Simone Krijgsman heeft een passie voor tuigpaarden

‘Ik kon uren blijven kijken naar de verrichtingen van de paarden’

NORG – Met een mooie en bijzondere dubbelexpositie van Simone Krijgsman uit Norg met de titel ‘Out the old, in with the new’ was het de afgelopen maand genieten in Koffie en Theetuin Zunneschien in Veenhuizen. Deze expositie bestond feitelijk uit twee tentoonstellingen. In de eerste week ‘Action’ uit 2018 met tuigpaarden in actie op diverse concoursen die elke week steeds meer transformeerde naar de ‘Prijzen en Praatjes’ uit 2021 waarbij tuigpaarden werden geshowd op de Centrale Keuring in Norg.

‘Het was veel werk om elke week foto’s te vervangen en weer mooi gerangschikt te krijgen op de muur. Het was echter het intensieve werk meer dan waard. Ik heb op deze expositie veel positieve en bemoedigende reacties gehad. Dit is voor mij zeker een extra grote stimulans om hiermee door te gaan.’

Als op deze dinsdag 27 juli De Krant op de deurmat valt, kan er geen verhaal geschreven worden over het jaarlijkse traditionele tuigpaardenconcours in Norg. Sinds 1987 organiseert Stichting Norgermarkt Concours al aangespannen paardenevenementen in het dorp. Al eerder werd het ringsteken op 3 juli geannuleerd en daaraan kan nu het nationaal tuigpaardenconcours aan worden toegevoegd. Het regionaal tuigpaardenconcours op zondag 5 september op de Brinkhofweide in Norg blijft wel staan, zegt de organisatie. Het nationaal tuigpaardenconcours is een hippisch gebeuren van hoge kwaliteit. Toppers uit het gehele land komen graag naar Norg om deel te nemen aan het avondconcours. Dit concours kent een traditionele afsluiting met een onderdeel waarin een groot showelement is opgenomen onder de naam ‘Het sprookje van Norg’. Publiek is altijd in groten getale aanwezig op dit evenement.

Simone Krijgsman kan het enthousiasme van de organisatie goed begrijpen. ‘Ik heb in de afgelopen jaren vele tuigpaardenconcoursen gevolgd in het hele land, zoals bijvoorbeeld Kleintje Rodermarkt, CH Groningen, CH Dokkum, CH Het Zuidenveld, Stratenconcours Rolde en Indoor Beilen. Elk concours heeft zo zijn eigen karakter en sfeer. Zo ook het juli concours in Norg, wat ik als een groots concours beschouw. Als je naar binnen wandelt is het al indrukwekkend. Het enorme grote terrein met tribunes en de VIP-tent aan drie zijden, massaal toegestroomd publiek in afwachting van de beste rijders en tuigpaarden op regionaal en nationaal niveau. Bovendien, het publiek in Norg leeft enthousiast mee. Je hoort het als een paard fantastisch loopt in de ring of wanneer er een publieksfavoriet binnenrijdt. Elders in het land is het publiek een stuk gematigder. Hier is de interactie van het publiek met de menners veel groter.’

Zonder twijfel is de jubileum editie van Het Sprookje van Norg in 2017 ter ere van het 40-jarig jubileum van het concours, het mooiste op dit gebied wat Simone Krijgsman heeft gezien. ‘Elke discipline had drie vierspannen en paarden onder zadel afgevaardigd, zodat het totaal aantal paarden in de baan veertig was. Meerspanrubrieken zijn mijn favoriete rubrieken en daarvan zijn vierspannen voor mij het mooiste wat er is. Het absolute hoogtepunt was voor mij het moment dat zangeres Ellen Jannink een lied zong van Leonard Cohen. Dat ging bij mij echt door merg en been.’

Van kinds af aan heeft de paardenwereld Simone Krijgsman al geboeid. Nabij haar ouderlijk huis, achter een hertenkamp ontdekte zij al vroeg de plaatselijke manege. ‘Als ik de hond moest uitlaten ging ik vaak langs op de manege en kon daar uren blijven kijken naar de verrichtingen van de paarden. Ik begreep niets van al die kreten, zoals ‘bij C grote volte naar links’, maar ik vond het prachtig om te zien. Op een gegeven moment vonden mijn ouders dat ik ook maar les moest krijgen. Dus ging ik als klein meisje op rijles. Mijn favoriete paard op de manege was Blue, een oud circuspaard, die duidelijk zijn kunstjes nog niet vergeten was. Bij Blue werkte het zo, dat je hem voor de les eerst een paar suikerklontjes moest geven. Vergat je dat, dan gooide hij je er onherroepelijk van af tijdens de les. Dat is mij ook een paar keer overkomen. Kreeg hij wel zijn suikerklontjes, dan was hij het braafste paard in de bak en deed precies wat je wilde. Op mijn achtste zijn we verhuisd naar het noorden van het land naar een oude boerderij op het Groninger platteland. Er werd een jonge stamboekpony voor mij gekocht op de Zuidlaardermarkt. Een fel en temperamentvol beest waar ik moeilijk mee overweg kon. Maar ik kwam erachter dat die wel geschikt was voor de fok. Ik heb toen een officiële stamboek fokstal opgezet. Als 14-jarige kreeg ik complimenten op keuringen dat ik het goed deed. Aan deze prachtige paardenwereld kwam voor mij abrupt een einde toen ik een vervolgopleiding ging doen en het huis uit ging.’

Die periode zonder paarden heeft voor Simone Krijgsman lang geduurd. Enige jaren geleden begon het vlammetje toch weer te branden. Medio 2017 begon het toch weer te borrelen tijdens De Paardenshow in Peize, toen de tuigpaardenrubrieken verreden werden. ‘Het raakte me weer. Een week later ben ik naar het tuigpaardconcours in Exloo gegaan. Vanaf het moment dat ik het hele gebeuren in de buitenbak zag, de tuigpaarden zo deftig zag draven met de elegante rijtuigen erachter, de muziek, de speaker die alles van commentaar voorzag, de stijlvolle kleding van de rijders en rijdsters, het publiek, de sfeer, viel alles ineens op zijn plek. Sindsdien ben ik de tuigpaard concoursen blijven bezoeken en heb dat gecombineerd met mijn hobby fotografie.’

In de periode medio 2017 – 2019 werden maar liefst een kleine honderd tuigpaardenconcoursen in het gehele land bezocht. Vanaf de zijlijn worden de plaatjes geschoten voor het fotoalbum en de fotopagina op Facebook (https://www.facebook.com/SimoneKrijgsmansPhotoGalleries). Inmiddels staan er enkele duizenden foto’s digitaal opgeslagen. ‘Net zoals veel andere paardensportfotografen, werk ik met een 200mm telelens, dus erg dichtbij hoef ik niet te staan. Ik sta altijd achter de dranghekken tussen het publiek in. Ik heb inmiddels ontdekt dat mijn fotografiestijl een andere is dan bijvoorbeeld de fotografen in de ring, die vooral de showdraf van het tuigpaard optimaal op de foto willen laten uitkomen. Het gaat mij bijvoorbeeld ook om de sfeer en kenmerken van het evenement zelf. Dat vind ik nu juist het leuke aspect hiervan. Op het voorterrein van concours Het Zuidenveld Dalen zag ik ineens een lege concourswagen staan waar een jasje, een bolhoed en een paar handschoenen op de zitting lagen. Ik vond het een mooi stilleven. Voor mij is het maken van foto’s op tuigpaardenconcoursen het mooiste wat er is. ‘Daarnaast wil ik graag mijn fotografische vaardigheden verder uitbreiden door ook naar andere evenementen te gaan. Maar ook een paard in de wei is mooi om te fotograferen.’