VEV’67 viert 50-jarig bestaan

NETAM, blije voorzitter, onbekend gele kleur

LEEK – In Oostindie was het afgelopen zaterdag feest. Om precies 00.00 uur – 1 oktober- bestond ‘Vlug En Vaardig ’67’  vijftig jaar. De Krant was ook uitgenodigd.

“Langs de weg parkeren graag, u bent vast geen speler. Pers? Dan kunt u doorrijden”. Niks geen controle van een perskaart of zo. Kwestie van vertrouwen. Een eerste plusje voor het gastvrije VEV’67.  Over gastvrij gesproken. We worden welkom geheten door kersvers voorzitter Emo de Vries, die meteen de geschiedenis in duikt. “Ik weet nog dat er in een sigarendoosje de dubbeltjes en kwartjes zaten. Dit is een feest van herkenning”, zegt De Vries over de bekende gezichten. Onder de genodigden ook buurtclubs als Leek-Rodenburg, maar ook voorzitter Marja Wardenier (even uit de roulatie als scheidsrechter) van Leekster Voetbalgala én VV Roden. Bernard Rademaker is drie jaar trainer geweest bij VEV. En herinnert zich het kampioenschap van de vierde klasse. “Concurrent was SETA, waar Herman Sandman nog speelde.”  Oud-trainer Dick Voorintholt: “We speelden tegen SCN,  dat een hekel had aan SETA”. Het werd 0-0. Genoeg voor promotie. Voorzitter De Vries neemt dan het woord. “In 1967 speelden we in wit-zwarte shirts. Om half vijf zie je de ontwikkeling van de shirts”, wijst de preses op de retroshirts waarin VEV’67 zijn eerste thuiswedstrijd speelt. En dan: “elke keer als ik hier kom, ben ik blij”. Blijheid, vrolijkheid, dat straalde de club vandaag ook uit. En weer die gastvrijheid. Hebt u al koffie en een jubileumboek, wordt meerdere keren gevraagd. Burgemeester Berend Hoekstra geeft ook een korte toespraak. “Of we VEV nu Abraham of Sarah moeten noemen, daar zijn we nog niet uit”. Hoekstra noemt de verhuizing van Nienoord naar Oostindie een goede zet. Nienoord was nat, het is een ‘wijkvereniging’ geworden zegt hij over de groeiende wijk, waar VEV gehuisvest is. “En nu de voorzitter van de KNVB”, wordt aangekondigd, met een lach. “Ik ben niet de voorzitter, maar KNVB-ambassadeur voor mooie gelegenheden”, zegt Wim Stroetinga, die begint over Leek als goede tweede klasser. “Er was behoefte aan een zaterdagclub. Een zaterdagmiddagvereniging, dat kun je je niet voorstellen”, zegt hij dan. Over de naam van de vereniging is hij niet heel positief. En dan het cadeau. “Ik zou een vlag mee hebben, post.nl had deze naar mij gestuurd, maar is niet aangekomen. Het kan aan postnl liggen of KNVB. Als alternatief heb ik de KNVB-vlag.  “Er is nog een jubilaris”, worden de genodigden dan verrast. Aukje – dochter van de medeoprichter- en Frans Kramer. “Nee, ik ben niet besmet, heb niet gevoetbald, maar moest wel altijd mee”, vertelt Aukje. “Mijn broer voetbalde, maar niet bij VEV. Wij waren de eerste importers, uit Dokkum. Mijn man kon het niet hebben dat er hier geen voetbalclub was.”  Een van de oprichters is Geert Graansma,  die samen met broer Roelf aanwezig is. “We zijn hier 53 jaar geleden komen wonen, kwamen uit Niebert. Toenmalige voorzitter Kleiker was mijn chef bij NETAM, trailerbouwer in Leek. Hij was de aanjager. VEV’67 is ontstaan bij NETAM!. De kleuren wit-zwart? Je wilde ouders niet op kosten jagen. Een wit t-shirt had iedereen wel. Toen werd het geel. Maar waarom? Geen idee.” Geert zoekt het uit. “Dat geel was van de gymnastiekvereniging”. Buiten leest Jaap van der Til de opstellingen voor. Want de show must go on, en dat is de competitie. De Friezen vestoren het feestje. Een stel andere Friezen, de Utlopers, maken er een feest van, die later doorgaat tot in de feesttent. De avond is er voor VEV’67.  Een feest voor jong en oud, met ook een prachtige historische expositie. Met een bijzonder moment om 00.00 uur. Dan is VEV’67 jarig en ziet Abraham. Of toch Sarah…..