Rodermarkt Indide met Rik van der Es (1)

Een ondefinieerbaar lawaai dat veel te vroeg door je slaapkamer schalt. Mannetjes met hamertjes die zich uitleven in je bovenkamer, terwijl ze luidkeels en wel heel erg vals, de nieuwste hit van Stef Ekkel en René Karst ‘Liever te dik in de kist’ zingen. Een smaak in de mond alsof je net een bord Sahara-zand hebt leeggegeten. En spieren die nog wat stram zijn van de vele danspasjes tijdens het optreden van Frans Bauer. Je gaat rechtop in de je bed zitten en beseft; De RadioNL Zomertoer was weer fantastisch! Dan volgt ook direct het besef. De vakantie zit er nu toch echt op en over een half uur moet je weer met je broodtrommeltje in de hand op de fiets zitten richting je werk. Het moet allemaal weer gebeuren.

Hoewel de Vereniging voor Volksvermaken Roden eigenlijk geen vakantie kent, het volk vermaken gaat 365 dagen per jaar door, zaten ook wij in een soort van vakantiemodus. Een aantal bestuursleden genoten van hun welverdiende vakantie en (bestuurs)vergaderingen waren niet gepland. Althans, geen vergaderingen in het café. Gelukkig is daar vandaag de dag de moderne communicatietechniek en overleggen we veel via WhatsApp, telefoon en de mail.  Maar toch, het was allemaal wat rustiger.

Dat ‘rustiger’ is er daags na de RadioNL Zomertoer wel af gegaan. Vol gas richten we ons nu op de Rodermarkt. Draaiboek er maar eens bij pakken en eens kijken wat er allemaal in deze periode moet gebeuren. Voor mezelf maak ik vaak To-Do lijstjes. Een simpel overzicht met mijn taken. Zo hoef ik niet steeds het hele draaiboek door te bladeren. Het zijn veelal kleine dingetjes, maar al die kleine dingetjes maken samen wel één grote! Even een nieuwsbriefje naar de bouwgroepen, dan eventjes bellen over de publieksprijs, diverse uitnodigingen versturen, de vele vragen die dagelijks per mail binnen komen beantwoorden, de administratie van de Roder warenmarkt bijwerken, sponsoren uitnodigen voor de reclamekaravaan, de jurybijeenkomst voorbereiden en dan kan ik nog wel even doorgaan met kleine dingetjes. En dit zijn slechts een paar kleine dingetjes die voor mijn rekening komen. Met mij zijn er nog acht bestuursleden die andere vele kleine dingetjes maar ook grote dingen doen! En al die kleine en grote dingen worden weer aan elkaar terug gekoppeld in onze bestuursvergadering.

“Jongens, kom, wie koop’n nog aine mit de jaaz aan”
Maandag 29 augustus togen we met z’n allen naar Café het Hart van Lieveren voor onze 14e bestuursvergadering van het jaar en de eerste na ons halfbakken zomerreces. Op fiets uiteraard! Wij zijn een sportief bestuur! Eén keer per jaar gaan we naar Lieveren om daar te vergaderen. Zoals we dat ook één keer per jaar bij Café Scheepstra in Foxwolde doen, naast onze gebruikelijke vergaderlocaties in Roden. Na een korte evaluatie van het de RadioNL Zomertoer stond natuurlijk de Rodermarkt op de agenda. En gek genoeg viel er niet heel veel over te bespreken. Nog even de laatste puntjes met betrekking tot de promotie op de spreekwoordelijke i. De laatste plooien nog even glad strijken en de opstelling van de parade definitief vastgesteld. Veel meer kwam er niet ter sprake. Een ieder kent zijn taken voor de Rodermarkt en het meeste, zo niet bijna alles, is in de laatste dagen van Augustus natuurlijk allang geregeld.

Tijd voor ontspanning aan de stamtafel, de plek waar het meestal gebeurt! Tijdens de vergadering worden draaiboeken doorgenomen, problemen besproken en taken verdeeld. De echte ideeën en/of oplossingen komen meestal in het veld of aan de stamtafel na een vergadering naar boven drijven. Al was de inbreng van de na-vergadering deze keer toch wat matig te noemen. Maar goed, er waren dan ook geen problemen. Ook in Lieveren werd de vergadering afgesloten met de legendarische afsluiter van oud-bestuurslid Thomas Speerstra. Thomas heeft het bestuur van Volksvermaken na 31 jaar (!!!) in 2004 verlaten en was er dus al zes jaar uit toen ik in 2010 mijn intrede maakte. Zijn woorden “Jongens, kom, wie koop’n nog aine mit de jaaz aan” werden toen en worden vandaag de dag nog steevast aan het eind  van elke vergaderavond herhaald.

Vakantie-modus uit
Niet alleen voor ons maar ook voor de wagenbouwers is de vakantie afgelopen. En de vakantie is over het algemeen ook bij de wagenbouw een tijd dat niet alles op volle toeren draait. Natuurlijk zijn er altijd nog een paar fanatiekelingen die zich tijdens de vakantie in het zweet jagen maar het gros van de bouwers grijpt deze tijd aan voor een rosétje aan het Gardameer, een cerveza aan de Costa del Sol of slingert de barbecue aan op de camping in Annerveenschekanaal, off all places.

Bij terugkomst in Nederland kan de vakantie-modus uit en de wagenbouw-modus weer aan. En dan is het slik, die Rodermarkt komt nu toch wel heel dicht bij! Ook een beetje het nadeel van een late vakantie. Maar hoeveel er nog moet gebeuren en hoe kort dag het nog is, een Rodermarktwagen komt altijd af. Altijd! Weet ik uit ervaring. Ik ben zelf een viertal jaren betrokken geweest van de wagenbouw van de Aktiviteiten Vereniging ‘75. In die vier jaar heb ik hooguit vier keer een schroef in een plank geboord, acht spijkers in het hout geslagen en drie keer een balkje doormiddel gezaagd. Ik ben namelijk niet zo’n hele goede timmerman. Ten tijde van mijn geboorte in augustus 1984, de ouderen onder u kunnen het zich wellicht nog wel herinneren, was er een grote schaarste aan rechter handen. Ik heb daarom destijds twee linker handen gekregen.

Gelukkig heb ik andere kwaliteiten. Als zoon van een horeca-uitbater was mijn taak al snel duidelijk. Er voor zorgen dat de bouwers geen kostbare tijd zouden verspillen aan het heen en weer lopen naar de koffiepot of koelkast. Daaraan gekoppeld de boekhouding van de wagen en de nodige hand en spandiensten. En de spijkertjes door de dahlia’s heen drukken kon ook geen kwaad.

Op de donderdag voor de Rodermarktparade worden de dahlia’s altijd geleverd waarna het bloemprikken kan beginnen. Daarvoor zijn vele extra handen nodig en die hadden we destijds ook. Helaas niet altijd genoeg om de wagen op een enigszins fatsoenlijke tijd af te hebben.  In mijn eerste jaar werd het direct nachtwerk. Terwijl  de mannen van de toenmalige Meester de Vriesschool (zij bouwden op een locatie verderop, hadden het werk erop zitten en kwamen op de weg naar huis nog eventjes bij ons aan waaien) de grootste lol hadden aan onze bar en daar het ene na het andere pilsje wegtikten, waren wij nog druk aan het bloemprikken. Om 06:00 uur was er nog een zeer select gezelschap over en was het tijd om te stoppen. Na een korte maar zeer verkwikkende nachtrust van welgeteld één uren in de ‘Gele Pukkel’, de caravan van AV, stonden we om 07:00 uur weer op de steiger om verder te prikken. De rest dan. Ik ging koffie zetten. De wagen kwam natuurlijk af. Zoals ik al zei, een wagen komt altijd af!

Rondgang langs de bouwgroepen
Om de bouwgroepen toch nog even te motiveren voor die laatste weken en natuurlijk te belonen voor het harde werk brachten wij ze dinsdag 30 augustus allemaal een aantal traytjes gerstenat, priklimonade en flessen gegist druivensap. Aangeboden door onze sponsoren. Om 19:00 uur eerst even het jaarlijks terugkerende fotomomentje en dan op pad! Het was voor ons ook alweer een aantal weken geleden dat we de bouwgroepen hadden bezocht en we hadden dan ook geen idee hoe ze ervoor zouden staan. Dat verschilde nogal. Bij de ene bouwgroep moet nog veel gebeuren, de andere loopt voor op schema. Maar eigenlijk is dat een conclusie die we elk jaar trekken. Het is tijdens een rondgang langs de wagens vooral leuk om te zien met wat voor enthousiasme de bouwgroepen aan het bouwen zijn. Overal worden we hartelijk ontvangen, daar zullen de traytjes bier ongetwijfeld een rol in spelen, en krijgen we uitleg over de bouw van de wagen. Met trots vertellen de bouwgroepen over de nieuwe technieken die ze dit jaar hebben bedacht en toepassen op de wagens. Technieken die vaak niet te zien zijn voor de toeschouwers langs de kant van de weg. Daarom is het zo mooi dat alle Rodermarktwagens op zondag 25 September van 10:00 tot 16:00 ter bezichtiging staan op de Albertsbaan. Daar kun je op alle gemak de prachtige details van de een Rodermarktwagen zien.

Na afloop van onze rondgang sloten we ons op het terras van het Wapen van Drenthe aan bij de plaatselijk horeca en Jaarbeurs van het Noorden. Het was al een tijdje zo goed als zeker, maar die avond is het officieel beklonken; We krijgen weer één munt tijdens de Rodermarkt! Zo hoort het ook! De Rodermarkt is ook één! Samen. Horeca, Jaarbeurs, gemeente, wagenbouwers, rode kruis, vele honderden vrijwilligers, volksvermakers en natuurlijk de tienduizenden mensen die Roden in die week dagelijks bezoeken. Samen maken wij al jaren de Rodermarkt tot een topfeest! En samen gaan we dat de komende jaren voortzetten!!!

rik1rik2rik4rik5rik6rik7