Susan verkoopt schilderijen om haar uitvaart te betalen

‘Ik kan niet anders dan het beste ervan maken’

NORG – Het afgelopen jaar zat het Susan Hin beslist niet mee. Haar man overleed aan een herseninfarct, hun spaarpot raakte op door de begrafeniskosten, ze moest gedwongen haar huurhuis uit en alsof dat nog niet genoeg ellende was werd er in het voorjaar bij haar kanker geconstateerd met uitzaaiingen. De boodschap was duidelijk. ‘U bent uitbehandeld en we kunnen alleen nog aan pijnbestrijding doen,’ was de mededeling in het ziekenhuis.

Susan wil met een digitale verkoop van haar schilderijen geld inzamelen om haar eigen begrafenis te betalen. Zelf zijn haar eigen financiële middelen ontoereikend om een goede begrafenis te regelen. ‘Zo hoop ik mijn laatste wens te kunnen realiseren. Wie wil kan mij helpen. Op de website van www.ilonamolenaar.nl komt een ieder via een klik op ‘nieuwtjes’ op de kunstgalerij van mij terecht. Ik weet dat ik kom te overlijden, alleen wanneer dat weet ik niet. Ik hoop dat God mij nog enige tijd zal geven.’Susan is strijdvaardig, geeft niet op en laat zich zien als een sterke, spontane, avontuurlijke vrouw die nog volop van het leven geniet. Bij Ilona Molenaar in Norg is zij wekelijks creatief aan de slag met schilderen. Ilona Molenaar heeft een praktijk atelier voor NAH. Dat staat voor mensen met een niet aangeboren hersenletsel. ‘Na het krijgen van een plotselinge handicap vallen veel activiteiten weg die voorheen heel normaal waren. Werk, privé, school, hobby’s, sport, alles wordt anders. Zo is Susan ook bij mij terecht gekomen. Zij heeft het schilderen opgepakt en doet dat beslist niet onverdienstelijk. Omdat wij in onze groep haar situatie kennen hebben we besloten niet bij de pakken neer te zitten en samen met haar aan de slag te gaan. Dit om in ieder geval haar begrafenis goed te organiseren, want dat is een wens van haar.’

Susan is Amerikaanse, geboren en getogen in de omgeving van San Francisco. Mijn levensverhaal is best wel bijzonder,’ zegt Susan. ‘Mijn moeder komt uit Den Helder en mijn vader uit Ierland. Ze hebben elkaar leren kennen tijdens de Tweede Wereld Oorlog in Alaska. Hij was spion voor het Amerikaanse leger en zij secretaresse. Ik heb veel gereisd in mijn leven. Heb in Rusland een reisbureau gehad en leerde mijn man kennen tijdens Thanksgiving. Hij was op familiebezoek in Amerika. Eigenlijk is hij een achterneef van mij. De liefde bracht mij in 1995 naar Nederland. Ik was toen 49 jaar. Inmiddels ben ik bijna 74 jaar. Toen ik in Nederland kwam wonen vond ik het moeilijk om een baan te vinden, vaak was ik eenzaam. Ik raakte in een depressie nadat mijn man een herseninfarct kreeg. Later overkwam mij hetzelfde. Tijdens de revalidatie in het WZA kwam ik in aanraking met creatieve therapie en begon ik met schilderen. 14 jaar geleden ben ik in Norg bij Ilona terecht gekomen. Ik werd weer gezien en gerespecteerd. Door te schilderen vertalen mijn emoties zich op het doek. Het geeft mij plezier en ik heb mijzelf weer teruggevonden. Ik mocht zijn wie ik was, mijn schilderijen kwamen op exposities terecht en mijn werk werd gewaardeerd.’

Vanuit de praktijk van Ilona Molenaar is het idee ontstaan om voor Susan een expositie te organiseren waarin haar schilderijen te koop zijn om zo haar laatste wens te realiseren. Onlangs werd er al voor genodigden een bijzondere expositie georganiseerd bij Kunsterf Norg. Susan Hin: ‘Een mooie goede start waar een begin is gemaakt met de verkoop van mijn schilderijen. Weet je, mijn zoon en dochter wonen in Amerika en kunnen in deze coronatijd niet over komen vliegen. Dan kan ik niets anders doen dan er zelf maar het beste van maken en een goede begrafenis voor mijzelf regelen.’ Ilona Molenaar hoopt dat veel mensen op haar digitale kunstgalerij gaan kijken en besluiten een schilderij te kopen.’ Wij allen gunnen het haar dat er voldoende middelen komen om haar uitvaart te betalen. En haar schilderijen zijn echt fantastisch. Kleurrijk, uitbundig, herkenbaar, divers van stijl en thema. Wie ze ter plekke wil bekijken moet maar even bellen voor een afspraak,’ laat Ilona nog weten.