprekingen duiden erop dat het wellicht goed is dat de raad eventjes een maandje ‘vrijaf’ heeft. Een kostelijke avond was het des te meer.

Voor mij begon die kostelijke avond al op de parkeerplaats voor het gemeentehuis. Vanaf daar kon ik Gerbrant Fennema al zien staan. De felrode kersttrui was niet te missen. Die heeft mijn column gelezen, dacht ik zelfverzekerd. Om er vervolgens in de raadszaal achter te komen dat dit niet het geval was. ‘Niet aan toe gekomen. Ik was sowieso al van plan hem aan te trekken.’ Tot zover mijn invloed. Een foto van Fennema in kersttrui staat trouwens op mijn Twitteraccount. Ik mocht helaas geen foto maken van de kerstsokken, die hij na de vergadering trots aan mij liet zien. Flauw zeg.

Burgemeester Klaas Smid bleek – net als de meesten in de raadszaal – in opperbest humeur. Hij opende door te zeggen dat Nanda Emmens (VVD) bezig was met voorlopig haar laatste raadsvergadering. In januari verwacht zij samen met haar Henk een kleine spruit. Ongetwijfeld een vakkundig automonteur. ‘Dit is uw laatste vergadering’, sprak Smid. ‘Nog niet wegzakken!’. Daarnaast feliciteerde hij Jos Darwinkel (Gemeentebelangen). ‘De heer Darwinkel en zijn partner hebben een goede bijdrage geleverd aan de bevolkingsgroei van onze gemeente’, glimlachte Smid, die volkomen gelijk had. Darwinkel is namelijk op 3 december de trotse vader geworden van Julius Jens. Moge hij een keizerlijk leven tegemoet zien.

Smid was in vorm en zou dat de hele vergadering blijven. Niet in de laatste plaats dankzij Jan ten Hoor, die opeens geen snars meer leek te snappen van het automatische stemsysteem. Hij stemde als enige van zijn partij tegen de diverse belastingen en de tarieven van de sportaccommodaties, waarop Robert Meijer (VVD) zich liet ontvallen dat er ‘toch nog één liberaal bij Gemeentebelangen zit’. Even later moest er gestemd worden over de welstandsnota. Ondanks dat Smid vooraf speciaal aan Ten Hoor uitlegde dat één voor is en twee tegen, presteerde Ten Hoor het wederom om verkeerd te stemmen. Hilariteit alom en de pretoogjes van Smid glommen steeds meer.

Even later wilde Emmens (VVD) het college er toe bewegen om het stuk over het oude brengstation te schrappen bij de locatiekeuze gemeentewerf/brengstation. De discussie hierover zou vrij snel doodslaan, maar ik wil u deze oneliner van wethouder Kirsten Ipema niet onthouden: ‘zelfs als het er niet staat, staat het er’. Voer voor de filosofen onder ons.

Gauw verder met de perikelen omtrent duurzaam gas. Epema verweet Ipema de toezegging over duurzaam geproduceerd gas niet te zijn nagekomen. Waarop Ipema Epema erop wees dat door te kiezen voor gas met CO2 compensatie, er flink wat geld werd bespaard. Terwijl Epema Ipema hierop weer wat uitlegde, klonk op de tribune het geluid dat het gas ‘toch allemaal uit één en dezelfde bak komt en er feitelijk geen verschil is’. Ik moest onwillekeurig terug denken aan de tijd dat ik voor Nuon werkte in Hoogkerk. Dat was voordat ik bij De Krant aan het werk was. Wat ik daar deed? Hetzelfde als de andere medewerkers. Mensen die wilden overstappen via een prijsvergelijker wijsmaken dat ze bij ons beter uit waren. En dat overstappen een heel gedoe is enzo. Retentiegesprekken noemden ze dat. Ik noem het liever de kluit belazeren. Hoe dan ook, je kreeg daar pluspunten als je mensen niet alleen wist te behouden, maar ook nog eens een groen contract aansmeerde. Meer geld voor Nuon namelijk. En vooruit, een beetje geld naar het opwekken van groene energie. Wat ik nog weet van mijn glorietijd bij Nuon? De basics van hoe de energiewereld in elkaar zit. Of ik nog een advies heb, zo vlak voor de feestdagen? Zeker. Stap ieder jaar over. En het liefst via een prijsvergelijker. En laat je nooit en te nimmer telefonisch overhalen om het niet te doen. Je bent altijd duurder uit.

Uiteindelijk kon de motie van Epema over duurzaam geproduceerd gas rekenen op te weinig steun, waardoor hij deze – om het maar in mijn eigen woorden te zeggen – ergens kon steken waar de zon weliswaar niet schijnt, maar zich wel af en toe gas ophoopt. Inderdaad: onder de grond.

De raadscommissie die hierop volgde is het vermelden amper waard. Voorzitter Jan ten Hoor verzuchtte voor aanvang hiervan dat er tijdens de oordeelsvormende vergadering gelukkig niet gestemd werd. Er werd op een mooie manier afgesloten. De raad was het er unaniem over eens dat de aankoop van Kanaalstraat 62i te Roden een uitstekend plan is. Iedereen, van coalitie tot oppositie, was het met elkaar eens. Uniek, noemen we dat.

Hiermee komt het politieke jaar 2019 ten eind. Volgend jaar weer met frisse zin er tegenaan. Op weg naar een aantal boeiende en – ongetwijfeld – lange vergaderingen. Eén ding scheelt: ik hoef in de eerste helft van 2020 in ieder geval niet te kiezen tussen een avondje Champions League-voetbal of de gemeenteraad. Voortaan weer mooi op donderdagavond genieten.

Meepraten? Twitter: @MathijsRenkema