Volksvermaken heeft er ‘twee beste klussen’ bij

roden volksvermaken nw pakken

Alles in het teken van Rodermarkt

RODEN – Over een paar dagen is het september. En wie in Roden september zegt, zegt automatisch Rodermarkt. En wie Rodermarkt zegt, denkt automatisch aan Volksvermaken. Want zij – en niemand anders- nemen het merendeel van het programma voor hun rekening. Dat deden ze al jaren, maar dit jaar hebben ze er twee taken bij: het organiseren van de paarden- en warenmarkt. Voorwaar geen eenvoudige opgave. Maar wees gerust; volgens voorzitter Jan Tiesinga komt het allemaal goed. Het is vanaf nu nog slechts een kwestie van wat losse eindjes aan elkaar knopen.

‘Inderdaad, we hebben er twee beste klussen bij. We hebben de klussen aangenomen omdat we het liever zelf doen dan dat een externe partij ingeschakeld wordt. Bovendien waren een aantal mensen uit ons bestuur meteen enthousiast en krijgen we hulp van ondermeer een Cor Emmens en een Albertus Hamstra. Wat betreft de paardenmarkt werken we dit jaar opnieuw met premies. Per aangevoerd paard of pony wordt die verstrekt. Klopt, dit jaar is er extra aandacht voor het welzijn van de dieren. De warenmarkt is vol. Ik kan je melden dat er zestig of misschien wel zeventig mensen op de wachtlijst staan. Bij die markt rijgen we overigens hulp van de twee voormalige marktmeester. Organisatorisch hebben we dat prima in orde en dus kunnen we het er ook bij doen. Neemt niet weg dat we na de Rodermarkt wel gaan kijken wat nou echt de kerntaken van onze vereniging zijn. We doen wel heel veel ondertussen. ‘Ach, dat regelt Volksvermaken wel’, hoor je wel eens. Daar gaan we na september eens goed voor zitten.’

Voor Tiesinga en zijn bestuursleden staat alles in het teken van Rodermarkt. De mannen zijn er dagelijks mee bezig. Tiesinga tovert een A4’tje tevoorschijn. Daarop staan de taken die Volksvermaken voor zijn rekening neemt. Voor de duidelijkheid: het papier staat (bom)vol. ‘Onze taken zijn divers. Dat gaat van het bedenken van het motto van de parade tot het bijscholen van verkeersregelaars. Van het uitdelen van brandblussers tot het halen van de bloemen voor op de wagens. De collecte moet geregeld worden en er is voortdurend contact met de gemeente, met het bestuur van de Jaarbeurs en de horeca. De kermisexploitanten moeten al vroegtijdig benaderd worden. De tientjesverloting moet in orde gemaakt worden. Zand voor de kortebaan op de weg, van de weg. Prijzen voor de winnaars van de oriënteringsrit en de draverij. Drinken en bloemmonsters brengen naar de wagenbouwers. Er is elke dag wel wat te doen. En wij willen alles perfect in orde hebben. Zo zijn we. We organiseren veel en als er iets misgaat word je er op aangekeken. En dus proberen we echt alles om de activiteiten perfect te laten lopen.’

Nieuwtjes? Die zijn er. Zo doen er bijvoorbeeld ‘maar’ 24 paarden mee aan de kortebaan in plaats van de gebruikelijke 26. Heeft met landelijke regels te maken. Maar veelal draait het tijdens Rodermarkt om traditie. ‘Het is ook moeilijk om dingen af te stoten of te vervangen door iets nieuws. Wij hangen zelf ook aan traditie. Toch moet je ook vooruit denken. Dat doen we het hele jaar door. Het is niet zo dat we in augustus eens beginnen na te denken over de Rodermarkt. Integendeel, we zijn er continu mee bezig Ideeën hebben we wel. Meer entertainment tijdens de markt bijvoorbeeld. Probleem van tegenwoordig is wel dat het steeds moeilijker wordt om iets te organiseren. De regels en eisen die gesteld worden nemen immense vormen aan. Je wordt er wel eens moedeloos van.’

Ondertussen merken ook de Volksvermakers dat Rodermarkt weer echt begint te leven. ‘Dat zie je bij de bouwers. Het enthousiasme is groot. Dat moeten we ook niet vergeten: de voorpret op het evenement is al heel groot. Er ontstaan vriendschappen bij het bouwen van wagens. De saamhorigheid is groot. Dat is elk jaar weer heel leuk om te zien. Dan weet je ook waar je het voor doet. Natuurlijk is het organiseren van al deze activiteiten een enorm karwei. We doen het met allemaal vrijwilligers voor dorp en zeker ook omgeving. Wij hopen het nog jaren te doen, hoe druk het ook is.’