De kantine van Pelikaan S, Roden en Peize de grens over

Wat u beslist moet weten over het komende voetbalseizoen
REGIO –  Vol vertrouwen en optimisme beginnen zaterdag en zondag de regionale amateurclubs aan weer een nieuw voetbalseizoen. Zoals elk jaar wordt ingezet op het linker rijtje, is een periodetitel toch wel het doel en krijgt de jeugd de kans. De trainer is top en de club heeft de zaken goed voor elkaar. Tot dat drie wedstrijdjes op rij worden verloren. Dan blijkt de trainer toch geen chemie met de groep te hebben en worden jeugdspelers toch te snel voor de leeuwen gegooid. De bal gaat weer rollen. Wat u beslist moet weten over het naderende seizoen.|

De notabelen van de KNVB waren het snel eens: Peize en Roden gaan maar richting Friesland dit jaar. Keer wat anders. Of dat beter is? Mwah, dat valt te bezien. De tegenstanders – neem een DTD- spreken amper aan en in de Friese klasse geldt het aloude adagium: alles begint met inzet en fysieke kracht. Peize en Roden zullen zich daar tegen moeten wapenen. Pas bij minstens zoveel inzet geeft de individuele klasse de doorslag. Kwalitatief- puur voetbaltechnisch dus- moeten zowel Roden als Peize een rol van betekenis kunnen spelen. Een periodetitel moet er inzitten. Maar ach, waarom eigenlijk? Neem Roden. Dat verdiende vorig seizoen de nacompetitie om er in de eerste wedstrijd in Tweede Exloërmond helemaal niets aan te doen. Waar voetbal je dan voor?

Gomos gaat kampioen worden. Kan niet anders. Met minder neemt trainer Wim Bakering- woonachtig op het mooiste plekje van Norg- geen genoegen. Zijn eerste seizoen was succesvol. Hij gaf Gomos terug aan de club. Of beter: er is weer sympathie voor de hoofdmacht. Want dat was onder professor Rutten – veel geschreeuw, uiteindelijk een beetje wol- wel anders. Hoewel het tweede seizoen altijd als lastiger wordt beschouwd, zal Bakering met minder dan de titel geen genoegen nemen. Moet ook, anders gaat de oefenmeester zich ergeren aan het niveau. Wil Gomos Bakering aan zich binden, dan moet het promoveren. De voetballers hebben wat dat betreft het lot van de trainer in handen.

TLC zet in de op de jeugd en zette dus ook maar een jeugdige trainer voor de groep. Of dat verstandig is? Wellicht was een echte leermeester beter geweest. Een type Johan Wardenier. Let wel; een type Wardenier, want Johan zelf ligt tegenwoordig wat minder bij de club waar hij toch ooit successen vierde. Met een volgens de clubleiding prima lichting jeugdspelers moet TLC wel een inhaalslag gaan maken. Dit seizoen werd er voor de kat z’n viool gespeeld. Dat moet een club als TLC niet willen. Net zoals een uitwedstrijd op een Waddeneiland door de begeleiding gezien werd als ‘zuipweekend’. Tsja, als de leiding dat al zegt, houd dan de spelers nog maar eens in de hand. VEV’67 mag het in de eerste klasse proberen. Hopelijk hebben de Leeksters geleerd van een eerder avontuur en beseffen ze – de trainers dus ook- dat technisch aardig voetbal niet voldoende is. VEV’67 moet oppassen niet een soort van VV Roden van weleer te worden: mooi voetbal, te weinig mentaliteit. Te weinig winnaars. Gezien het potentieel moet VEV’67 met gemak in de eerste klasse kunnen blijven. Trouwens: zou de best functionele maar al lang te kleine accommodatie op Oostindie ooit sfeervol worden? Zou er ooit een boom rond het winderige hoofdveld gaan groeien? Nu is en blijft het altijd net wat kouder en winderiger bij VEV’67, terwijl het toch een warme club is. Sportpark Oostindie is nog steeds het Kardinge van Noordenveld. Helaas.

Kurt Elshot moet met Pelikaan S opnieuw meedoen om promotie. Die boodschap kreeg hij mee van voorzitter Wim Bulten, die de modieuze trainer een prima selectie beschikbaar stelde. Voetbaltechnisch loopt het op rolletjes in Oostwold, op andere vlakken loopt het groeiproces beduidend minder. De accommodatie bijvoorbeeld. Hoewel Pelikaan S wekelijks voor een volle kantine zorgt, wordt de voetbalclub er zelf amper beter van. Er wordt veel te weinig commercieel ingespeeld op de grote bezoekersaantallen en de ontvangstruimtes in de Gaveborg zijn te vergelijken met een groot uitgevallen bezemkast. Bovendien bedraagt de gemiddelde wachttijd op een gehaktbal tenminste een kwartier. De club zal ook in organisatorisch opzicht moeten groeien, anders gaat dat straks wringen met het sportieve aspect. ONR? Dat speelde vorig seizoen een sublieme eerste competitiehelft. De selectie is versterkt en dus moeten de oranjehemden voor niets anders dan de titel gaan. Maar ook ONR is een Roner club. En die verenigingen lopen vaak niet zo met hum ambities te koop. Liever gezellig dan presteren, zo lijkt het wel eens. Nog iets: ondanks het soms oogstrelende spel in de eerste seizoenshelft, kwamen er bij de wedstrijden van de hoofdmacht vaak nog geen honderd toeschouwers, inclusief oud-burgemeester Van der Laan, kijken. De ploeg verdient dit seizoen meer publiek. Marum haalde met Jan Mulder een kundige maar ook eigenwijze trainer binnen. Nou hoort die eigenschap ook bij een goede trainer, maar Marum is geen Joure of Appingedam, clubs waar Mulder voorheen op Hoofdklasseniveau werkzaam was. Benieuwd hoe club en trainer er met elkaar uitkomen. Een ding is zeker: Mulder laat zijn ploegen altijd goed voetballen. Veenhuizen promoveerde een aantal jaren op rij en handhaafde zich vorig seizoen voor het tweede seizoen op rij in de derde klasse. Wellicht kan nu omhoog gekeken worden en kan er een volgende stap gezet worden. Dat gebeurt in elk geval met een nieuwe trainer. Fris bloed dus. Kan nooit kwaad. HFC’15 – de club met veel te veel zwarte korrels op het kunstgras- gaat een mooie rol in de subtop spelen, op zaterdag. Op zondag is handhaving het doel, al kijkt trainer Auke Birza, de gezelligste oefenmeester van Stad en Ommeland, stiekem verder naar boven. Je weet immers nooit hoe een Hoogkerker koe een haas vangt. Nieuw Roden zal wellicht meedoen om een periodetitel. Hoewel. Rutger Hofsteenge vertrok en aanvoerder Niels Kalfsbeek is tenminste dit seizoen uitgeschakeld. De middenvelder scheurde op de laatste training van vorig seizoen zijn kruisband. Kalfsbeek heeft een eigen (hoveniers)bedrijf en laat zich, heel logisch, pas in de wintermaanden opereren. Tel daar nog eens een maand of negen bij op en je zit al in seizoen 2017-2018. Als Niels tenminste blijft voetballen. Werk gaat immers voor het meisje, zeker als je een eenmanszaak hebt. Forse aderlatingen dus voor Nij Roon, dat dit seizoen gelukkig nog wel steeds onder voorzitterschap van Ad Witlox staat. De nieuwe trainer, Patrick van Nimwegen, wordt bewierookt, al vielen de resultaten vorig seizoen bij SVMH nogal tegen. Witlox, en hij kan het weten, denk echter dat Van Nimwegen goed bij de club past. En verder dienen dit seizoen vandalen dit seizoen zowel tribune als kantine met rust te laten.

En zo heeft elke club z’n eigen verhaal. Z’n verwachtingen en doelstellingen. Niemand degradeert, iedereen kampioen. Er kunnen ondertussen weddenschappen afgesloten op welke trainer als eerste aangeeft de club te verlaten of aan de dijk wordt gezet. Want dat is voetbal: opportunisme ten top.

Vincent Muskee