Wij zijn Noordenveld

Alstublieft, een pagina voor iedereen geschreven.
Voor en door Noordenvelders.
Iedereen wil gelijkwaardig behandeld worden, overal gebruik van kunnen maken en overal aan mee kunnen doen. Dat klinkt logisch en vanzelfsprekend. Noordenveld wil een inclusieve gemeente zijn. Zonder beperkingen en belemmeringen voor wie dan ook. Een samenleving waar iedereen kan meedoen. Inclusie gaat over alle terreinen van het leven.
In Noordenveld moet iedereen mee kunnen doen, welkom zijn, geaccepteerd worden, niet uitgesloten worden, waardering krijgen, een goed leven hebben. Jong of oud, wie je ook bent en waar je ook vandaan komt.
Er zijn verschillende redenen waarom mensen worden uitgesloten van volwaardige deelname aan de samenleving. Bijvoorbeeld door een beperking, leeftijd, etnische herkomst, gezondheid, eenzaamheid, genderidentiteit, mantelzorg, armoede of laaggeletterdheid.
Door mensen bewust te maken van deze problematiek kunnen we samen met elkaar aan de slag om het leven in Noordenveld nog mooier te maken dan dat het al is. Rekening houden met elkaar, respect en acceptatie, daar draait het om.
Met deze regelmatig terugkerende pagina met de titel ‘Wij zijn Noordenveld’, willen een groot aantal organisaties bewustwording voor een inclusie samenleving op een informatieve wijze onder de aandacht brengen. De verhalen op deze pagina komen in samenwerking tot stand tussen betrokken organisaties en De Krant.

Wij wensen een ieder veel leesplezier.

Woorden van betrokkenen

De Seniorenclub Norg wordt wekelijks begeleid door Gert van der Waal. Hij is door Welzijn in Noordenveld ingehuurd om de uitvoering van deze groep te ondersteunen en te begeleiden. De Seniorenclub telt dermate veel kwetsbare ouderen dat alleen ondersteuning met vrijwilligers niet haalbaar is. ‘Vrijwilligers helpen mij wel mee om de Seniorenclub draaiende te houden, maar de algehele uitvoeringsorganisatie komt op mij neer,’ zegt hij.

Vanuit WiN is er ondersteuning van buurtwerker Bob Hulshof. ‘Niet alleen in Norg organiseert WiN dergelijke laagdrempelige ontmoetingsactiviteiten voor kwetsbare ouderen. Ook in Veenhuizen geeft WiN ondersteuning aan het project Bij de Buren en is onlangs een start gemaakt met Trefpunt De Schans in het dorpshuis van Een. De organisatie van elke activiteit voor kwetsbare ouderen is maatwerk en dus niet overal gelijk in uitvoering. Dat hoeft ook niet want zo krijgen we een divers pakket aan mogelijkheden en kan de deelnemer ook een keuze maken om daar heen te gaan wat het beste bij hem past.’

Gert kent de deelnemers door en door. ‘Ik doe niet alleen de activiteit. Maar bel ook even op als er iemand jarig is en onlangs zat iemand omhoog omdat die niet naar Assen kon voor een vaccinatieprik. Ik vind het gewoon hartstikke mooi werk. Ik leg contacten, maak een praatje, leg verbindingen tussen deelnemers. Het is gewoon goed om te zien als deelnemers groeien in hun zelfstandigheid en weer nieuwe sociale contacten opdoen.’ Op het moment dat er onderling afspraken over koffie drinken of een uitje worden gemaakt, is ons doel geslaagd.
WiN werkt veel samen met veel verschillende organisaties. Van zorgorganisaties, huisartsen tot buurt- en dorpsverenigingen. Na een signaal over bijvoorbeeld eenzaamheid vanuit Icare of de huisarts leggen buurtwerkers contact. Soms komt het tot een huisbezoek. ‘Daar bespreken we alle mogelijkheden voor deelname aan een activiteit. We bespreken dan niet alleen de wensen, maar kijken ook naar alle andere mogelijkheden. Ook regelen we randgebeuren als vervoer en de deelnemersprijs. Daarnaast steken we tijd in de eerste contacten met de groep. Zo stellen we deelnemer op het gemak en helpen ze op die manier de drempel over om weer actief te worden in de samenleving. Iedereen doet mee is in dit geval een goed motto van de gemeente Noordenveld die we met elkaar onderschrijven,’ laat Bob Hulshof weten.

De Seniorenclub in De Brinkhof gaat het gehele jaar door. Ook in de zomerweken dus. Wie meer informatie wil kan met het Servicebureau van WiN bellen. Er wordt dan contact gelegd met Gert van der Waal voor een kennismaking.
Telefoon WiN 050 317 65 00.

‘Waardering voor wekelijkse uitstapje naar de Seniorenclub’

Officieel heet ik Wesselina Veenstra, maar de meeste mensen kennen mij als Liny Oosting. 91 jaar ben ik nu. Vroeger hadden mijn man en ik een bakkerij in Engelbert. In de 42 jaar dat we getrouwd waren zijn we 24 jaar lang bakker geweest. Dat was een drukke tijd, veel werken, altijd maar mensen over de vloer en weinig vrije tijd. Ik heb 10 jaar gevent met brood langs de weg. De zondag was voor ons beiden de enige dag die we voor ons zelf hadden. Samen ontbijten, rustig aan doen en in de middag er op uit. Dat was de leukste dag van de week, dan waren we met z’n tweetjes.’
Nadat het werkzame leven erop zat, werd er in Norg een huis gekocht. Liny Oosting woont daar nog steeds. Op 71-jarige leeftijd is haar man overleden en sinds die tijd staat zij er alleen voor. ‘Ik woon hier nu 22 jaar en hoef hier wat mij betreft niet weer weg. Ik red mij wel, ook al is dat soms niet gemakkelijk. De boodschappen worden tweewekelijks door een neef en nicht gedaan, koken doe ik nog zelf en ook de tuin doe ik nog steeds. Je wordt wel steeds ouder en dat merk je wel. Ik word al kleiner, ik krimp, heb pijn en ik heb minder lucht en ben sneller moe. Oud worden is mooi, maar komt met gebreken. En alleen zijn verveeld. Als het regent kan ik geen kant op,
muren vliegen op mij af.’
Wie met Liny Oosting spreekt kan rustig achterover gaan leunen. Verhalen komen en gaan, anekdotes vliegen over en weer. Leuke verhalen ook. Vooral over de vele reizen die zij met haar man met de camper hebben ondernomen naar bijvoorbeeld de Noordkaap. Minder leuke verhalen zijn er ook. Zoals over de Engelse ziekte waar ze als klein kind mee te maken kreeg. ‘Het duurde lang voordat ik kon lopen. Mijn moeder heeft mij in een kistje opgevoed en die zette zij in de woonkamer neer op een stoel tegen de muur aan zodat ik niet omviel. Mijn moeder kon ook niet de hele tijd op mij letten. We waren met 5 meisjes thuis en ze had ook haar werk nog. Gelukkig kreeg ik goede medicijnen en zijn mijn benen na twee jaar recht komen te staan.’
Altijd alleen zijn heeft ook zijn keerzijde. In de buurt is er gelukkig een aantal mensen dat Liny kent en er wordt regelmatig gegroet wanneer ze voor het raam in haar woonkamer naar buiten kijkt. ‘De dokter zegt dat ik in beweging moet blijven. Daarom wil ik mijn huishouden ook nog steeds zelf doen. En ik wandel soms het paadje voor mijn huis af. Ik pieker wel veel en als ik stil zit en veel praktiseer dan vind ik het niet leuk meer. Dan denk ik aan mijn man en hoe goed we het soms hadden. Dan huil ik lang en stilletjes. Dan vind ik het leven niet leuk meer en hoop dat het snel over is. 100 jaar, dat hoef ik wat mij betreft echt niet te worden.’
De signalen over eenzaamheid werden via Icare Norg en de huisarts opgepikt door het welzijnswerk. Na een activiteit bij Beweegdorp Norg kwam vervolgens de Seniorenclub van Welzijn in Noordenveld op de donderdagmiddag in De Brinkhof in Norg in beeld. Al twee jaar achtereen bezoekt Liny deze activiteit. ‘Ik word elke week opgehaald door vrijwilligster Janke en dan gaan we koffiedrinken en met elkaar praten. Soms hebben we stoelgymnastiek, iets creatiefs, bingo of komt er iemand iets vertellen over een onderwerp. Het mooiste is toch dat ik even mijn verhaal van de afgelopen week kan vertellen en naar anderen kan luisteren. Kijk, dan hoor je nog eens wat. Voor mij is dit het enige moment in de week dat ik er op uit ben.
Ik vind mooi dat dat kan.’