Rechter zet streep door ‘huisdierenlijst’

Janke mag prairiehondjes houden

Rechter zet streep door ‘huisdierenlijst’

BOERAKKER – Ze zat toch wel in zak en as, want als het aan de zogenaamde Positieflijst 2015 en 2017 had gelegen, had ze in de zomer afscheid moeten nemen van de door haar zo geliefde prairiehondjes. De rechter zette vorige week echter een streep door die lijst. En dus is Janke van der Kaap uit Boerakker blij. ‘Ik mag ze houden’, jubelt ze oprecht.

‘Ik zit al sinds 2015 in angst of ik mijn vier prairiehondjes mag houden’, vertelt Janke. ‘In 2015 is namelijk de eerste Positieflijst gemaakt. Toen mochten de wallaby kangoeroes blijven. Daar heb ik er zes van. De prairiehondjes stonden op de lijst ‘nog te beoordelen’. Begin dit jaar werd de lijst 2017 gepubliceerd. Die zou per 1 juli ingaan en daarop stond ineens dat prairiehondjes dus niet meer gehouden mogen worden. En dat terwijl de bruine rat, die dezelfde speelstijl heeft als de prairiehond, wél mag terwijl daar van bekend is welke enge ziektes die meedraagt. De Positieflijst deugt dus niet en dat is nu ook wat de rechter heeft bepaald. Gelukkig maar.’

Stichting Platform Verantwoord Huisdierenbezit ging bij het College voor het Bedrijfsleven in beroep. Dat beroep werd gegrond verklaard en daarmee zette het college een streep door de Positieflijst voor zoogdieren 2015 en 2017 die deze zomer in werking zou treden. ‘Een einde aan de Positieflijst is goed nieuws voor het dierwelzijn’, laat Jank weten. ‘Zoals uit de cijfers van de landelijke Inspectiedienst Dierenbescherming al bleek, werden met beide positieflijsten alleen diersoorten verboden die vrijwel geen welzijnsproblemen hebben en succesvol gehouden worden door gespecialiseerde dierhouders. Een verbod zou deze houders – Janke dus ook- hebben verplicht om dierkoppels te scheiden waarmee het welzijn sterk in gedrang zou komen. Problemen die de stichting PVH aan de orde stelde waren dat de beoordeling van de diersoorten plaatsvond door een commissie die grotendeels bestond uit stakeholders. Gevolg daarvan is dat deze commissie niet onafhankelijk is. Bovendien bleken de adviezen voor grote delen gebaseerd te zijn op stellingen uit krantenartikelen, Wikipedia en andere niet-wetenschappelijke gegevens. Dat betekent dat de wetgeving gebaseerd is op informatie waarvan de betrouwbaarheid niet gewaarborgd is. Eind januari heeft de Staatssecretaris van Economische Zaken, met dezelfde adviescommissie en dezelfde methodiek, een nieuwe lijst opgesteld: Positieflijst 2017. Deze lijst zou in de zomer van 2017 in werking moeten treden. Alle soorten die niet op deze lijst staan, zouden per 1 juli 2017 verboden worden. Onder deze verboden soorten vielen bijvoorbeeld de Tammarwallabier, het Perzisch Damhert en de mini-Zeboe, een gedomesticeerd koeienras dat vooral door liefhebbers wordt gehouden. Op een later moment zullen ook lijsten voor vogels, vissen, amfibieën en reptielen volgen. Omdat de beoordeling van deze lijst door dezelfde commissie is opgesteld als die van 2015 en omdat ook dezelfde methode is gebruikt, heeft de uitspraak tot gevolg dat ook deze lijst niet in werking kan treden. ‘Het college heeft duidelijk in haar uitspraak aangegeven dat adviezen die ten grondslag liggen aan regelgeving moeten voldoen aan de eisen van professionaliteit, onafhankelijkheid en transparantie. De adviezen voor de Positieflijst voor zoogdieren zijn uitgebracht door onder meer partijen die principieel tegen het houden van dieren zijn. Niet onafhankelijk dus. De Staatssecretaris kon ook op geen enkele wijze aantonen dat de adviezen gecontroleerd zijn door een tweede onafhankelijke commissie. Daarom mag de Staatssecretaris zich niet op deze adviezen baseren’, legt Janke uit. Het voorstel van het PVH is om in plaats van verboden te komen tot bindende houderijvoorschriften die per diersoort realistische eisen stelt aan hun huisvesting en verzorging. Met deze voorschriften is het mogelijk om de werkelijke problemen aan te pakken.

KADER
Prairiehondjes
Prairiehonden zijn knaagdieren uit de eekhoorn-familie. Ze komen vooral voor op de prairies in Noord Amerika en kunnen zo’n veertig centimeter lang worden. Ze wegen tussen de één en vier kilo en worden doorgaans tussen de acht en tien jaar. Ze eten vooral vers gras, zijn sociaal en vallen op door hun soms hele scherpe blaf…